Zeit: Οι νέοι δασμοί ισοδυναμούν με οικονομικό πόλεμο

 Η κλιμάκωση της έντασης γύρω από τη Γροιλανδία και οι ανακοινώσεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για την επιβολή πρόσθετων δασμών της τάξης του 10% από 1ης Φεβρουαρίου και 25% από το καλοκαίρι κατά οκτώ ευρωπαϊκών χωρών ερμηνεύεται από τον γερμανικό Τύπο ως σημείο καμπής στις σχέσεις Ευρώπης–Ηνωμένων Πολιτειών.  

Η εφημερίδα ZEIT σε σχόλιό της που επιγράφει «Φτάνει πια!» απορρίπτει την ιδέα ότι υπάρχουν ορθολογικά κίνητρα πίσω από τις κινήσεις του Αμερικανού προέδρου. «Είναι αδύνατον να συγκεραστούν με λογική οι διάφορες αντιφατικές δικαιολογίες που προσφέρει η αμερικανική κυβέρνηση για μια προσάρτηση της Γροιλανδίας. Η αλήθεια είναι πιθανώς η εξής: ο Τραμπ, για κάποιον λόγο (απόσπαση της προσοχής από εσωτερικές αποτυχίες, μεγαλομανία, πλήξη) αποφάσισε να προσαρτήσει το νησί, ακριβώς όπως ο Βλάντιμιρ Πούτιν αποφάσισε να προσαρτήσει την Ουκρανία –  με την αποφασιστικής σημασίας διαφορά ότι η Γροιλανδία, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, ανήκει στο Βασίλειο της Δανίας που είναι κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης». 

«Η ανακοίνωση των δασμών το Σάββατο ισοδυναμεί με κήρυξη οικονομικού πολέμου. Αυτή είναι η πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις». 

Μποϊκοτάζ του Μουντιάλ; 

Ταυτόχρονα, ο αρθρογράφος εκτιμά ότι «οι Ευρωπαίοι έχουν κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να αποτρέψουν μια άμεση σύγκρουση με τον Ντόναλντ Τραμπ, καθώς η Ευρώπη εξαρτάται στρατιωτικά και οικονομικά από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η κλιμάκωση με τις ΗΠΑ πιθανώς να σήμαινε ήττα της Ευρώπης. Τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, αυτό δεν μπορεί να αλλάξει». 

Παρ’ όλα αυτά, η εφημερίδα παρατηρεί: «Είναι κάτι παραπάνω από αμφίβολο αν, υπό αυτές τις συνθήκες, ο Ντόναλντ Τραμπ μπορεί πράγματι να αντέξει το κόστος ενός εμπορικού πολέμου (ή ακόμα και ενός πραγματικού πολέμου) με έναν από τους σημαντικότερους εμπορικούς εταίρους», υπενθυμίζοντας πως οι αμερικανικές εξαγωγές προς την ΕΕ ανέρχονται «περίπου στα 660 δισ. δολάρια ετησίως» και στηρίζουν «περίπου δύο εκατομμύρια θέσεις εργασίας». 

Kλείνοντας σημειώνει: «οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να καταστήσουν σαφές ότι κάθε αμερικανικός δασμός θα συναντήσει αντίμετρο του ίδιου ποσού. Όχι μόνο σε αγαθά, αλλά και σε ψηφιακές υπηρεσίες, με τις οποίες ολιγάρχες όπως ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ, ο Ίλον Μασκ ή ο Τζεφ Μπέζος κερδίζουν χρήματα (…) Σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να τεθεί το ερώτημα υπό ποιους όρους ευρωπαϊκές ομάδες θα πρέπει να συμμετάσχουν στο Μουντιάλ, σε μια χώρα που παραβιάζει όλους τους διεθνείς κανόνες». 

SZ: O τραμπισμός λειτουργεί όσο σκύβεις το κεφάλι στο παράλογο 

Η Süddeutsche Zeitung σχολιάζει επίσης τις εξελίξεις σημειώνοντας: «Η εμπειρία δείχνει πως όσοι επιτρέπουν στον εαυτό τους να εκβιάζεται από τον Ντόναλντ Τραμπ δεν παίρνουν αυτό που θέλουν, αλλά αναγκάζονται να δίνουν όλο και περισσότερα. Ένα δαχτυλάκι, άλλο ένα δαχτυλάκι, ένα ρολόι Rolex, το βραβείο Νομπέλ, ολόκληρο το χέρι». 

Ο αρθρογράφος περιγράφει αυτή τη λογική συνεχών υποχωρήσεων ως έναν μηχανισμό που οδήγησε «το κάποτε περήφανο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα να υποταχθεί στο κίνημα Maga».  

Παράλληλα, επισημαίνει ότι «όσοι αντιμετωπίζουν τον εκβιαστή Τραμπ με ψηλά το κεφάλι και χωρίς φόβο τα πάνε γενικά αρκετά καλά», φέρνοντας ως παραδείγματα το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και τη στάση της Βραζιλίας και του προέδρου Λούλα. 

Κατά την SZ, η χρονική συγκυρία δεν θα μπορούσε να είναι ευνοϊκότερη για την απεξάρτηση της Ευρώπης από τη βούληση του Ντόναλντ Τραμπ. «Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η δημοτικότητά του στις Ηνωμένες Πολιτείες μειώνεται σταθερά», ενώ «η αύρα της άτρωτης στάσης που επέδειξε κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους έχει σίγουρα εξαφανιστεί». 

Όπως υπογραμμίζει ο αρθρογράφος: «δύο ζητήματα είναι ιδιαίτερα αντιδημοφιλή: η αποτυχία μείωσης των τιμών των τροφίμων, όπως είχε υποσχεθεί, και η προσάρτηση της Γροιλανδίας». Ο συνδυασμός αυτών των παραγόντων, όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, τοποθετεί τους Ευρωπαίους σε μια «σχετικά ευνοϊκή διαπραγματευτική θέση». 

«Αν ο Τραμπ πράγματι σκοπεύει, για αυτή την εντελώς άσκοπη και στο εσωτερικό της χώρας εξαιρετικά αντιδημοφιλή παραφροσύνη εξωτερικής πολιτικής, να πυροδοτήσει έναν εμπορικό πόλεμο (…) και μάλιστα τη χρονιά των ενδιάμεσων εκλογών, τότε η Ευρώπηοφείλει και πρέπει τώρα να σταθεί από κοινού ανυποχώρητη». 

Η εφημερίδα του Μονάχου καταλήγει πως «ο τραμπισμός λειτουργεί μόνο όσο οι δυνάμεις της λογικής στο εσωτερικό και το εξωτερικό σκύβουν το κεφάλι, επειδή πιστεύουν ότι δεν έχουν την πολυτέλεια να αντιταχθούν. Όμως αυτή η σαφής αντίσταση είναι τώρα πιο αναγκαία από ποτέ. Είναι η στιγμή να ειπωθεί στον Ντόναλντ Τραμπ: Όχι σε εμάς, δεν παίζουμε πια το παιχνίδι σου!».