شیلدهای محافظ جایگزین مناسبی برای ماسک نیستند | دانش و محیط زیست | DW | 19.08.2020
  1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages
تبلیغات

دانش و محیط زیست

شیلدهای محافظ جایگزین مناسبی برای ماسک نیستند

در تازه‌های پزشکی این هفته می‌خوانید: شیلدهای محافظ صورت، جایگزین مناسبی برای ماسک نیستند و چه زمانی باید به فکر تزریق واکسن آنفلوآنزا باشیم؟

شیلدهای پلاستیکی محافظ صورت می‌توانند سپری در برابر انتقال ویروس کرونا باشند، اما کارشناسان می‌گویند این خاصیت شیلدها فقط زمانی است که به همراه ماسک استفاده شوند و نه به جای آن.

به گزارش هلث‌لاین، مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده همچنان تاکید می‌کند که ماسک‌های صورت اصلی‌ترین روش برای محافظت از خود و دیگران در برابر ویروس کرونا هستند.

با این حال، شیلدهای پلاستیکی صورت در میان برخی به دلیل عدم تحمل گرما و تنفس محدود، بسیار محبوبیت پیدا کرده‌اند.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

به گفته دکتر جوی هنینگزن، استادیار بالینی دانشگاه آلاباما در دانشکده پزشکی بیرمنگام، هنوز هیچ اطلاعاتی در مورد اینکه آیا شیلدهای صورت به تنهایی می‌توانند به جلوگیری از شیوع ویروس کمک کنند، وجود ندارد. با این  حال، استفاده از این شیلدها به همراه استفاده از ماسک، شستن منظم دست‌ها و رعایت فاصله اجتماعی ابزار بسیار مناسبی برای کنترل انتقال ویروس است.

برای به دست آوردن بیشترین سود از یک محافظ پلاستیکی صورت، دکتر هنینگزن رعایت چند نکته را ضروری می‌داند:

- همیشه به همراه شیلدهای پلاستیکی ماسک بزنید. با این کار احتمال انتقال ویروس را بسیار کمتر از زمانی می‌کنید که هر کدام از این دو ابزار را به تنهایی استفاده کنید.

به کانال دویچه وله فارسی در تلگرام بپیوندید

- اطمینان حاصل کنید که این شیلدها در جای مناسبی روی صورت قرار گرفته است. شیلد باید به سطح چانه یا زیر آن برسد.

- شیلدها باید فاصله بین دو گوش را به طور کامل پوشش داده و نباید بین پیشانی و جلوی این محافظ‌ها شکاف وجود داشته باشد. در غیر این صورت قطرات تنفسی می‌تواند از شکاف وارد شده و روی صورت بیفتد.

- پس از هر بار استفاده از شیلد، صورت خود را تمیز و ضد عفونی کنید.

- به کمک مواد شوینده و آب گرم، شیلد را ضد عفونی کنید. شیلدها بهتر است ترجیحا با محلول‌های حاوی کلر ضدعفونی شوند. الکل می‌تواند به مرور زمان به پلاستیک و چسب آنها آسیب برساند. بعد از شستشوی شیلد، با حوله های کاغذی تمیز رطوبت آنها را از بین ببرید.

چه زمانی باید به فکر تزریق واکسن آنفلوآنزا باشیم؟

تا قبل از اپیدمی کرونا، علائمی از جمله تب، عطسه و سرفه به عنوان نشانه سرماخوردگی یا آنفلوآنزا تصور می‌شد. اما اکنون این علائم به نگرانی‌ها در مورد ابتلا به عفونت جدید دامن می‌زنند.

به گزارش نشریه بریتانیایی تودی، در حالی که هنوز راهنمایی رسمی درباره واکسن آنفلوآنزای سال ۲۱-۲۰۲۰ صادر نشده است، دکتر جاستین لوسلر، استادیار اپیدمیولوژی در دانشکده بهداشت عمومی جانز هاپکینز در بالتیمور می‌گوید: «ماه‌های سپتامبر و اکتبر به طور کلی بهترین ماه‌ها برای دریافت این واکسن هستند.»

