«مجامع جهانی، زندانیان سیاسی ایران را فراموش نکنند» | جامعه | DW | 29.09.2010
  1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

جامعه

«مجامع جهانی، زندانیان سیاسی ایران را فراموش نکنند»

احمد صدرحاج سیدجوادی وزیر اسبق دادگستری ایران، در نامه‌ای از دبیرکل سازمان ملل و رهبر کاتولیک‌های جهان خواسته تا همانطور که نسبت به حکم سنگسار یک زن واکنش نشان دادند، در مورد زندانیان سیاسی نیز عکس‌العمل درخور نشان دهند.

default

دکتر احمد صدر حاج سیدجوادی، وزیر دادگستری در دولت موقت مهندس بازرگان نامه‌ای خطاب به دبیرکل سازمان ملل، پاپ رهبر کاتولیک‌های جهان و اتحادیه اروپا منتشر کرده است. وی در این نامه تصریح کرده که شورای حقوق بشر سازمان ملل و دادگاه بین‌المللی کیفری (آی.سی.سی) در قبال حوادث پیش‌آمده پس از انتخابات ایران و پیگرد کیفری عاملان این فجایع، مسئولیت غیر قابل انکار دارند.

این فعال سیاسی ملی مذهبی در نامه خود عنوان کرده که وقایع پس از انتخابات ایران با عکس‌العمل و اقدام شایسته جهانی روبرو نشد.

وی که در پیش از انقلاب وکالت علی خامنه‌ای رهبر کنونی جمهوری اسلامی را بر عهده داشته به شکواییه‌ای اشاره می‌کند که آقای خامنه‌‌ای در آن زمان از تبعیدگاه ایرانشهر نوشته و وی نیز آن را در اتحادیه بین‌المللی حقوق بشر مطرح کرده بود و پاسخ درخور نیز گرفته بود.

آقای حاج سید جوادی به سخنان احمدی‌نژاد درباره نفی هولوکاست و اظهاراتی شبیه به آن اشاره کرده و هدف وی را از گفتن چنین سخنانی تنها منحرف کردن افکارعمومی جهان از آنچه در ایران می‌گذرد عنوان کرده است.

بنیانگذار نهضت آزادی ایران در بخش دیگری از این نامه سرگشاده به موضوع سنگسار سکینه محمدی آشتیانی اشاره کرده و علت انتخاب مخاطبانش را موضع‌گیری آنها در مورد این پرونده عنوان کرده است.

صدر حاج سید جوادی با تشکر از موضع‌گیری بشردوستانه این مقامات در قبال پرونده خانم آشتیانی نوشته است: «طی یک سال و نیم گذشته، افراد زيادی در نتيجه‌ی سركوب دولت و در فضای امنيتی پس از انتخابات گذشته احكام كيفری سنگينی دريافت داشته‌اند. تحميل اتهام محاربه و صدور چندين مورد حكم اعدام در خصوص كسانی كه از حقوق دفاعی ضروری حتی بر اساس قوانين اساسی و عادی جمهوری اسلامی ايران محروم بوده‌اند، نياز به فضای هم‌دردی گسترده‌تر از سوی جهانيان و اقدامات موثر‌تری را از سوی دولت‌ها ضروری می‌‌سازد».

(اصل این نامه را می‌توانید در لینک زیر بخوانید)

وی ادامه داده: «تا كنون بارها و بارها مقامات محترم مورد خطاب اين نامه در مواردی مانند اعدام افرادی كه در نوجوانی مرتكب قتل عمد شده‌اند و يا ساير مرتكبان جرايم عمومی كه احكام سنگينی دريافت داشته‌اند، بيانيه‌های رسمی اعتراضی صادر كرده و يا به اعمال فشارهای سياسی و حقوقی به دولت ايران متوسل شده‌اند اما متاسفانه در خصوص متهمان سياسی به ويژه يك سال اخير چنين امری به چشم نمی‌خورد».

شیرین عبادی: با استادم هم‌عقیده‌ام

دکتر شیرین عبادی حقوقدان ایرانی برنده صلح نوبل ضمن تایید محتوای نامه آقای حاج سیدجوادی معتقد است اگر دولتمردان و نهادهای بین‌المللی در قبال اعدام‌های غیرسیاسی و احکام غیرانسانی پرونده‌های جزایی ایران موضع‌گیری می‌کنند به دلیل اطلاع‌رسانی‌کافی‌ای است که روی اینگونه پرونده‌ها انجام می‌شود.

