تقاضای موسوی و کروبی برای مجوز راهپیمایی:<br> «بازی باخت باخت برای حاکمیت» | ایران | DW | 06.02.2011
  1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages
تبلیغات

ایران

تقاضای موسوی و کروبی برای مجوز راهپیمایی:
«بازی باخت باخت برای حاکمیت»

مهدی کروبی و میرحسین موسوی از وزارت کشور تقاضای مجوز برای برپایی یک راهپیمایی در حمایت از مردم مصر و تونس کرده‌اند.سراج‌الدین میردامادی، روزنامه‌نگار این حرکت را هوشمندانه و به نفع جنبش اعتراضی مردم ایران ارزیابی می‌کند.

default

دویچه‏وله: آقای میردامادی، آقایان موسوی و کروبی طی نامه‏ای از وزارت کشور، درخواست مجوز برای راهپیمایی در روز دوشنبه ۲۵ بهمن کرده‏اند. علت برگزاری این راهپیمایی، دفاع از حرکت‏های مردمی در منطقه، به‏ویژه مردم تونس و مصر عنوان شده است. فکر می‏کنید وزارت کشور به این تقاضا پاسخ مثبت بدهد؟

سراج‏الدین میردامادی: اگر به پیشینه‏ی حوادث یک سال‏ونیم گذشته توجه داشته باشیم، به‏نظر می‏رسد که احتمال پاسخ مثبت از طرف وزارت کشور دولت دهم خیلی ضعیف باشد. اما آن‏چه در این‏جا مطرح است، این است که پاسخ وزارت کشور دیگر حائز اهمیت نیست و به‏نظر می‏رسد نقش چندانی نداشته باشد. آن‏چه مهم است، هوشمندی رهبران جنبش اعتراضی بوده که حاکمیت را در یک بازی باخت‏- باخت قرار داده‏اند به این ترتیب که اگر جواب مثبت بدهد، طبعاً این راهپیمایی می‏تواند با استقبال گسترده‏ای برگزار شود و حاکمیت دوباره با چالش عظیمی مواجه بشود. هرچند بهانه‏ی راهپیمایی حمایت از اعتراضات مردم در مصر و تونس باشد.

اگر هم جواب منفی بدهد که احتمال آن بیشتر است، بازهم حاکمیت در یک تعارض و پارادوکس قرار می‏گیرد و طبعاً نمی‏تواند پاسخ افکار عمومی را بدهد و این چالش، دروغ‏گویی‏ها و شعارهایی را که تاکنون داده‏اند، بیشتر رسوا می‏کند و بازهم جنبش اعتراضی، تجدید حیات دیگری را پس از چند ماه عدم حضور خیابانی، برای خود رقم خواهد زد.

فکر می‏کنید اگر پاسخ به این درخواست مثبت باشد، با توجه به موج شدید سرکوب در آخرین راهپیمایی‏های مردم در سال گذشته، اصلاً چه تعدادی در این راهپیمایی شرکت کنند؟ آیا میزان قابل‏توجهی خواهد بود؟

اگر پاسخ مثبت باشد، به‏هرحال تلقی عمومی این است که وقتی یک راهپیمایی مجوز رسمی دارد، حاکمیت امنیت آن را تأمین می‏کند و طبعاً حضور مردم به صورت میلیونی و گسترده خواهد بود و احتمال سرکوب و خشونت، حداقل از طرف نیروهای انتظامی و پلیس رسمی کشور، کم خواهد بود. ممکن است نیروهای لباس شخصی برای ارعاب، به صحنه فراخوانده شوند. اما به‏نظر می‏رسد، اگر مجوز رسمی باشد، حضور گسترده‏ای را شاهد خواهیم بود.

الان در شبکه‏های اجتماعی اینترنتی مانند فیس‏بوک، توئیتر و… حتی ساعت و مسیر راهپیمایی، همان‏طور که در درخواست مجوز آمده، اعلام شده است. هیچ اشاره‏ای هم به این مسئله نشده که فقط در صورتی که مجوز بدهند، در راهپیمایی شرکت می‏کنیم. خیلی‏ها اعلام آمادگی کرده‏اند که قطعاً در این راهپیمایی شرکت می‏کنند. آیا چنین احتمالی را در صورت ندادن مجوز هم می‏دهید؟

بله این احتمال وجود دارد. یعنی اگر عزم و اراده‏ی گسترده‏ای در بین توده‏های مردم شکل بگیرد؛ حال از طریق شبکه‏های اجتماعی یا از طریق باور عمومی، که جمعیتی بالای ۱۰۰ تا ۲۰۰ هزار نفر در یک زمان مشخصی به خیابان بیاید و قدرت سرکوب نیروهای آشکار و مخفی حاکمیت، در دریای خروشان حضور ملت حل بشود و گم بشود، عملاً قدرت سرکوب کنار زده می‏شود و امواج خروشان ملت مانند ۲۵ خرداد ۸۸، به عرصه خواهند آمد و طبعاً آن حضور خروشان، قدرت سرکوب را تحت‏الشعاع خود قرار خواهد داد.

