سیامک پورزند، خاموش در بیمارستان | ایران | DW | 02.12.2009
  1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

ایران

سیامک پورزند، خاموش در بیمارستان

سیامک پورزند، روزنامه‌نگار قدیمی که به یازده سال زندان محکوم شده است، به بیمارستان طوس انتقال یافت. لی‌لی پورزند، فرزند این روزنامه‌نگار که در کانادا زندگی می‌کند، اعلام کرد که امید چندانی به ادامه حیات پدرش ندارد.

سیامک پورزند در بیمارستان (عکس از آرشیو)

سیامک پورزند در بیمارستان (عکس از آرشیو)

به نوشته لیلی پورزند، پدرش در نتیجه افسردگی شدید در خاموشی کامل فرو رفته و قادر به تکلم نیست. پزشک معالج سیامک پورزند اعلام کرده است که ملاقات دوستان و آشنایان نزدیک پورزند با وی ممکن است بتواند حضور ذهن وی را به او بازگرداند و سبب شود که او لب به سخن بگشاید.

زندان، شکنجه و اعتراف

سیامک پورزند در آبانمان سال ۱۳۸۰ خورشیدی دستگیر و سپس به ۱۱ سال زندان محکوم شد. او، در جریان بازجوئی و تکمیل پرونده، مورد شکنجه و فشارهای روحی قرار گرفت و در مصاحبه‌های از پیش‌پرداخته مجبور شد به گناهان ناکرده اعتراف کند.

سیامک پورزند، همسر خانم مهرانگیز کار، در دوران پیش از انقلاب اسلامی یکی از روزنامه‌نگاران پرنفوذ ایران بود. او، پس از انقلاب چندین سال از ادامه فعالیت‌های مطبوعاتی محروم ماند. اما بعدها ضمن همکاری با مجله "گزارش سینما" سردبیری نشریاتی مثل "شفا"، "فضیلت" و "پیام آبادگران" را به عهده گرفت.

بیماری مزمن و سکته قلبی

روزنامه‌نگار قدیمی، در زمان بازداشت از بیماری مزمن ستون فقرات و گردن رنج می‌برد. او، در زندان یکبار دچار حمله قلبی شد و به مدت ۳۶ ساعت در حالت اغما به سر می‌برد. با این همه، با آزادی وی موافقت به عمل نیامد. گزارشگران بدون مرز سه سال پیش با صدور بیانیه‌ای اعلام کرد که پورزند در وضعیت نیمه فلج است و قادر به انجام حرکات بدنی عادی نیست.

سیامک پورزند در سال ۱۳۱۰ خورشیدی متولد شد و اکنون نزدیک به ۸۰ سال دارد. وی ‌دارای سه دختر (آزاده، بنفشه و لیلی) است که در آمریکا و کانادا زندگی می‌کنند. دختران سیامک پورزند، برای آزادی پدرشان دست به تلاش های بسیاری در سطح داخلی و بین المللی زده اند که تاکنون بی نتیجه مانده است .

دوران حبس سیامک پورزند، طبق روال طبیعی در سال ۱۳۹۱ خورشیدی پایان می‌یابد. اما با توجه به وضعیت روحی و جسمی این زندانی، لیلی پورزند اعلام کرده است که حتی امید چندانی به بیرون آمدن وی از بیمارستان طوس ندارد.

لیلی پورزند، به توصیه پزشکان، از دوستان و آشنایان پدرش درخواست کرده است که با ملاقات وی کمک کنند تا شاید خاموشی ناشی از افسردگی عمیق وی شکسته شود.

جواد طالعی

تحریریه: کیواندخت قهاری

در همین زمینه:

  • تاریخ 02.12.2009
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده https://p.dw.com/p/Kp7g
  • تاریخ 02.12.2009
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده https://p.dw.com/p/Kp7g
تبلیغات