«جنبش دانشجویی در جست‌وجوی راهی برای ادامه فعالیت» | ایران | DW | 04.12.2010
  1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

ایران

«جنبش دانشجویی در جست‌وجوی راهی برای ادامه فعالیت»

دانشجویان و دانشگاهیان ایران که پس از انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته با بیشترین فشارها و محدودیت‌ها روبرو بودند اکنون در برابر این پرسش قرار دارند که با توجه به شرایط جدید چه راه‌کارهایی برای ادامه فعالیت‌های خود دارند؟

default

وضعیت "جنبش دانشجویی" در شرایط امروز ایران در آستانه ۱۶ آذر، روز دانشجو محور گفت‌وگوی دویچه وله با پویان محمودیان است. او عضو سابق شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشگاه اميرکبير و مديرمسئول نشريه دانشجويی ريوار است. در پرونده موسوم به "جعل نشریات دانشجویی" در سال ۱۳۸۸ به همراه ۸ تن از دیگر دانشجویان دانشگاه امیرکبیر بازداشت شد. آقای محمودیان با سابقه سه ماه حبس انفرادی به‌خاطر فعالیت‌های دانشجویی بعد از اتفاقات انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته از ایران خارج شد. "دادگاه انقلاب" ایران به ریاست "قاضی مقیسه" به اتهاماتی همچون "توهین به رهبری"، "توهین به مقدسات"، "اقدام علیه امنیت ملی"، "توهین به مراجع قم" و... او را به دو سال حبس محکوم کرده است.

دویچه‏وله: آقای محمودیان، آیا شانزدهم آذر و روز دانشجوی امسال ویژگی مشخصی دارد؟ چه تفاوتی با سال‏های قبل دارد؟

پویان محمودیان: عمده‏ترین تفاوت آن وجه سرکوب‏ها است. جنبش دانشجویی در یک‏ساله‏ گذشته به‏خصوص بعد از حوادث پس از انتخابات بسیار فعال بود. از طرف دیگر سطح سرکوب‏ها بسیار بالا بود. تعداد بازداشت‏ها و محرومیت‏های تحصیلی کار را به جایی رسانده که در داخل دانشگاه‏ها اجازه‏ی هیچ‏گونه فعالیت انتقادی و فعالیت گروهی داده نمی‏شود. کوچک‏ترین برنامه‏های اعتراضی با پاسخی بسیار شدید و خشن از طرف نیروهای امنیتی مواجه می‏شود.

ویژگی شانزده آذر امسال همین است که جنبش دانشجویی در طی این یک سال سرکوب به‏‏دنبال آن است تا دوباره خود را احیا و سازماندهی کند.

در حوادث بعد از انتخابات ریاست جمهوری ایران، دانشجویان نقش پررنگی داشتند. خیلی از دانشجویان همان‏طور که شما گفتید زندانی شدند، خیلی‏ها از جمله خود شما از ایران خارج شدند. فکر می‏کنید این اتفاقات چه تاثیری روی فعالیت‏های جنبش دانشجویی ایران گذاشت؟ جنبش دانشجویی ایران تا چه حد تحت تاثیر این اتفاقات تضعیف شده است؟ اساساً با همه‏ی این اتفاقات، فکر می‏کنید الان چیزی به اسم جنبش دانشجویی وجود دارد؟

Protest der Studenten im Iran gegen Studiumverbot für kritsche Studenten

ابتدا از سوال آخر شروع می‏کنم؛ من معتقدم که جنبش دانشجویی وجود دارد همان‏طور که معتقدم "جنبش سبز" در خارج از دانشگاه‏ها وجود دارد. در حال حاضر طبیعتا به‌خاطر شدت سرکوب‏ها، جنبش دانشجویی بروز و نماد و نمود عینی خود را به‏صورت تظاهرات خیابانی و برگزاری مراسم‏های اعتراضی در داخل دانشگاه‏ها ندارد.

ولی فعالین دانشجویی کماکان فعال هستند. کماکان در فعالیت‏های مجازی حضور دارند، برنامه‏هایی دارند، جلسات بحث و گفت‏وگو و جلسات مطالعاتی در داخل دانشگاه‏ها برگزار می‏کنند. می‏توان گفت که فعالین دانشجویی در حال حاضر به دنبال پاسخ به این سوال هستند که با توجه به شرایط جدید دانشگاه و شرایط امنیتی حاکم چه راهکارهایی برای ادامه‏ی فعالیت‏های دانشجویی می‏شود در آینده اتخاذ کرد.

