وزیر ارشاد و معضل ماهواره؛ ″کاری نکنیم به خودمان بخندیم″ | جامعه | DW | 17.12.2013
  1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages
تبلیغات

جامعه

وزیر ارشاد و معضل ماهواره؛ "کاری نکنیم به خودمان بخندیم"

به گفته وزیر ارشاد ۷۱ درصد مردم تهران از ماهواره استفاده می‌کنند. او معتقد است در گذشته اقداماتی می‌شد که امروز خنده‌‌دارند و حالا «کاری نکنیم که پنج سال دیگر به اقدامات خود بخندیم.»

علی جنتی در سخنرانی امروزش (سه‌شنبه ۱۷ دسامبر/۲۶ آذر) به مناسبت «روز پژوهش» به یک طرح پژوهشی اشاره کرد که نشان می‌هد ۷۱ درصد مردم تهران مشتری برنامه‌های ماهواره‌ای هستند و این سوال را مطرح کرد که با «آسیب‌های این شبکه‌ها چگونه باید مقابله کرد». از نظر او، مقابله باید به روشی باشد که بعد از گذشت پنج سال مضحک جلوه نکند.

از سخنان وزیر ارشاد برمی‌آید که سه دهه تلاش برای اجرای برنامه حجاب و عفاف، جلوگیری از استفاده از ماهواره، محدودیت اینترنت و فیسبوک، و سه دهه گشت‌هایی که مردم را «ارشاد» می‌کنند، نتیجه‌ای که مسئولان جمهوری اسلامی انتظار داشتند را به بار نیاورده است.

بیشتر بخوانید: دیش‌های ماهواره با تانک سپاه نابود شدند نه توسط نیروی انتظامی

بر اساس گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی، ایرنا، علی جنتی، وزیر ارشاد در سخنان خود اذعان به سقوط اخلاقی تدریجی در جامعه ایران می‌کند و می‌گوید باید "دلایل رواج دروغ گویی، ریاکاری و خیانت در امانت را در جامعه بررسی کرد" و به دنبال راهکارهایی بود که "راستگویی، امانت‌داری و وفای به عهد" را جایگزین کنند.

"تکنولوژی جدید قابل دور زدن نیست"

گسترش ارتباطات رایانه‌‌ای و شبکه‌های اجتماعی به گفته وزیر ارشاد چیزی نیست که قابل دور زدن باشد و محدودیت‌هایی که تاکنون اعمال شده نیز نتیجه‌ای به بار نیاروده است. او پیش‌تر هم انتقاد کرده بود که "ایجاد پارازیت و ممانعت از دسترسی به شبکه‌های ماهواره‌ای نمی‌تواند تاثیرگذار باشد و باید به فکر راه حل باشیم و با تولید محتوای جذاب و مفید، مانع استفاده از تلویزیون بیگانه و رسانه‌های دیجیتال خارجی شویم".

بیشتر بخوانید: انقلاب فرهنگی دوم، پروژه‌ای شکست‌خورده

او گفته است که در حوزه فرهنگ و هنر سوالات زیادی قابل طرح است. از جمله این‌که نقش حکومت در حوزه فرهنگ عمومی چه اندازه است؟ حوزه‌ی دخالت حکومت و دولت در فرهنگ کجاست؟ این سوال‌ها در شرایطی مطرح می‌شوند که تلاش روحانیون برای ایفای نقش در زندگی خصوصی، فرهنگ مردم، و آموزش و پرورش هیچ‌گاه تعطیل نشده است.

میزان دخالت در زندگی مردم، میانگین تمایلات مختلف

روز گذشته خبر داده شد که اداره کل آموزش و پرورش شهر تهران با "حوزه علمیه برادران استان تهران" تفاهم نامه‌ای را امضا کرده که بر اساس آن مدارس دولتی به حوزه علمیه وابسته می‌شوند.

ستاد همکاری حوزه علمیه و آموزش و پرورش اعلام کرد که «مدارس دولتی به مدرسه وابسته به حوزه علمیه تبدیل می‌شوند و مدیریت حوزه با استقرار روحانی ثابت در این مدارس، مدیریت تربیتی مدارس را بر عهده خواهد داشت. محتوای برنامه‌ها طبق شیوه‌نامه فرهنگی و تربیتی تایید شده کارگروه و توسط مدیر مدرسه اجرا خواهد شد.»

شهریورماه امسال بود که صادق لاریجانی آملی، رئیس قوه قضائیه در گردهمایی امامان جمعه از «شبیخون فرهنگی» سخن گفت و این‌که در دوره اصلاحات برخی از افراد "سخنان رهبری مبنی بر وقوع شبیخون فرهنگی را نپذیرفتند" و در آن دوره کتابچه‌ای تهیه شد "که تنها به مباحث اقتصادی اهمیت می‌دادند و در آن تأکید شده بود که دولت نباید به ارزش‌ها کاری داشته باشد."

اکنون وزیر ارشاه می‌پرسد حوزه دخالت حکومت و دولت در زندگی و عرصه فرهنگ کجاست؟ پاسخ به این سوال را احتمالا هریک از سران حکومتی به روش خود خواهد داد و آن‌چه نهایتا به سیاست تبدیل می‌شود میانگینی است از خواسته‌های سرسخت‌ترین محافظه‌کاران و کسانی که برای کمی تعدیل تلاش می‌کنند.