«مقابل آمریکا می‌توانستیم بهتر از این بازی کنیم» | ورزش | DW | 02.09.2010
  1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

ورزش

«مقابل آمریکا می‌توانستیم بهتر از این بازی کنیم»

تیم ملی بسکتبال ایران پس از برتری در برابر تونس، در چهارمین دیدار مرحلۀ گروهی جام جهانی مقابل آمریکا ۸۸ بر ۵۱ متوقف شد. سرمربی مهرام تهران مصطفی هاشمی در مصاحبه با دویچه وله از این دیدار و دست آوردهای جام جهانی می‌گوید.

حامد حدادی (چپ) در دیدار ایران و آمریکا

حامد حدادی (چپ) در دیدار ایران و آمریکا

دویچه‏وله: تیم ملی بسکتبال ایران در چهارمین دیدار جام جهانی ترکیه، آن‏طور که انتظار می‏رفت، مقابل ایالات متحده‏ی امریکا متوقف شد. شما بازی را از دیدگاه ورزشی و هم‏چنین از جوانب حاشیه‏ای فراوانی که داشت، چطور دیدید؟

مصطفی هاشمی: من هیچ‏وقت در باره‏ی جوانب حاشیه‏ای صحبت نمی‏کنم. دیدگاه و زندگی من، فقط ورزشی است. از بعد ورزشی که بالاخره امریکا قوی‏ترین تیم لیگ دنیا ( NBA ) را دارد. بازیکنان‏اش باتجربه هستند و سال‏های سال است دارند در این سطح بازی می‏کنند، شرایط سخت را دیده‏اند، بازی در حالت‏‏های مختلف را لمس کرده‏اند و تجارب بین‏المللی‏شان آن‏قدر زیاد است که به آن‏ها اعتماد به‏نفس می‏دهد. تیم امریکا در طول بازی، حاکم بر بازی بود، ولی من فکر می‏کنم که در نیمه‏ی دوم و کوارتر سوم و چهارم اشتباهات تیم ما مقداری زیاد شد. اگرنه، نباید این بازی با این اختلاف تمام می‏شد. به هر حال تجربه‏ی خوبی برای بازیکن‏ها است که با نوع‏های مختلف بازی، نوع بازی اروپایی، امریکایی، نوع بازی سرعتی و… آشنا شوند. هرکدام از این‏ها یک سبک است. بچه‏های ما به قول عامیانه با این نوع بازی‏ها هم تنه‏ به تنه شدند و کمبودهای‏شان را حس کردند. بالاخره یک سری کمبودها فردی است و خود بازیکن جبران می‏کند. یک سری کمبودها هم گروهی است و به مسائل سخت‏افزاری و نرم‏افزاری برمی‏گردد که جای خود دارند. در هر صورت تجربه‏ی خوبی بود. ولی فکر می‏کنم بسکتبال ما در چند سال اخیر خیلی رشد کرده و پتانسیل خیلی قوی‏ای دارد. بازهم تاکید می‏کنم که ما می‏توانستیم بهتر بازی کنیم. نبود صمد و حامد در این‏جا به تیم خیلی لطمه زد. ما فقط بازی مستقیم، یعنی از مهدی به حامد انجام دادیم. بازی به بال‏ها کشیده نشد. اگر بازی به بال‏ها کشیده می‏شد، شاید تمرکز روی داخل کم‏تر می‏شد و ما می‏توانستیم بازی‏مان را راحت‏تر پخش کنیم.

نگاهی هم به آخرین دیدار مرحله‏ی گروهی ایران در جام جهانی، در مقابل اسلووانی، داشته باشیم. اگر این بازی را با بازی در مقابل امریکا مقایسه کنید، چه چشم‏اندازی برای این بازی دارید؟

یک سری اشتباهات داشتیم که باید این اشتباهات را جبران کنیم و بازی امروزمان را پررونق‏تر کنیم. البته سبک بازی اسلووانی با امریکا متفاوت است. ولی فکر می‏کنم، مسئله‏ی روانی هم مؤثر است، یعنی مهم است که بچه‏ها حس برتری‏جویی داشته باشند. این حس را داشته باشند که می‏توانند بازی را ببرند. علاوه بر آن، از این‏جا تجربه به‏دست بیاورند و در گوان‏جو در بازی‏ها‏ی آسیایی به‏کار بگیرند که البته فکر می‏کنم که قهرمان آسیا می‏شویم.