شما به عنوان کسی که از نزدیک در جریان فعالیت‏های دانشجویان ایران هستید، مهم‏ترین خواسته‏ها و مطالبات دانشجویان را چه چیزهایی می‏دانید؟ خواسته‏های دانشجویان روی چه چیزهایی تکیه دارد؟ شعارهای دانشجویان چیست؟

برحسب تجربه‏ی شخصی در قالب تشکل‏های دانشجویی مانند انجمن‏های اسلامی، شوراهای صنفی و… فکر می‏کنم خواسته‏ی اصلی دانشجویان بحث استقلال دانشگاه و بحث آزادی بیان در دانشگاه‏ها است. این از اولویت‏های مطالبات دانشجویی در سال‏های اخیر بوده است. همین‏طور بر حسب فضای سیاسی و شرایط اقتصادی جامعه، دوستان دانشجو مقداری گرایشاتی پیدا می‏کنند به سمت مطالبات کلی جامعه و مطالبات مردم در خارج از دانشگاه‏ها.

فکر می‏کنید با وضعیت امروز دانشجویان، جنبش دانشجویی توانایی آن را دارد که به بخشی از خواسته‏هایش برسد؟ اصلاً مهم‏ترین توانایی جنبش دانشجویی را در شرایط امروز ایران چه می‏بینید؟

مهم‏ترین توانایی و پتانسیل جنبش دانشجویی همان خود دانشگاه است. به‏خصوص که در ایران جمعیت زیادی از جوانان در داخل دانشگاه‏ها فعال‏اند و مشغول تحصیل هستند. بیش از سه میلیون دانشجو داریم؛ جوانانی که به دنبال تغییر و تحول‏اند و از شرایط موجود ناراضی هستند.

Kurdistan Iran

بزرگ‏ترین پتانسیل و امکانات جنبش دانشجویی این است که بتواند این جمعیت زیاد و عظیم دانشجویان در داخل دانشگاه‏ها را دوباره در راستای یک‏سری اهداف مشخص و معین متحد کند. البته اهدافی که بتواند آن‏ها را مطالبه کند و به آن‏ها برسد و نه اهداف آرمان‏ شهری و بسیار دور از دسترس. فضای دانشگاه هم یک ویژگی کلی دارد و آن این‏که فضای دانشگاه یک فضای خردمحور است و همواره به دنبال نقد شرایط موجود است.

آیا اطلاعی در باره‏ی آمار دانشجویان زندانی دارید؟ چه تعداد دانشجو که دستگیر شده‏اند الان در زندان هستند؟

حدود یک ماه پیش، سایت "دانشجو نیوز" لیست ۷۳ نفره‏ای از دانشجویان زندانی منتشر کرد که لیست موثق و معتبری از دانشجویان زندانی بود. بعد از انتشار این لیست و در یک ماه اخیر دانشجویان دیگری بازداشت شده‏اند و تعدادی هم آزاد شده‏اند. در حال حاضر تعداد دقیق دانشجویان زندانی را نمی‏دانم، ولی به یقین می‏توانم بگویم که بیش از ۵۰ نفر هستند.

آقای محمودیان، لطفا کمی هم از خودتان بگویید. بعد از خروج از ایران مشغول چه کاری هستید؟ آیا با فعالین جنبش دانشجویی ایران در ارتباط هستید؟

بله با برخی از فعالین جنبش دانشجویی ایران در ارتباط هستم. در خارج از کشور هم فعالیت‏هایم را ادامه داده‏ام و با گروه‏های دانشجویی خارج از کشور فعالیت می‏کنم.

همین‏طور با سایت‏های خبری دانشجویان همکاری دارم و سعی می‏کنم تا آن‏جایی که ممکن است، بتوانم کمکی باشم به فعالین دانشجویی داخل ایران که گاهی اوقات زندگی‏شان را هم به‏خاطر این فعالیت‏ها به‏خطر می‏اندازند.

حسین کرمانی
تحریریه: مصطفی ملکان

در همین زمینه:

مطالب صوتی و تصویری مرتبط

  • تاریخ 04.12.2010
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده https://p.dw.com/p/QPpz
  • تاریخ 04.12.2010
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده https://p.dw.com/p/QPpz
تبلیغات