مظاهره مردم پغمان دربرابرعمارت ولسي جرگه و سرکوب اصلاح طلبان وفعالان حقوق بشر درايران | مجله حقوق بشر | DW | 24.08.2006
  1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

مجله حقوق بشر

مظاهره مردم پغمان دربرابرعمارت ولسي جرگه و سرکوب اصلاح طلبان وفعالان حقوق بشر درايران

به روزدوشنبه 21 ماه آگست مردم پغمان بازهم براي دادخواهي دربرابرولسي جرگه دست به تظاهرات زدند. آنها خواهان دادرسي به عرايض شان ، مجازات کساني که مردم را به قتل رسانده اند ومعلوم شدن سرنوشت بيش از70 نفرزنداني بودند.

مرکزدفاع ازحقوق بشر را که شیرین عبادی برنده جایزه صلح نوبل درایران ایجاد نموده بود، غیرقانونی شناخته شد

مرکزدفاع ازحقوق بشر را که شیرین عبادی برنده جایزه صلح نوبل درایران ایجاد نموده بود، غیرقانونی شناخته شد

مظاهره مردم پغمان دربرابرولسي جرگه

به روزدوشنبه 21 ماه آگست مردم پغمان بازهم براي دادخواهي دربرابرولسي جرگه دست به تظاهرات زدند. آنها خواهان دادرسي به عرايض شان ، مجازات کساني که مردم را به قتل رسانده اند ومعلوم شدن سرنوشت بيش از70 نفرزنداني بودند.

درحالي که شورشگري ونا امني دريساري ازنقاط افغانستان بيداد مي کنند، به نظرمي رسد که مقامات مسئوول درافغانستان آن طوري که لازم است به عرايض ودادخواهيهاي مردم توجه نمي کنند. معترضان نيز نمي دانندچه بکنند وبه کجا استغاثه نمايند.

گرچه مظاهرات ، اعتصابات وسايراشکال تظاهرخواستهاي دسته جمعي قانوناً درافغانستان مشروع مي باشند، لاکن عملکرد دردموکراسيهاي پيشرفته طوري است که ازاين وسايل ابرازنظر، بصورت انتخابي و به جا استفاده مي گردد. يعني استفاده ازمظاهرات واعتصاب هميشه امرمستحبي شناخته نمي شوند. بالمقابل بسياري دولتها درحالي که قانوناً مظاهرات واعتصابات را مجارمي دانند؛ عملاً درمقابل آن حساسيت نشان مي دهند وآن را سواستفاده ازدموکراسي مي خوانند. بنابراين هم مظاهره بيجا وهم حساسيت بيجاي حکومتها دربرابرمظاهرات منافي کرداردموکراتيک مي باشند.

اما درافغانستان ؛ دست کم سه مظاهره به روزدوشنبه دراين کشوربرپابوده است. يکي ازاين مظاهرات مربوط به ادعاي غصب زمينهاي ملکيت افراد واشخاص توسط استاد سياف وقوماندان شيرعلم بودند. چنانکه چند هفته پيش هم گزارش داديم ؛ ضمن مظاهره اي که بدين مناسبت درهمان تاريخ درپغمان به راه افتاد، چند تن کشته شده ، تعدادي زخمي گرديده وحدود 70 نفرزنداني گرديدند.

آقاي عالمي بلخي رئيس کمسيون عدلي ولسي جرگه دليل اين مظاهرات را دربرابرولسي جرگه اين گونه توضيح مي دهد:

" فکر مي کنم چيزبسيارغيرطبيعي نيست واين معمول است که درکشورهاي مختلف که مردم مرجعي را که تشخيص مي دهندکه امکان دارد آنجا به شکايات آنها خوبتررسيدگي مي شود، يا ظلمي که درحق آنها شده به آنها رسيدگي مي شود، ودر سايرکشورها هم ديده مي شود گاهي به پارلمان مراجعه مي کنند ، براي اين چنين خواسته هايي . مردم خواسته هايي که دارند براي رسيدگي به خواسته هاي شان .

درافغانستان هم اين معمول است، ودرآن روزي که من پيشتراشاره کردم يک تعداد اعضاي شورا هم درحمايت ازاين مردم صحبتهايي داشتند، شايد آن يک اميدواري را درمردم به وجود آورده باشد که اگردراينجا مراجعه بکنند، شايد به خواسته هاي شان خوبتررسيدگي شود."

آقاي عالمي بلخي درمورداينکه پارلمان چه اقدامي دربرابر اين خواستهاي مظاهره چيان انجام داده است؛ مي گويد:

" دراين خصوص به کميسيون عدلي وقضايي موضوع راجع نه شده ودرجلسه عمومي هم تظاهراتي که اينها داشتند تاکنون مطرح نشده والبته درشوراي ملي کميسيوني هست که آنها دررابطه با نهادهاي جامعه مدني موظف مي باشند ومسايل فرهنگي را تعقيب مي کنند واين تظاهرات مربوط به آنها مي شود. احتمال دارد اگربه آنها مسائل مطرح شده باشد، هرگاه فردا درجلسه عمومي موضوع طرح شود، شايد روي آن تصميمي گرفته شود."

