مبارزه عليه نژادگرايي وتبعيض درآلمان | مجله حقوق بشر | DW | 07.06.2010
  1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

مجله حقوق بشر

مبارزه عليه نژادگرايي وتبعيض درآلمان

پس از آنکه "قانون تساوي حقوق" در آلمان نافذ شد، در برلين پايتخت اين کشور يک ادارۀ دولتي "ضد تبعيض" نيز ايجاد شد. تا کنون دست کم 600 تن به اين اداره مراجعه کرده اند و از تبعيض بخاطر ريشه هاي قومي شان شکايت کرده اند.

گاهی برای خارجیان خانه کرایی پیداکردن درآلمان مشکل می باشد

گاهی برای خارجیان خانه کرایی پیداکردن درآلمان مشکل می باشد

نژاد گرايي يا تبعيض نژادي و خصومت با بيگانه گان مشکلي است که در بسياري از نقاط جهان ديده ميشود. ازينرو کشور هاي اشتراک کننده در کنفرانس ضد تبعيض ملل متحد، تعهد کردند که هريک جهت مبارزه عليه تبعيض راهکار ها و تدابيري را اتخاذ کنند. کميسيون اروپايي عليه تعصب و تبعيض نژادي، که به کشور هاي اروپايي در زمينه مشوره هاي لازم ميدهد، اکنون در آلمان فعالان مختلفي را جهت تبادل تجارب دور يک ميز جمع کرده است.

به اساس "قانون تساوي برخورد" در آلمان بايد درين راستا بهبود رونما گردد، اما چه در محل کار و چه در جستجوي خانۀ کرايي همه روزه از برخورد هاي تبعيض آميز درين کشور گزارش داده ميشود. به گفتۀ گودرون هولگرسن، عضو کميسيون اروپايي عليه تعصب و تبعيض نژادي، بويژه زنان مسلمان، خاصتاً ترک ها، سياهپوستان و همچنان اقليت هاي "سنتي و روما"، که بنام کولي تحقير ميشوند، با اين مشکل مواجه اند.

گودرون ميگويد:

"بيشتر از همه سياهپوستان خود را قرباني خشونت هاي ناشي از تبعيض مي پندارند. آنها از مناطقي حرف ميزنند که رفتن شان به آنجا براي شان گويا ناممکن است. آنها نه به تنهايي و نه به شکل گروهي به چنين مناطقي وارد ميشوند."

هولگرسن ميگويد که به اساس اطلاعات تازۀ کميسيون همچنان زنان مسلمان، بخاطر پوشيدن دستمال سر (روسري) ، از برخورد هاي تبعيض آميز در برابر شان خبر ميدهند.

پس از آنکه در سال 2006 ميلادي "قانون تساوي حقوق" در سراسر آلمان نافذ شد، همزمان با آن در برلين پايتخت اين کشور يک ادارۀ دولتي "ضد تبعيض" نيز ايجاد شد. تا کنون دست کم 600 تن به اين اداره مراجعه کرده اند و از تبعيض بخاطر ريشه هاي قومي شان شکايت کرده اند. به گفتۀ کريستينه لودرز، آمر ادارۀ ضد تبعيض، بخش اعظم برخورد هاي تعصب آميز در ساحۀ کار رخ ميدهد.

خانم لودرز در مورد يکي از اينگونه قضايا ميگويد:

"يک مرد آسيايي پس از دورۀ آموزش اجازه نداشت در يک شرکت آلماني کار کند، زيرا اين شرکت استخدام يک کارمند آلماني نژاد را ترجيح ميداد. پس از آنکه ما در اين مسأله مداخله کرديم، مرد آسيايي و شرکت توانستند به يک توافق برسند."

خانم لودرز مي افزايد که برخي از افراد، بخاطر ريشۀ خارجي شان، در محل کار تحقير ميشوند و پيوسته از ادارۀ مبارزه عليه تبعيض کمک مي طلبند. به گفتۀ وي مشکل آنان زماني کمتر ميشود که از طريق همين اداراه و يا هم مؤسسات ديگر از حقوق خود آگاه ميشوند.

افزون بر برنامه هاي کمکي ادارۀ دولتي مبارزه عليه تبعيض و مؤسسات ديگر، وزارت کار و امور اجتماعي آلمان برنامه هاي ديگري را براي حل مشکلات پناهجويان در بازار کار تمويل ميکند.

عرصه هاي ديگري هم در آلمان وجود دارند که در آن گاهي تبعيض محسوس است. مثلاً برخي از باشنده گان، که ريشۀ غير آلماني دارند، در يافتن خانۀ کرايي با مشکل دچار ميشوند، و يا بعضاً به جوانان غير آلماني در برخي از ديسکوتيک ها اجازۀ ورود داده نمي شود.

فعالان مبارزه عليه تعصب و تبعيض نژادي تلاش ميکنند و آرزو دارند که اين مبارزه با جديت بيشتر پيش برده شود تا بخصوص جوانان امکانات بهتر کار و زنده گي را در جامعۀ آلمان بدست بياورند.

زبينه ريپرگر/ صفي ابراهيم خيل

ويراستار: رسول رحيم