Πιέσεις σε κουρδικά ΜΜΕ από την Τουρκία | Πολιτική | DW | 13.12.2018
  1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages
Διαφήμιση

Πολιτική

Πιέσεις σε κουρδικά ΜΜΕ από την Τουρκία

Οι πιέσεις που ασκούνται σε κουρδικά ΜΜΕ στην Τουρκία αυξάνονται όλο και περισσότερο. Εκατοντάδες εφημερίδες, κανάλια, ραδιόφωνα και ιστοσελίδες απαγορεύθηκαν. Χιλιάδες δημοσιογράφοι έχασαν τη δουλειά τους.

Η Οζγκιούρ Ουλκέ (Ελεύθερη Χώρα) είναι μια από τις λίγες εναπομείνασες κουρδικές εφημερίδες στην Τουρκία. Πριν από 24 χρόνια σημειώθηκε βομβιστική επίθεση στα κεντρικά γραφεία της εφημερίδας στην Κωνσταντινούπολη. Την περασμένη εβδομάδα στο σημείο αυτό συγκεντρώθηκαν εκπρόσωποι δημοσιογραφικών ενώσεων εις μνήμην αυτού του εγκλήματος που δεν εξιχνιάστηκε ποτέ.  

Μπορεί από τότε να έχουν περάσει πολλά χρόνια, αλλά ακόμη και σήμερα τα μέσα ενημέρωσης που ασχολούνται με κουρδικά θέματα ή δεν χρησιμοποιούν την επίσημη γλώσσα της χώρας στα ρεπορτάζ τους για τις μάχες μεταξύ δυνάμεων ασφαλείας και ΡΚΚ τιμωρούνται από την κρατική εξουσία. Από την χρονιά της επίθεσης μέχρι σήμερα, το κράτος έκλεισε 35 εφημερίδες.Τα περασμένα χρόνια η εφημερίδα Οζγκιούρ Ουλκέ αναγκάστηκε πολλές φορές να μετονομαστεί. Το τελευταίο της όνομα Οζγκιούρ Γκιουντέμ (Ελεύθερη Επικαιρότητα) απαγορεύθηκε.

Τον Σεπτέμβριο του 2016, δυο μήνες μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, απαγορεύθηκε μεγάλος αριθμός κουρδικών μέσων ενημέρωσης. Από τη μια μέρα στην άλλη σώπασε η φωνή 12 τηλεοπτικών καναλιών και 11 ραδιοφωνικών σταθμών.

Ούτε κινούμενα σχέδια στα κουρδικά

Διαδηλωτές υπέρ της εφημερίδας Οζγκιούρ Γκιουντέμ

Διαδηλωτές υπέρ της εφημερίδας Οζγκιούρ Γκιουντέμ

Ένας από αυτούς τους σταθμούς ήταν το τηλεοπτικό κανάλι Zarok TV, το οποίο εκπέμπει αποκλειστικά κινούμενα σχέδια στα κουρδικά. Αργότερα ξαναδόθηκε στο κανάλι άδεια εκπομπής υπό την προϋπόθεση όμως ότι το 40% των εκπομπών θα μεταδίδεται στην τουρκική γλώσσα και θα αντικατοπτρίζει τις αξίες «της τουρκικής κουλτούρας».

Ο Χάκι Μπόλταν είναι εκπρόσωπος κούρδων εργαζόμενων στα ΜΜΕ και ιδρυτής της Πρωτοβουλίας Ελεύθερων Δημοσιογράφων. Φέτος μόνο συνελήφθησαν 132 δημοσιογράφοι από τους οποίους φυλακίστηκαν 60 και άλλα 4 μέσα ενημέρωσης έκλεισαν. «Τη δεκαετία του '90 δολοφονήθηκαν σχεδόν 100 συνάδελφοί μας με άγνωστο τρόπο. Ήδη τότε υπήρχαν προσπάθειες να φιμωθούν οι δημοσιογράφοι. Αλλά δεν τα κατάφεραν και ούτε πρόκειται να τα καταφέρουν» λέει ο Μπόλταν.

Συχνά η διεθνής κοινή γνώμη αντιδρά στις συλλήψεις και τιμωρίες δημοσιογράφων, όπως για παράδειγμα ο βρετανός καλλιτέχνης Bansky ο οποίος ζωγράφισε την κουρδικής καταγωγής δημοσιογράφο Ζέχρα Ντόγκαν σε έναν τοίχο της Νέας Υόρκης ως αντίδραση στην ποινή φυλάκισης 8 χρόνων και 9 μηνών που της επιβλήθηκε.

150 δημοσιογράφοι στις τουρκικές φυλακές

«Τα κατευθυνόμενα μέσα προβάλλουν μόνο αυτά που θέλει η κυβέρνηση» λέει ο Φαρούκ Έρνε, πρόεδρος συνδικάτου εργαζόμενων στα ΜΜΕ.

«Τα κατευθυνόμενα μέσα προβάλλουν μόνο αυτά που θέλει η κυβέρνηση» λέει ο Φαρούκ Έρνε, πρόεδρος συνδικάτου εργαζόμενων στα ΜΜΕ.

Η Τουρκία είναι η χώρα με τους περισσότερους φυλακισμένους δημοσιογράφους. Ωστόσο, οι επιθέσεις του κράτους δεν στέφονται μόνο κατά κουρδικών μέσων ενημέρωσης. Σύμφωνα με ειδικούς στα τέλη του 2016 μετά την απόπειρα πραξικοπήματος έκλεισαν σχεδόν 140 επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον χώρο της ενημέρωσης. 2.300 δημοσιογράφοι έχασαν τη δουλειά τους. Σύμφωνα με στοιχεία δημοσιογραφικών οργανώσεων αυτή τη στιγμή περισσότεροι από 150 δημοσιογράφοι βρίσκονται στη φυλακή.

Ο Φαρούκ Έρνε, πρόεδρος ενός συνδικάτου εργαζόμενων στα ΜΜΕ εξηγεί ότι όλα τα μέσα που δεν βρίσκονται υπό τον έλεγχο του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ αντιμετωπίζουν απειλές. Σύμφωνα με τον Έρεν, στόχος της τουρκικής κυβέρνησης είναι να μην υπάρχει αντικειμενική κάλυψη των γεγονότων στις περιοχές όπου γίνονται συγκρούσεις: «Οι άνθρωποι δεν έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν νέα από την περιοχή. Δεν μαθαίνουμε τι συμβαίνει στις περιοχές όπου γίνονται οι μάχες. Ούτως ή άλλως τα κατευθυνόμενα μέσα προβάλλουν μόνο αυτά που θέλει η κυβέρνηση».

Έκιν Άραμ Ντούραν

Επιμέλεια: Αλεξάνδρα Κοσμά