سرکوب منتقدان رژیم واصلاح طلبان درایران

درحالي که اخيررسانه هاي بين المللي بيشترروي برنامه اتومي مورد مناقشه ايران گزارش مي دهند ، دردرو ن ايران پيوسته تخطيهاي شديدي عليه حقوق اساسي انسانها صورت مي گيرد. همزمان با اينکه فشارجامعه بين المللي بررژيم ايران به خاطربرنامه اتومي اش افزايش مي يابد؛ صاحبان قدرت درتهران نيز فشارشان را برآن فعالان سياسي درايران افزايش مي دهند که خواهان دموکراسي بيشتر، آزادي اطلاعات وحقوق بشرمي باشند. زنداني ساختنها ، ممانعتها، تهديد ها وتخويفها پيوسته درايران ادامه دارند. جمشيد فروغي از بخش زبان فارسي راديو دويچه ويله صداي آلمان دراين رابطه گزارشي دارد:

فقط همين چند سال پيش ؛ يعني درسال 2002 خانم شيرين عبادي برنده جايزه نوبل ازايران ، " مرکزبراي دفاع ازحقوق بشر" راتاسيس نمود. اين مرکزکه ازحقوق اقليتها ومنتقدان رژيم حراست مي نمود، ازاقبال درعرصه بين المللي وملي برخوردارگرديد. لاکن درآغاز ماه آگست با وضع ناگواري روبروشد. اين مرکز ناگهان توسط مقامات ايراني غيرقانوني اعلام گرديد. مقامات ايراني ممنوعيت اين مرکزرا اعلام نموده ودليل آن را " فعاليتهاي غيرقانوني " و نداشتن " مجوزقانوني فعاليت " خواندند. لاکن خانم عبادي ضمن مصاحبه اي با تلويزيون دويچه ويله گفته است که حکومت ايران بدين ترتيب مي خواهد تخطيهايش ار ازحقوق بشرپنهان دارد.

شيرين عبادي :

"حقوق بشر مقوله اي است بين المللي وفراترازمرزها ، هرآنچه که درهرکشوري درزمينه حقوق بشر اتفاق مي افتد، به همه ي مردم جهان ارتباط دارد واين مسئله داخلي نيست. به همان دليلي که ما درايران به خود مان اجازه مي دهيم وحق داريم را جع به نقض حقوق بشردرعراق يا فلسطين صحبت بکنيم ؛ دولت آلمان ، مردم آلمان ، رسانه هاي آلمان حق دارند که راجع به حقوق بشر، نقض حقوق بشردرايران صحبت بکنند. بنابراين هرکس که ازما حمايت بکند درحقيقت وارد يک مقوله بين المللي شده وازاين مسئله ما سپاسگذاريم ."

اساساً حقوق بشرتفکيک ناپذير وجهان شمول است. البته اين حقيقت درجمهوري اسلامي ايران به رسميت شناخته نمي شود.به جاي اين قانون جهان شمول حقوق بشر، قدرتمندان درايران از"حقوق بشر اسلامي " سخن به ميان مي آوردند. منتقدان رژيم براين نظراند که چنين تعريفي ازحقوق بشرفقط درخدمت آن است تا پامال نمودن حقوق بشرجهانشمول را مشروعيت ببخشد. چنين عملکردهايي پس ارپيروزي ماوراي محافظه کاران درانتخابات رياست جمهوري ايران تشديد گرديده است. سياست رسانه يي جديد رژيم اسلامي ايران نشان مي دهد که ترس نيروهاي اصلاح طلب بي موجب نبوده است . عيسي سحرخيز رونامه نگار سرشناس ايران سياست وضع قيودات توسط رژيم را به راديودويچه ويله اين طورتوضيح مي دهد:

سحرخيز

" دولت جديد درعين حالي که صداي مخالف را مي خواهد نشنودوياضعيف بشنود، درعين حال ملاحظات داخلي وبين المللي برايش اجازه نمي دهدکه به گونه يي عمل کند ، که اين گونه درايران مطرح بشود که درايران نشريات مخالف اصلاً وجود ندارد. سپس حرکتش درعين حالي که تحميل سانسوروخود سانسوري است وبالا گرفتن شمشيربالاي سرمديران وروزنامه نگاران ، درعين حال سعي مي کند که اندک صداي مخالف را ولي خفيف شده وتحت فشارداشته باشد."

شرايط زندانها نيز آشکارا رقت انگيزاند. يک نمونه آن درپايان ماه جولاي قتل يک دانشجوي منتقد رژيم به نام اکبرمحمدي مي باشدکه پس ازيک اعتصاب غذايي درزندان اوين رونما گرديد. خليل بهراميان وکيل محمدي پس ازمرگ وي درمورد شرايط موکلش به راديوي دويچه ويله چنين گزارش داد:

" مي خواهم ادعا کنم که نه مسئوولين زندان ونه مسئوولين قضايي هيچ گونه حساسيت دراين مسئله انجام ندادند. همين الان خطربسيارسنگين منوچهرمحمدي ، آقاي تبرزدي و آقاي با... را تهديد مي کندومن ديگر نمي خواهم شاهد باشم جسد موکلم را بگيرم . اين قضايا واين کثافتکاريها تمام بشود واين نوع بي توجهي ؛ حذف فزيکي زنداني سياسي تلقي مي شود. من به صراحت اين را اعلام مي کنم ومن چند باربه رياست قوه قضائيه هشداردادم که آقا بي توجهي نسبت به وضعيت زندانيان سياسي مي شود؛ اما گوش شنوا نبودکه نبود که نبود. آقايون امروزآمدند بامن که ملاقات داشتند همه اظهارتاسف مي کردند. تاموقعي که يک کس زنده است ...مي کنند ، وقتي مردند همه دلسوزي مي کنند. اين جريان بايد تمام بشود- يکبار وبراي هميشه !"

صدا و ویدیوهای مرتبط با این موضوع

مطالب مرتبط

آگهی