Symbolbild Basketball WM 2010 Duell Iran USA Flash-Galerie

اما قبل از این‏که به مسابقات آسیایی بپردازیم، هنوز به جام جهانی نگاه کنیم؛ این مسابقات چه دست‏آوردی می‏تواند برای ادامه‏ی رشد بسکتبال ایران داشته باشد؟

به نظر من، این بازی‏ها دو دست‏آورد فنی داشت؛ یکی از آن‏ها وجود ارسلان کاظمی است که بالاخره یکی از پدیده‏های بسکتبال ما است که به تیم ملی تزریق شد. ولی ایراد کار این است که ارسلان باید پست‏اش را مشخص کند. نمی‏تواند بازیکن سه‏ونیم باشد. یا سه و یا چهار. البته کمی که سن‏اش بالا برود، به خاطر نوع فیزیک‏اش، برای او چهار بازی کردن‏ سخت خواهد بود. باید یاد بگیرد شوت کند و بازی بیرونی انجام بدهد. به یک بازیکن پست ۳ کلاسیک تبدیل شود که بتواند جای صمد بازی کند. دست‏آورد دیگر این بود که ما باید یاد بگیریم و یاد بدهیم که حامد فقط توی پست بازی کند. حامد دیگر این‏قدر به بالای پست نیاید و اقدام به شوت ۳ و یا ۲ بکند. حال ۲ پایین را می‏تواند. اما باید سعی کند درگیر شود، از درگیر شدن‏اش، فشار روی تیم مقابل بالا می‏رود و بازیکنان بیرونی راحت‏تر بازی می‏کنند. اما در این حالت تمرکز فقط روی بازیکنان بیرونی خواهد بود. به بازی‏های این چند روزه توجه کنید، می‏بینید که هیچ‏کدام از تیم‏ها، سانتری در حد و اندازه‏های حامد نداشتند. حامد یک بازیکن بزرگ است و باید این نوع بزرگی‏اش را کامل در اختیار تیم ایران قرار بدهد.

چند سالی است که بسکتبال ایران در آسیا یکه‏تاز است و چندین مقام قهرمانی را به‏طور متوالی، به‏دست آورده است. چه قدمی به عنوان قدم بعدی باید برداشته شود که جهانی شدن بسکتبال ایران تثبیت شود؟

یک سری مسائل به امکانات سخت‏افزاری ما از قبیل سالن و… برمی‏گردد. یک سری هم به لیگ قبلی‏مان برمی‏گردد. پیش از این نیز گفته‏ام که ما از اسفندماه گذشته که لیگ‏مان تمام شد تا آذرماه، یعنی ۹ ماه از سال، به خاطر اردوهای تیم ملی، لیگ را تعطیل کردیم. این خوب نیست. لیگ ما که شاید قوی‏ترین لیگ آسیا باشد باید هشت نه ماه سال را دربر بگیرد. اگر ما لیگ قوی‏ای داشته باشیم، تعداد بازیکن بیشتری خواهیم داشت. در این کمیت، کیفیت نیز به‏دست می‏آید. اما اگر این راه را ادامه بدهیم، فاصله‏ی نخبگان‏مان در تیم ملی با بازیکنان متوسط و پایین‏مان، خیلی زیاد و عمیق‏تر می‏شود. باشگاه‏های ما باید سرمایه‏گذاری بیشتری بکنند، خارجی‏ها را زودتر بیاورند. هرچه بیشتر این بازیکنان با بازیکنان ما در تعامل باشند، چه در باشگاه خودی و چه در مسابقات، اثرات خوبی خواهد داشت که تا به‏حال هم داشته است. باشگاه‏های ما باید در تورنمنت‏های بین‏المللی زیادی شرکت کنند. وقتی ما ۱۰ باشگاه داشته باشیم که در تورنمنت‏های بین‏المللی بازی می‏کنند، یعنی ما ۱۲۰ بازیکن را درگیر کرده‏ایم. در حالی‏که در تیم ملی ۱۲ یا ۱۸ و در خوشبینانه‏ترین حالت ۲۰ بازیکن درگیر می‏شوند. این شیوه باعث می‏شود که کیفیت بسکتبال ما بالاتر برود. درست است که ما الان قهرمان آسیا هستیم، ولی اگر خودمان را ارتقاء ندهیم، در یک فلات حرکت می‏کنیم و بعد هم نزول می‏کنیم. تصور من بر این است که ما باید آن‏چه را گفتم، به اجرا بگذاریم تا بسکتبال ما خود را از آسیا جدا کند. چون اگر بخواهیم خودمان را در آسیا حبس کنیم، افق دیدمان کوتاه می‏شود. ما باید افق‏ دیدمان را بالا ببریم که بتوانیم همیشه قهرمانی آسیا را تکرار کنیم و در عین حال دیگر بازی کردن با کروواسی، برزیل و اسلووانی عادی بشود. ممکن است در شرایط خوبی آن‏ها را ببریم. باید این اتفاق هم بیفتد. به اعتقاد من، اگر تیم ما از این تیم‏ها برای خودش غول نمی‏ساخت، شاید یکی از آن‏ها را می‏برد.