او توصیه کرده که این واکسن را به محض دسترسی در کشور خود تهیه کنید زیرا ما نمی‌دانیم چه زمانی موج بیماری آنفلوآنزا فرا خواهد رسید. به علاوه، بدن تقریبا دو هفته طول می‌کشد تا بتواند آنتی‌بادی‌های کافی را برای از بین بردن آنفلوانزا تولید کند. به همین دلیل دریافت هر چه سریع‌تر واکسن بسیار مهم است.

به طور معمول آنفلوآنزا در پاییز افزایش می‌یابد و تا پایان آوریل و گاهی اوقات تا ماه مه ادامه می‌یابد. ویروس‌های آنفلوآنزا به طور مداوم سال به سال تغییر می‌کنند و دریافت واکسن بهترین خط دفاعی در برابر بیماری است.

بنا به اعلام مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده، تمام افراد شش ماهه به بالا، باید این واکسن را دریافت کنند. مگر این که با وجود یک وضعیت پزشکی خاص، پزشک آنها را از انجام این کار برحذر دارد (به عنوان مثال، کسانی که به تخم مرغ آلرژی دارند).

دریافت واکسن به ویژه برای افرادی که در معرض خطر عوارض آنفلوانزا هستند، از جمله کودکان در سن ۶ ماه تا چهار سالگی، زنان باردار، افراد بالای ۵۰ سال، افراد دارای نقص سیستم ایمنی مانند مبتلایان به ایدز و افراد مبتلا به بیماری‌های مزمن از جمله بیماری‌های قلبی-عروقی و بیماری‌های ریوی، بسیار مهم است.

آنفلوآنزا و کووید ۱۹ دارای برخی علائم مشترک از جمله تب، لرز، سرفه، گلودرد، درد عضلات یا بدن درد، سردرد و خستگی هستند. از بین رفتن طعم و بو که می‌تواند با کووید ۱۹ رخ دهد، در مبتلایان به آنفلوآنزا بروز نمی‌کند.

گفتنی است دریافت واکسن آنفلوآنزا، خطر مراجعه به مراکز درمانی را تا ۶۰ درصد کاهش می‌دهد.

ردپای نانوپلاستیک‌ها در بافت‌های حیاتی بدن انسان

یک مطالعه جدید آزمایشگاهی نشان می‌دهد میکرو و نانوپلاستیک‌ها قابلیت انباشته شدن در تمام اندام‌های اصلی بدن را دارند.

به گزارش ساینس دیلی، محققان دانشگاه ایالتی آریزونا شواهدی از آلودگی پلاستیکی را در ۴۷ نمونه بافتی گرفته شده از ریه‌ها، کبد، طحال و کلیه‌ها، مشاهده کرده‌اند.

مدتهاست این نگرانی وجود دارد که مواد شیمیایی موجود در پلاستیک، طیف گسترده‌ای از مشکلات سلامتی از دیابت و چاقی گرفته تا اختلال عملکرد جنسی و ناباروری را به همراه داشته باشد.

حالا به گفته محققان، ذرات میکروسکوپی در اندام‌های اصلی، می‌توانند به همان روش آزبست، خاصیت سرطان‌زایی داشته باشند و منجر به التهاب در بدن شوند.

تحقیقات قبلی نشان داده بود که به طور متوسط ​​، مردم هر هفته حدود ۵ گرم پلاستیک مصرف می‌کنند؛ یعنی به اندازه یک کارت اعتباری.

در مطالعه جدید، محققان به طور خاص به دنبال حضور ذرات بسیار كوچكی بودند كه می‌توانند از دستگاه گوارش به داخل خون منتقل شده و از طریق گردش خون، در اندام‌هایی مانند ریه‌ها یا كلیه‌ها و كبد انباشته شوند.

