خانواده‌های زندانیان سیاسی: عزیزان ما تاوان چه چیز را پس می‌دهند؟ | ایران | DW | 25.05.2010
  1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages
تبلیغات

ایران

خانواده‌های زندانیان سیاسی: عزیزان ما تاوان چه چیز را پس می‌دهند؟

خانواده‌‌های زندانیان سیاسی زندان رجایی‌شهر از نگهداری عزیزان‌شان در میان «مجرمان خطرناک» نگرانند. کمپین بین‌المللی حقوق بشر نیز می‌گوید اتهام‌ها و ادله علیه برخی متهمین نشان‌دهنده پرونده‌سازی برای ارعاب شهروندان است.

تجمعی از خانواده‌های زندانیان سیاسی در مقابل اوین

تجمعی از خانواده‌های زندانیان سیاسی در مقابل اوین

خانواده‌های زندانیان سیاسی زندان رجایی‌شهر در نامه خود خطاب به مقام‌های جمهوری اسلامی ایران، نسبت به نگهداری عزیران‌شان در میان «مجرمان خطرناک» زندان رجایی‌شهر ابراز نگرانی کرده‌اند. این نامه را خانواده‌های آقایان زیدآبادی، سحرخیز، سلیمانی، بداغی، محمودیان، طبرزدی و رفیعی فروشانی امضا کرده‌اند.

خانواده‌های زندانیان سیاسی رجایی‌شهر نوشته‌اند: «نزدیک به یک سال می‌گذرد و ما هنوز نمی‌دانیم که عزیزان ما تاوان چه چیز را پس می‌دهند، حرف زدن و نوشتن را، ابراز عقیده و چاره‌جویی را یا عشق به ایران و باورمندی به قانون را؟»

«تبدیل بدعت به روال غیرقانونی»

در ادامه‌ی نامه‌ی خانواده‌های زندانیان سیاسی رجایی‌شهر آمده است: «پیش از این مسعود باستانی و احمد زیدآبادی را در فرایندی پر از ابهام، قانون‌شکنانه و بی‌دلیل روشنی از زندان اوین که خود نماد جفا به فرهیختگان این ملک بوده و است، جابه جا کرده و به زندان رجایی‌شهر انتقال داده‌اند و اکنون می‌بینیم که این بدعت تبدیل به روالی غیرقانونی شده و زندان پردیس کرج و زندان بدنام رجایی‌شهر اخیرا پذیرای داود سلیمانی، مهدی محمودیان، عیسی سحرخیز، رسول بداغی، رضا رفیعی فروشانی و حشمت‌الله طبرزدی بودند.»

انتقال زندانیان سیاسی به زندان‌های خارج از تهران پس از انحلال بند ۳۵۰ زندان اوین آغاز شد که به بند زنداینان سیاسی مشهور بود و بنا به گزارش‌های مختلف زیر نظر اطلاعات سپاه اداره می‌شد. در زندان رجایی‌شهر این زندانیان در میان «مجرمان خطرناک» نگهداری می‌شوند که برخلاف آیین‌نامه زندان‌های خود جمهوری اسلامی است.

به نظر خانواده‌های زندانیان، هدف این انتقال‌ها و نگهداری زندانیان سیاسی در میان مجرمان خطرناک، «افزایش فشار بر اسرای جنبش سبز رخ داده تا بلکه در خرداد ماه سناریوی دیگری ساخته شود.» آنان از مقام‌های جمهوری اسلامی پرسیده‌اند، «مسوول حفظ جان عزیزان ما که بر اساس یک تصمیم فراقانونی به میان مجرمان خطرناک فرستاده شده‌اند، با کیست؟»

احکام غیرقابل باور

در گزارش دیگری درباره‌ی وضعیت زندانیان سیاسی، «کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران» می‌گوید، اتهام‌های مطرح شده بر علیه برخی بازداشت‌شدگان حوادث پس از انتخابات «آنچنان مضحک و غیرقابل‌باور است که هیچ جای تردیدی درخصوص سیاسی بودن برخورد» با این بازداشت‌شدگان باقی نمی‌گذارد.

کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران در این مورد از دو نفر به نام‌های سینا گلچین، ۲۰ ساله و کیارش کامرانی، ۲۶ ساله یاد کرده است.

سینا گلچین که یک هفته پس از عاشورا بازداشت شده به اتهام «بوق زدن درماشین» و «نشان دادن علامت V با انگشتانش به قصد براندازی نرم»، توسط قاضی صلواتی محاکمه و به هشت ونیم سال زندان محکوم شده است.

اتهام کیارش کامرانی «کنایه زدن» به دو بسیجی موتور سوار در روز عاشورا بوده است. کمپین بین‌المللی حقوق بشر در اطلاعیه‌ی خود می‌نویسد، کیارش کامرانی در روز عاشورا در حالی که در یک کوچه فرعی و به دور از تجمعات در حال تردد بوده با دو موتورسوار بسیجی مواجه می‌شود که شلوار یکی از آنها آغشته به خون بوده است. وی با مشاهده این صحنه به این ماموران کنایه‌ای می‌زند که در پی آن با واکنش شدید آن دو مامور بسیجی مواجه و بازداشت می‌شود.

برای او پرونده‌ای حاوی اتهامات سنگین از جمله «تخریب اموال عمومی، سنگ پرانی، درگیری با ماموران دولتی و توهین به رهبری و...» تنظیم می‌شود. کامرانی سپس در دادگاه موسوم به محاکمه «اغتشاشگران عاشورا» در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی حاضر ‌و به ۶ سال حبس محکوم ‌شد.

کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران در بخشی از اطلاعیه‌ی خود می‌نویسد: « قاضی صلواتی به همراه قاضی مقیسه دو تن از قاضیانی بوده‌اند که در دادگاه‌های نمایشی بعد از انتخابات علاوه براحکام مرگ، احکام سنگین زندان برای متهمین صادر کرده‌اند بدون آنکه مدارک و شواهد واتهامات مطرح شده هیچ تناسبی با حکم صادر شده داشته باشد و تنها نشان‌دهنده پرونده‌سازی و صدور احکام بی‌پایه به منظور ارعاب شهروندان است.»

MM/FW

در همین زمینه:

  • تاریخ 25.05.2010
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده https://p.dw.com/p/NWPF
  • تاریخ 25.05.2010
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده https://p.dw.com/p/NWPF