بلاتکلیفی متقاضیان ایرانی ویزای آلمان پس از جنگ
۱۴۰۵ اردیبهشت ۱۸, جمعه
از زمان آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران و تعطیلی سفارت آلمان در تهران، زندگی بسیاری از ایرانیانی که برای ویزای تحصیلی، کاری یا پیوست به خانواده اقدام کرده بودند، وارد وضعیتی معلق شده است؛ وضعیتی که برای بعضی حالا ماهها طول کشیده است.
اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه وله
وزارت خارجه آلمان در ۱۷ اسفند ۱۴۰۴ اعلام کرد به دلیل ادامه حملات و "سطح بالای خطر"، کارکنان سفارت خود را بهطور موقت از ایران خارج کرده است.
این وزارتخانه همچنین خبر داد که بخش کنسولی بهشدت محدود شده و بخش ویزا نیز موقتا تعطیل است.
در همان زمان، کشورهای دیگری مانند اتریش، ایتالیا و اسپانیا نیز بخشی از فعالیت سفارتخانههای خود در تهران را متوقف یا منتقل کردند. اما در حالی که برخی کشورها سفارت جایگزین معرفی کردند، متقاضیان ایرانی ویزای آلمان میگویند برلین هنوز راهحل مشخص و فراگیری برای ادامه روند پروندههایشان ارائه نکرده است.
وزارت خارجه آلمان در پاسخ به پرسش دویچهوله تاکید کرده که برخلاف برخی گزارشها، سفارت آلمان در ایروان مسئولیت کامل خدمات کنسولی ایرانیان را بر عهده نگرفته است.
بیشتر بخوانید:زندگی در تعلیق؛ فشار روانی و اجتماعی وضعیت "نه جنگ، نه صلح" در ایران
در پاسخ رسمی این وزارتخانه به دویچهوله آمده است: «تنها برخی متقاضیانی که پیشتر در تهران درخواست ویزا ثبت کرده و پروندهشان آماده صدور بوده، بهصورت موردی برای الصاق ویزا به سفارت آلمان در ایروان معرفی شدهاند.»
این وزارتخانه همچنین تاکید کرده که این روند به معنای انتقال کلی خدمات ویزا به ارمنستان نیست.
همزمان، وبسایت سفارت آلمان در تهران نیز اعلام کرده که به دلیل شرایط امنیتی، امکان ارائه خدمات کنسولی و ویزا وجود ندارد و متقاضیان نباید بدون هماهنگی برای ثبت درخواست به کشورهای همسایه سفر کنند، زیرا درخواستهای آنها ممکن است پذیرفته نشود.
اما برای بسیاری از متقاضیان، همین بلاتکلیفی باعث شده راه دیگری جز ترک ایران باقی نماند.
دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید
تعطیلی سفارت آلمان؛ فشار مالی، روانی و بلاتکلیفی
پویا، یکی از متقاضیان ویزای کاری آلمان، به دویچه وله میگوید از زمان تعطیلی سفارت، روند رسیدگی عملا متوقف شده است.
او توضیح میدهد: «بسیاری از متقاضیان آوسبیلدونگ و ویزای کاری، ماهها در صف انتظار ماندهاند و بعضی قراردادهای شغلی یا پذیرشهای خود را از دست دادهاند.»
به گفته او، برخی ایرانیان برای ادامه روند ویزا خانههایشان را فروختهاند و به ارمنستان یا ترکیه رفتهاند تا شاید از طریق اقامت موقت در آن کشورها بتوانند وارد روند جدیدی شوند.
او میگوید: «تقریبا همه کشورهای اروپایی برای شرایط اضطراری سفارت جایگزین معرفی کردند، اما آلمان هنوز هیچ راهحل مشخصی ارائه نکرده است.»
در ایروان، اکنون تعداد زیادی از ایرانیان در کلاسهای زبان یا دورههای آموزشی ثبتنام کردهاند، فقط برای اینکه بتوانند اقامت موقت بگیرند و شاید اجازه ثبت درخواست ویزا پیدا کنند.
مانی دیگر شهروند ایرانی، حدود ۲۰ ماه است که برای ویزای پیوست به همسرش منتظر مانده؛ همسری که اکنون اقامت دائم آلمان را دریافت کرده است.
او به دویچه وله میگوید: «دیگر کاملا از سفارت تهران ناامید شدم. نه پاسخ روشنی میدهند، نه اطلاعرسانی مشخصی وجود دارد.»
مانی اکنون به ارمنستان رفته و برای دریافت اقامت موقت در یک دوره زبان ثبتنام کرده است. اما حتی حالا هم مطمئن نیست آیا مدارکش مورد قبول سفارت خواهد بود یا نه.
او میگوید: «همه چیز بر اساس حدس و تجربه بقیه پیش میرود. هیچ پاسخ شفافی وجود ندارد.»
به گفته او، هزینه این روند برای بسیاری از متقاضیان بسیار سنگین شده است. فقط هزینه اولیه اقامت، کلاس زبان و زندگی در کشور ثالث ممکن است به چند هزار یورو برسد؛ رقمی که برای بسیاری از خانوادههای ایرانی در شرایط فعلی بسیار سنگین است.
در کنار فشار مالی، بسیاری از متقاضیان از فشار روانی ناشی از بلاتکلیفی نیز صحبت میکنند.
مانی میگوید: «آدم در یک وضعیت برزخی گیر میکند. نه میتواند آیندهاش را برنامهریزی کند، نه میداند این انتظار چقدر طول میکشد.»
برخی متقاضیان همچنین از آنچه "برخورد دوگانه" با ایرانیان میخوانند انتقاد دارند. آنها میگویند در حالی که آلمان در بحرانهای دیگر مسیرهای سریعتری برای جابهجایی و پذیرش افراد ایجاد کرده، متقاضیان ایرانی که بهصورت قانونی و با مدارک کامل اقدام کردهاند، ماهها بدون پاسخ ماندهاند.
در همین حال، سفارت آلمان در تهران تنها اعلام کرده که پس از بازگشایی دوباره، رسیدگی به پروندههای ثبتشده ادامه خواهند یافت و زمانهای لغوشده در آینده مجدداً برنامهریزی میشود؛ اما هنوز زمان مشخصی برای بازگشت فعالیت عادی سفارت اعلام نشده است.
برای هزاران ایرانی، این فقط تاخیر در صدور ویزا نیست. برای بعضی، این تعلیق طولانی به معنای از دست رفتن فرصتهای شغلی و تحصیلی، هزینههای سنگین مهاجرت و زندگی در وضعیتی فرساینده از انتظار و بیخبری است.