Christchurch Neuseeland Mikroplastik aus Wäscherei

ذرات میکروپلاستیک موجود در لباس‌های شسته‌شده

میکروپلاستیک‌ها قطعات پلاستیکی با قطر کمتر از ۵ میلی‌متر و یا تقریبا دو دهم اینچ‌اند. اما ذرات نانو پلاستیک با قطر ۱ میکرون هستند. یک تار موی انسان قطر حدود ۵۰ میکرون دارد. یکی از این ذرات پلاستیکی یافته شده در اندام‌های حیاتی، بیسفنول A بود که هنوز هم برای ساخت بسیاری از ظروف و بسته‌بندی‌های غذایی از آن استفاده می‌شود.

ریزگردها در آب‌های لوله‌کشی، آب بطری و در هوایی که تنفس می‌کنیم همیشه وجود دارند و به گفته محققان، غیرممکن است که کاملاً خود را از مصرف پلاستیک محافظت کنیم. انواع مواد و بسته‌بندی‌های غذایی همچنین حاوی ذرات ریز پلاستیک است. به طوری که هفته گذشته، محققان دانشگاه اکسستر بریتانیا و دانشگاه کوئینزلند در استرالیا این ذرات را در نمونه‌های پنج غذای مختلف دریایی از جمله صدف، میگو، ماهی، خرچنگ و ... کشف کردند.

اما محققان این مطالعه تاکید می‌کنند: «شما قطعاً می‌توانید قرار گرفتن در معرض پلاستیک را با استفاده از وسایل قابل استفاده مجدد به جای ظروف یکبار مصرف، کاهش دهید. می‌توانید مواد غذایی بدون بسته‌بندی خریداری کرده و  از بطری‌های آب و سایر ظروف ساخته شده از سرامیک، فلزات یا سایر منابع غیر پلاستیک استفاده کنید.»

امگا ۳ رفتارهای پرخاشگرانه را کنترل می‌کند

نتایج یک مطالعه جدید که توسط  محققان دانشگاه داربی و دانشگاه ناتینگهام ترنت بریتانیا انجام شده، نشان داده که برخی اسیدهای چرب امگا ۳ که در رژیم‌های غذایی به وفور یافت می‌شوند، برای کنترل رفتارهای پرخاشگرانه بسیار مفیدند.

به گزارش مدیکال اکسپرس، امگا ۳ برای عملکرد سالم مغز و بدن مهم است و در برخی غذاها مانند ماهی‌های چرب، روغن کلزا، دانه‌های کتان، گردو، سویا، تخم‌مرغ های غنی شده با امگا ۳، برخی سبزی‌ها از جمله آووکادو، اسفناج و کاهو به وفور یافت می‌شود. مصرف ناکافی این اسیدهای چرب با بروز افسردگی، رفتار پرخاشگرانه، سستی و کاهش انگیزه در کودکان و بزرگسالان رابطه مستقیم دارد.

از طرف دیگر، از مکمل‌های غذایی حاوی امگا ۳ برای درمان انواع مشکلات روانی استفاده شده است، به عنوان مثال اختلال بیش فعالی، افسردگی و اختلال دوقطبی.

در مطالعه اخیر، به بررسی نقش برخی اسیدهای چرب امگا ۳ به ویژه Eicosapentaenoic) EPA) در رابطه با نحوه واکنش افراد در پاسخ به یک تهدید پرداخته شد. نتایج تحقیقات نشان داد افرادی که بیشترین میزان مصرف امگا ۳ را دارند، بهتر قادر به کنترل خشم خود در وضعیت‌های تهدیدآمیز هستند.

این یافته ها نشان می‌دهد مصرف امگا ۳ نقش مهمی در تنظیم احساسات دارد و به گفته محققان این امکان وجود دارد که مکمل‌های غذایی حاوی اسیدهای چرب EPA برای انواع خاصی از اختلالات شخصیت ضد‌اجتماعی مؤثر باشد.