او می‌گوید: «وقتی آقای کوشنر وزیر امور خارجه فرانسه به یک زندانی ایرانی تابعیت فرانسوی را پیشنهاد می‌کند و می‌گوید سرنوشت یک زندانی آنقدر برایش مهم است که حاضر است شخصاً به ایران برود و راجع به او صحبت کند، این به‌خاطر سروصدایی است که رسانه‌های فرانسوی و دوستان ما در فرانسه برای یک مسأله بپا کردند».

شیرین عبادی می‌گوید باید مراقب بود که پرداختن به پرونده‌های غیرسیاسی مانع توجه به پروند‌های سیاسی نشود

شیرین عبادی می‌گوید باید مراقب بود که پرداختن به پرونده‌های غیرسیاسی مانع توجه به پروند‌های سیاسی نشود

خانم عبادی ادامه می‌دهد: «اگر همان سروصدا و همان اعتراض فرضاً در مورد هفت نفری انجام می‌شد که از سخنان یک فرمانده سپاه شکایت کردند که صراحتاً از تقلب در انتخابات گفته و می‌گوید خوب کاری هم کردیم که این کار را انجام دادیم، و به آن جرم به زندان می‌روند، اگر این سروصدا را در مورد آن‌ها بپا کرده بودند، آقای کوشنر آن موقع در جواب به خاطر فشار بین‌المللی می‌گفت من به ایران می‌آیم و در سفارت فرانسه باقی می‌مانم تا این‌ها را از زندان بیرون آورند».

شیرین عبادی به اعتصاب ۱۷ زندانی سیاسی در اعتراض به شرایط ناگوار زندان، قطع تلفنها، محدودیت استفاده از دستشویی و حمام و ... اشاره می‌کند. این فعال حقوق بشر معتقد است هم‌زمانی این اعتصاب با پخش خبر اجرای حکم سنگسار خانم آشتیانی باعث شد توجه افکار عمومی از اعتصاب زندانیان منحرف شود.

او می‌گوید: «در اعتراض به شرایط ناگوار زندان، هفده زندانی سیاسی اعتصاب غذا کرده و گفتند که تا پای جان می‌ایستند، برای این که بتوانند شرایط را کمی بهتر کنند و صدای این‌ها داشت به بیرون می‌رسید و دنیا متوجه جنایاتی می‌شد که بر زندانیان سیاسی ایران می‌رود و رسانه‌ها از این موضوع بحث و گفت‌وگو می‌کردند».

خانم عبادی ادامه می‌هد: «در این هنگام توجه همگان به یک حکم غیرعادلانه‌ی دیگری جلب شد و آن حکم سنگسار بود. من بارها اعلام کرده‌ام که سکینه بایستی آزاد شود. نه سنگسار و نه اعدام، هیچ‌کدام نباید در مورد او اجرا شود. اما در همان ابتدا هم توجه همگان خصوصاً رسانه‌های ایرانی و بین‌المللی را به این مسأله جلب کردم، چه گونه یکباره یک پرونده در حالتی که سیر قضایی‌اش را کامل نکرده، از طرف خود دادگاه اعلام می‌شود که ما می‌خواهیم او را سنگسار کنیم. آیا این برای پوشاندن واقعیت دیگری نیست؟»

شیرین عبادی که خود سالهای متمادی است برای لغو احکام تبعیض‌آمیز علیه محکومان عادی فعالیت می‌کند و به همین دلیل نیز جایزه صلح نوبل را دریافت کرده می‌گوید: «از حمایت همگان، از لغو مجازات سنگسار، برای نجات سکینه که غیرعادلانه به چنین مجازاتی محکوم شده سپاسگزاری می‌کنم. اما من‌هم مانند استادم آقای حاج سید جوادی، همان طور که قبلاً گفتم الان هم می‌گویم و در آینده هم می‌گویم، لطفاً توجه همگان در درجه‌ی اول به زندانیان سیاسی و شرایط بسیار نامناسبی که دولت برای آن‌ها فراهم کرده است باشد. اجازه ندهید کهریزک‌های دیگر جلوی چشم ما صورت گیرد».

او می‌گوید ما باید متوجه باشیم که ضمن حمایت از مجرمین عادی و ضمن مخالفت با احکام غیرعادلانه‌ای مثل سنگسار، مسأله‌ی مهم‌تر یعنی مسائل سیاسی ایران را فراموش نکنیم.

میترا شجاعی

تحریریه: فرید وحیدی

در همین زمینه:

  • تاریخ 29.09.2010
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده https://p.dw.com/p/PQ1L
  • تاریخ 29.09.2010
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده https://p.dw.com/p/PQ1L
تبلیغات