شما با تیم باشگاهی "مهرام" چندین بار قهرمان جام قهرمانان باشگاه‏های آسیا شده‏اید و روی‏هم‏رفته سهم بزرگی را در رشد بسکتبال ایران دارید. از راز موفقیت‏تان، از کلید کامیابی بسکتبال برای‏مان تعریف کنید.

مصطفی هاشمی، سرمربی تیم بسکتبال مهرام تهران

مصطفی هاشمی، سرمربی تیم بسکتبال مهرام تهران

یکی از دلایلی که بسکتبال ما در این مدت رشد کرده، این است که باشگاه‏های خوبی آمدند که سرمایه‏گذاری کردند. با این سرمایه‏گذاری بازیکنان را کامل در اختیار گرفتند، بازیکنان خارجی استخدام کردند، پول تزریق کردند و احساس مسئولیت بیشتری در بازیکنان ایجاد کردند. مربی‏هایی در بسکتبال ما صعود کرد‏ه‏اند -بدون هیچ اغراقی می‏گویم- که افتخارات ورزش ما هستند. آن‏ها عاشق بودند، قهرمان ملی بودند و تحصیل کرده‏اند و با بسکتبال روز آشنا هستند. کیفیت مربی‏گری آن‏ها واقعاً در سطح اروپا است. یعنی بسکتبال روز را به نحو احسن بلدند و این باعث شده بسکتبال ما به این‏جا برسد. فکر می‏کنم عشق دانستن، یادگیری و مسئولیت پذیری‏ای که در این مربی‏ها وجود دارد، به بازیکنان‏شان سرایت کرده و بازیکنان احساس می‏کنند که باید جدی‏تر باشند و تمام اصول را از مربی‏ها یاد گرفته‏اند.

حامد حدادی، ستاره‏ی تیم ملی بسکتبال ایران، پس از پیروزی ایران مقابل تونس، در گفت‏وگو با بخش فارسی دویچه‏وله گفت که صدا و سیمای جمهوری اسلامی بازی‏های بسکتبال ایران را به‏طور مستقیم پخش نمی‏کند و این یک بی‏احترامی به بسکتبال ایران و باعث شرم و تأسف برای ورزش ایران است. نظر شما در این مورد چیست؟

شاید صدا و سیما هم یک سری معذوریت‏هایی داشته باشد. ولی ما به عنوان یک بسکتبالیست دوست داشتیم، آرزو می‏کردیم، هرچند می‏دانم فوتبال یک ورزش همه‏گیر در دنیا است، ولی ما هم انتظار داشتیم در سطح پایین‏تری، توجهی هم به جام جهانی بسکتبال می‏شد که مانند فوتبال هرچهار سال یک‏بار تکرار می‏شود. مضافاً که تیم ملی ما در این جام جهانی شرکت داشت. ما دوست داشتیم که صدا و سیما بازی‏های بیشتری از این جام را نشان می‏داد. ما هم به عنوان یک بسکتبالیست از این مسئله استقبال می‏کردیم. ولی متأسفانه… شاید معذوریت‏هایی داشته‏اند، من واقعاً نمی‏دانم چرا، سعی می‏کنم هیچ‏وقت هم خود را وارد این جریانات نکنم. ولی چیزی در وجود ما ماند که نتوانستیم بازی‏ها را کامل از صدا و سیما ببینیم.

مصاحبه‌گر: فرید اشرفیان

تحریریه: شهرام احدی

برای شنیدن گفت‌وگو با مصطفی هاشمی، بر لینک پایین صفحه کلیک کنید !

  • تاریخ 02.09.2010
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده https://p.dw.com/p/P2PM

مطالب مرتبط

  • تاریخ 02.09.2010
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده https://p.dw.com/p/P2PM
تبلیغات
default

01.10.2013