Израелскиот премиер Олмерт под притисок на домашната јавност | Свет | DW | 29.08.2006
  1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages
Реклама

Свет

Израелскиот премиер Олмерт под притисок на домашната јавност

Во последно време се’ погласна е критиката за водењето на 34-дневната војна во Либан во која армијата не успеа да го уништи Хезболах

Ехуд Олмерт

Ехуд Олмерт

Олмерт не сака да попушти под јавниот и медиумски притисок за востановување државна истражна комисија која би ги ставила под лупа можните грешки на владата и на оружените сили за време на војната во Либан. Од крајот на војната пред две недели, тоа пред се’ го бараат многубројни резервисти, членови на семејствата на припадници на војската, како и многубројни весници.

Во Хаифа, градот врз кој за време на војната Хезболах истрела преку 4 илјади ракети и во кој загинаа десетици цивили, премиерот Олмерт рече: „Нема да дозволам армијата да биде на удар. Ние немаме друга армија, немаме алтернатива за неа. Нема да дозволам армијата да биде парализирана со месеци или дури и подолго, само за еден или друг да биде задоволен“.

Две интерни комисии ќе го истражат и оценат однесувањето на владата и на армијата, рече премиерот. „Комисијата треба да го провери начинот на функционирање на владата, нејзиното однесување и донесувањето решенија и се’ што таа смета за потребно“. Во говорот Олмерт рече дека на Хезболах му биле нанесени тешки штети, нагласи дека самиот тој е одговорен за сите решенија. Ситуацијата на северот на земјата била сериозна и ако не реагирал сега, две години подоцна би била далеку потешка.

Набљудувачите се сомневаат дека Олмерт успеа да ги ублажи критичарите и незадоволството кај населението. За тоа јасно зборуваат и првите реакции на политичките противници, од каде со потсмев се коментира решението на премиерот да не прифати независна истражна комисија.

Слично како Олмерт во слична ситуација постапи и некогашниот премиер Голда Меир по војната во 1973-та: таа прво одби востановување државна истражна комисија, потоа попушти кога јавниот притисок стана многу силен – и по неколклу месеци мораше да си замине од функцијата и да свика нови избори.

Реклама