Tο Μουντιάλ του Τραμπ

Σε εποχές που οι κορυφαίοι ευρωπαϊκοί σύλλογοι κατεβάζουν συχνά ενδεκάδες με τους μισούς ποδοσφαιριστές από τη Λατινική Αμερική και τους άλλους μισούς από την Αφρική οι εθνικές ομάδες αποτελούν συχνά το τελευταίο καταφύγιο ταύτισης για πολλούς φιλάθλους. Αλλά τουλάχιστον μετά το τελευταίο αμφιλεγόμενο Μουντιάλ, που έγινε μέσα στον ευρωπαϊκό χειμώνα στο Κατάρ είναι σαφές ότι η εμπορευματοποίηση έχει προχωρήσει πια σε τέτοια επίπεδα που δυσκολεύει βουτιές στον ρομαντισμό. Το φετινό Μουντιάλ με σφραγίδα Τραμπ και ουσιαστικά βασικό διοργανωτή της ΗΠΑ αναμένεται να δώσει και το τελικό χτύπημα στις όποιες ψευδαισθήσεις.

Οπαδοί με γεμάτες τσέπες

Στη Γερμανία που το ποδόσφαιρο γνωρίζει μια άνευ προηγουμένου άνθιση εδώ και δύο δεκαετίες, από τότε που η χώρα διοργάνωσε το δικό της Παγκόσμιο Κύπελλο το 2006, οι προβληματισμοί μεγαλώνουν. Όχι μόνο γιατί, όπως επισημαίνουν οργανώσεις οπαδών, θα απαιτηθούν 5 έως και 8 χιλιάδες ευρώ για κάποιον που θα θελήσει να παρακολουθήσει μόνο τα τρία πρώτα παιχνίδια της Νατσιονάλμανσαφτ στα προκριματικά με Κουρασάο, Ακτή Ελεφαντοστού και Ισημερινό.

Ο τρόπος που επιχειρεί ο Αμερικανός πρόεδρος να εκμεταλλευτεί πολιτικά τη διοργάνωση έκανε κάποιους να σκεφτούν ακόμα και το ενδεχόμενο μποϋκοτάζ. Η ιδέα τελικά απορρίφθηκε και όχι μόνο γιατί η Εθνική Γερμανίας κατεβαίνει με τη φιλοδοξία να «κεντήσει» και το πέμπτο αστέρι τίτλου στη φανέλα της. Το κόστος μιας τέτοιας απόφασης θα ήταν δύσκολο να προβλεφθεί. Αλλά οι προβληματισμοί παραμένουν. O υποστηρικτής της ιδέας του μποϋκοτάζ πρόεδρος της Ζανκτ Πάουλι από το Αμβούργο, Όκε Γκέτλιχ, δήλωνε πρόσφατα σε μια εκδήλωση στο Kοινοβούλιο ότι «όλοι φοβούνται τα χειρότερα από αυτή τη διοργάνωση, αλλά δειλιάζουν να μιλήσουν δημόσια», αναφερόμενος σε πολιτικούς και ποδοσφαιρικούς παράγοντες.

Κριτική από τον Λεβ

Ένας από αυτούς που δεν διστάζουν να εκφραστούν είναι ο άλλοτε προπονητής της εθνικής ομάδας, Γιόαχιμ Λεβ, ο οποίος φάνηκε να αποτρέπει όσους σκέφτονται το μεγάλο υπερατλαντικό ταξίδι το καλοκαίρι. Μιλώντας αυτές τις ημέρες σε μια εκδήλωση στην Κολωνία δήλωσε χαρακτηριστικά: «Είχαμε και το 2018 πριν το Μουντιάλ στη Ρωσία προβληματισμούς, εκκλήσεις για απόσυρση το 2022 στο Κατάρ. Αλλά να γίνονται αγώνες σε μια χώρα που συμμετέχει ενεργά σε έναν πόλεμο είναι ακόμα πιο επικίνδυνο». Βεβαίως ο Τραμπ φιλοδοξεί να έχει τελειώσει έως τότε τον πόλεμο με το Ιράν, στον οποίο αναφέρεται ο Λεβ, αλλά ο Γερμανός τεχνικός αναφέρεται και σε άλλα θέματα όπως η εμπλοκή των ΗΠΑ σε μια σειρά από γεωπολιτικές συγκρούσεις και ο ρόλος της διαβόητης υπηρεσίας μετανάστευσης ICE, που αναμένεται να έχει κομβικό ρόλο για την «ασφάλεια» του Μουντιάλ. Ο Λεβ μιλά για μια διοργάνωση που έχει απολύτως πολιτική επικάλυψη.