سراج‌الدین میردامادی روزنامه‌نگار مقیم پاریس تقاضای مجوز برای راهپیمایی را تجدید حیات دیگری برای جنبش سبز می‌داند

سراج‌الدین میردامادی روزنامه‌نگار مقیم پاریس تقاضای مجوز برای راهپیمایی را تجدید حیات دیگری برای جنبش سبز می‌داند

شما در صحبت‏های‏تان اشاره کردید که این یک بازی باخت‏- باخت برای حاکمیت است و در هرحال می‏تواند روح تازه‏ای به جنبش اعتراضی مردم ایران بدمد. اگر ممکن است در این مورد بیشتر توضیح بدهید. در صورتی‏ که پاسخ منفی باشد و مردم هم به خیابان نیایند، چه تأثیری می‏تواند بر جنبش اعتراضی به‏طور مشخص، خیابانی داشته باشد؟

آیت‏الله خامنه‏ای در خطبه‏های نمازجمعه‏شان ادبیاتی را به‏کار بردند و توصیفی را از حکومت دیکتاتوری حسنی مبارک طرح کردند که دقیقاً توصیف دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی در حوادث پس از انتخابات بود و عملاً مردم و معترضان را در مصر و تونس حمایت کردند. در حالی که حکومت ایران در مقابل مطالباتی که جنبش اعتراضی در داخل ایران در طول یک‏سال و نیم گذشته دنبال کرد، به خشن‏ترین شکل و ای بسا خشن‏تر و وحشیانه‏تر از آن‏چه در مصر و تونس اتفاق افتاد، مقابله کرد.

در چنین شرایطی، وقتی مردم تقاضای یک راهپیمایی مسالمت‏آمیز می‏کنند و می‏خواهند به صحنه بیایند و فریاد خودشان را بلند کنند، اگر با این تقاضای قانونی، مشروع و مسالمت‏آمیز مردم هم برخورد شود، پاسخ منفی داده شود و منجر به سرکوب و اعمال خشونت بشود، عملاً حرف‏هایی که آیت‏الله خامنه‏ای در خطبه‏های نماز جمعه گفتند، به خودشان برمی‏گردد و افکار عمومی داخل و خارج، یک بار دیگر به دروغ‏گویی، تناقض و فریب حاکمیتی که مشروعیت خود را از دست داده و در آستانه‏ی یک جنبش در منطقه‏ی خاورمیانه تلاش می‏کند با موج‏سواری، ماهی خود را از این آب بگیرد، پی‏ می‏برد.

با این تقاضای راهپیمایی و پاسخ احتمالی منفی، این دروغ‏گویی و فریب آنها بیشتر مشخص می‏شود و ای‏ بسا بخش‏هایی از جامعه که به آنها ایمان و اعتقاد دارند، آنها هم از این حاکمیت ریزش کنند.

فکر می‏کنید، در هر صورت، چه جواب مثبت باشد و چه منفی، قدم بعدی سران جنبش سبز برای بیدار کردن دوباره‏ی مردم چه خواهد بود؟

به‏نظر می‏رسد که روند اطلاع‏رسانی و آگاه کردن طبقات مختلف جامعه، به‏ویژه طبقات فرودست و به‏ویژه در شهرستان‏ها که فشارهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی هم بر آنها اضافه شده و سرکوب‏ها و خشونت‏هایی که به طبقات مختلف جامعه وارد شده‏، می‏تواند پیوندی ایجاد کرده باشد و صنوف، طبقات و گروه‏های مختلف اجتماعی با آگاهی‏ای که در طول این مدت به‏دست آورده‏اند، در این مناسبت، به‏هم پیوند بخورند و موج عظ‏یمی از سیل خروشان مردم در تهران و حتی شهرستان‏ها بتواند به عرصه بیاید و حاکمیت را در برابر خواست و اراده‏ی ملت به تسلیم وادار کند.

منظورتان این است که ممکن است رهبران جنبش سبز بازهم تقاضاهای دیگری برای حضور مردم در خیابان‏ها مطرح کنند؟

به‏هرحال حاکمیت، وقتی تصاویر اعتراضات در مصر و تونس را بر اساس قرائت خودش نشان داد، بار دیگر مردم این جسارت و این شجاعت و این امید را پیدا کردند که می‏شود در برابر دیکتاتوری‏هایی که سال‌هاست در کشورهای خاورمیانه بر قدرت تکیه زده‏اند و متکی به قدرت‏های خارجی و قدرت نظامی هم بوده‏اند، ایستاد. این پیروزی‏ها را ملل کشورهای دیگری که از نظر فرهنگی، سیاسی و سابقه‏ی دمکراسی از کشور ما هم عقب‏تر هستند، به دست آورده‏اند. چرا مردم ایران که سابقه‏ی ۱۰۰ سال دمکراسی و داشتن نهادهای مردمی و مطبوعات و جامعه‏ی مدنی قوی و فرهنگی‏ای در سطح منطقه‏ی خاورمیانه دارند، به این پیروزی و حلاوت دمکراسی و آزادی دست پیدا نکنند.

به‏نظر می‏رسد این شجاعت و این بارقه‏ی امید در کل کشورهای منطقه که از ما عقب‏تر بوده‏اند، ایجاد شده و می‏تواند با هوشمندی رهبران جنبش اعتراضی، دوباره این روح امید در جامعه دمیده شود و با یک حرکت بزرگ، حاکمیت را به عقب‏نشینی وادار کند.

مصاحبه‌گر: میترا شجاعی

تحریریه: داود خدابخش

در همین زمینه:

  • تاریخ 06.02.2011
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده https://p.dw.com/p/Qybo
  • تاریخ 06.02.2011
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده https://p.dw.com/p/Qybo