مرثيه ای برای شکسپير • مصاحبه | فرهنگ و هنر | DW | 24.05.2007
  1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

فرهنگ و هنر

مرثيه ای برای شکسپير • مصاحبه

"مرثيه ای برای شکسپير" کاری است از گروه نمایشی "همگان" به کارگردانی منوچهر رادين، که در شهرهای مختلف آلمان به روی صحنه رفته است. نمايشنامه را رادين بر اساس قصه ای از شهروز رشيد نوشته است. مصاحبه‌ای با منوچهر رادین

منوچهر رادین و حمید سیاح زاده، در مرثيه ای برای شکسپير، اجرای آخن

منوچهر رادین و حمید سیاح زاده، در "مرثيه‌ای برای شکسپير"، اجرای آخن

"مرثيه ای برای شکسپير"، کار گروه نمايشی "همگان" و به کارگردانی منوچهر رادين در دور دوم نمايش خود در ۱۲ دسامبر ۲۰۰۶ در فرانکفورت، ۵ ژانويه ۲۰۰۷ در جشنواره تئاترهايدلبرگ، اول آوريل همين سال برای بار دوم در فرانکفورت و ۲۸ آوريل در آخن آلمان، به روی صحنه رفت. درآمد حاصل از اجرای آخن و اجراهای آتی "مرثيه ای برای شکسپير" صرف کمک به بازپرداخت هزينه مداوای آرش سيگارچی، روزنامه نگار و فعال عرصه حقوق بشر در ايران خواهد شد. آرش سيگارچی در زندان مبتلا به بيماری سرطان زبان شد و اکنون پس از جراحی و شيمی درمانی در استراحت به سر می برد.

منوچهر رادین

منوچهر رادین

اين نمايش توسط رادين و بر اساس قصه ای از شهروز رشيد نوشته شده و در آن علاوه بر خود وی، حميد سياح زاده، مرضيه طبائی، عباس سهرابی، علی حسن آبادی و مجيد ساکی بازی دارند.

در "مرثيه ای برای شکسپير" با آدمی روبرو می شويم که در دنيای نمايشنامه ها و رمان های مشهور جهان به سر می برد و دنيای واقعی پيرامون خود را از منظر قهرمانانی چون دن کيشوت، هاملت، راسکولنيکف (جنايات و مکافات – داستايوفسکی)، ژوليوس سزار، کرليف (تسخير شدگان – داستايوفسکی) و مکبث می بيند. معيار سنجش و ارزش گذاری آدم های ديگر، از زنش گرفته تا دوستان و رهگذران و هر کس که با او برخوردی داشته باشد؛ رفتار قهرمانان و ضد قهرمانان تاريخی و ادبی است. او گرفتار ذهن و کتاب های خود است.

پس از آخرين اجرای اين نمايشنامه، فرصتی دست داد تا با منوچهر رادين در باره اين کار و همچنين تئاتر در ايران و خارج از کشور به گفتگو بنشينيم.

منوچهر رادين از قديمی های تئاتر ايران محسوب می شود که کار تئاتر را از اوايل دهه ۴۰ شمسی آغاز کرده است. او با اين که بيشتر نمايشنامه نويس است اما در چندين کار نمايشی، بازيگر و کارگردان نيز بوده است. از نمايشنامه های مطرح وی می توان به "ابراهيم توپچی و آقا بيک" (۱۳۵۱) که توسط آقايان دلاوری (۱۳۵۳)، رکن الدين خسروی (۱۳۵۴) و خود وی (۱۳۷۴) اجرا شد؛ "نمايش طولانی" (۱۳۵۶) به کارگردانی جعفر والی و تله تئاتر "سه حرف" (۱۳۵۶) به کارگردانی پرويز تائيدی، اشاره کرد.

رادين بعد از انقلاب در ايران، در عرصه تئاتر فعاليت چندانی نداشت اما پس از مهاجرت به آلمان چندين نمايشنامه نوشت و اجرا کرد؛ از جمله "خانه کوچک من"، برداشتی از نمايش "شب بارانی" نوشته اسماعيل همتی در سال ۱۹۹۴، "همه کپسول های سوئدی"، برداشتی از قصه داريوش کارگر در سال ۱۹۹۹ و "زندگی، آه زندگی" در سال ۲۰۰۰. رادين به عنوان بازيگر در نمايشنامه های مختلف همکاران خود در خارج از کشور نيز بازی کرده است؛ از جمله "پروانه ای در مشت"، کار ايرج جنتی عطايی و "بوف کور" کار نيلوفر بيضائی، که بر اساس داستان معروف صادق هدايت ساخته شده است.

گروه همگان در اجرای آخن

گروه "همگان" در اجرای آخن

منوچهر رادين در سال ۱۹۹۵، به همراه حميد سياح زاده و بعضی ديگر از علاقمندان تئاتر" گروه تئاتر همگان" را در فرانکفورت تأسيس کرد.

مصاحبه‌ای با وی:

در همین زمینه:

  • تاریخ 24.05.2007
  • نویسنده مصاحبه‌گر: هرمز فرهمندی
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده https://p.dw.com/p/AiKa

مطالب مرتبط

  • تاریخ 24.05.2007
  • نویسنده مصاحبه‌گر: هرمز فرهمندی
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده https://p.dw.com/p/AiKa