Κακόγουστη σκηνοθεσία

Έντονη κριτική και από τον χώρο της πολιτικής ιδιαίτερα από το κόμμα των Πρασίνων. Ο βουλευτής τους Μπόρις Μιγιάτοβιτς έλεγε στην DW ότι κάθε άλλο παρά ποδοσφαιρικό ενθουσιασμό του προκαλούν όλα αυτά που οργανώνουν από κοινού ο Τραμπ με την FIFA την Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου.

«Η συλλογή προσωπικών δεδομένων, όπως διευθύνσεις email, κινητά τηλέφωνα, υπολογιστές ή λογαριασμοί κοινωνικών μέσων, δεν πρέπει να αγνοείται. Αυτές είναι όλες παραβιάσεις της προσωπικής ελευθερίας που δεν θα ανεχόμουν», δήλωσε ο πολιτικός των Πρασίνων. «Ένα κράτος που κατασκοπεύει την ιδιωτικότητά σας με αυτόν τον τρόπο, δεν πρέπει να ανταμείβεται με μια επίσκεψη».

Επιπλέον, ο Μιγιάτοβιτς φοβάται περαιτέρω «περίεργες, ενοχλητικές στιγμές», όπως η απονομή του Βραβείου Ειρήνης της FIFA στον Τραμπ από τον πρόεδρο της FIFA, Τζιάνι Ινφαντίνο, κατά τη διάρκεια της κλήρωσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου. «Βρίσκω πολύ γκροτέσκο το πώς κάποιος πρέπει να κολακεύει αυτόν τον πρόεδρο για να κερδίσει την εύνοιά του.

Αυτό ισχύει τόσο για τον Ινφαντίνο όσο και για τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς», δήλωσε ο πολιτικός, συμπεριλαμβάνοντας επίσης τον πρόεδρο της Γερμανικής Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, DFB, Μπερντ Νόιεντορφ, στην κριτική του. Ο Μιγιάτοβιτς κάνει λόγο για έλλειψη θάρρους από τη μεριά της FIFA. «Μου λείπει η σωστή στάση. Αυτό που κάποτε χτίσαμε, βασισμένο στον σεβασμό και το δίκαιο παιχνίδι, τώρα υπονομεύεται εντελώς». Ανέφερε επίσης μια πρόσφατη έκθεση Διεθνούς Αμνηστίας που επισημαίνει τις καταχρήσεις στις χώρες που διοργανώνουν το Παγκόσμιο Κύπελλο, ιδίως στις ΗΠΑ, αλλά και στο Μεξικό που μαζί με τον Καναδά ανήκουν στους συνδιοργανωτές. Για μια «γιορτή» στη σκιά των παραβιάσεων έκανε λόγο η σχετική έκθεση της οργάνωσης.

Να πάει κανείς ή να μην πάει

Με βάση τα παραπάνω κατανοεί εύκολα κανείς ότι οι Γερμανοί φίλοι του ποδοσφαίρου είναι διχασμένοι για το τι θα κάνουν τον ερχόμενο Ιούνιο. Oι περισσότεροι υιοθετούν την κριτική και δηλώνουν ότι θα προτιμήσουν να υποστηρίξουν την ομάδα τους νοερά… από την τηλεόραση. Μάλιστα σε μια πρόσφατη δημοσκόπηση το 67% δήλωσε ότι δεν χαίρεται καθόλου ενόψει των αγώνων. Μόλις το 18% των Γερμανών δηλώνει ότι περιμένει το Μουντιάλ με ανυπομονησία. Κάποιοι από αυτούς λογικά και εφόσον τους το επιτρέψει η τσέπη τους θα ταξιδέψουν στα γήπεδα των ΗΠΑ, αδιαφορώντας για τα όποια καμώματα του Τραμπ.

Όπως ακριβώς Τραμπ και Ινφαντίνο δείχνουν να αδιαφορούν για τη βροχή από κριτικές που έχουν προκαλέσει πολλές από τις επιλογές τους. Το σίγουρο είναι ότι αυτό το Μουντιάλ του γιγαντισμού, των 48 ομάδων και των 104 αγώνων (78 στις ΗΠΑ) δεν θα είναι σαν τα προηγούμενα. Θα είναι το Μουντιάλ του Τραμπ με την πολιτική και το εμπόριο να βαδίζουν χέρι χέρι και το αθλητικό πνεύμα να ακολουθεί με αγκομαχητά πίσω τους.

Πηγές: DW english, NDR, FAZ, web.de, Amnesty International