Λάθος η πολιτική των παραχωρήσεων έναντι της Μόσχας | Πολιτική | DW | 10.04.2022
  1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages
Διαφήμιση

Πολιτική

Λάθος η πολιτική των παραχωρήσεων έναντι της Μόσχας

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία αποδεικνύει λάθη της γερμανικής πολιτικής τα τελευταία 30 χρόνια, ισχυρίζονται επικριτικές φωνές. Στο επίκεντρο της κριτικής η πολιτική Μέρκελ.

Ουκρανία, Γερμανία, εξωτερική πολιτική,

Διαδηλώσεις κατά του πολέμου μπροστά από την καγκελαρία

Μετά τις θηριωδίες στην Μπούτσα ο ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελέσνκι επέρριψε βαρύτατες ευθύνες στην Άγκελα Μέρκελ για την πολιτική της έναντι της Ρωσίας κατά τη διάρκεια της θητείας της. Κάλεσε μάλιστα την πρώην καγκελάριο να επισκεφθεί την το κατεστραμμένο προάστιο του Κιέβου για να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι, όπως τόνισε ο πρόεδρος της Ουκρανίας, «που οδήγησε η πολιτική των παραχωρήσεων έναντι της Ρωσίας τα τελευταία 14 χρόνια  »

Πριν από 14 χρόνια η τότε καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ και ο τότε γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί είχαν ταχθεί στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι κατά της ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ για να μην προκαλέσουν την Ρωσία. Σήμερα ο  πρόεδρος Ζελένσκι χαρακτηρίζει την απόφαση «εσφαλμένο υπολογισμό», ο οποίος επέφερε στην Ευρώπη «τον χειρότερο πόλεμο από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου».

Η κυβέρνηση Μέρκελ απέκλεισε επιβολή κυρώσεων στην Ρωσία και μετά την προσάρτηση της Κριμαίας το 2014 και έδωσε πράσινο φως στον αγωγό φυσικού αερίου Nord Stream 2, με τον οποίο παρακάμπτονταν η Ουκρανία. «Πως αλλιώς να ερμηνεύσουμε τη στάση αυτή εκτός από σιωπηλή αποδοχή βίαιης μετατόπισης συνόρων από τη Μόσχα;» διερωτάται ο Χένινγ Χοφ από την Γερμανική Εταιρία Εξωτερικής Πολιτικής.

Ουδέποτε Ομοσπονδιακός Πρόεδρος επικρίθηκε τόσο έντονα από πρέσβη

Πούτιν, Σταϊνμάιερ, Μόσχα,

Παλαιότερη συνάντηση Πούτιν-Σταϊνμάιερ στη Μόσχα (2016)

Ο ουκρανός πρέσβης στη Γερμανία Άντριγ Μέλνικ, σε συνέντευξη στην εφημερίδα Tagesspiegel, κατηγόρησε τον νυν Ομοσπονδιακό Πρόεδρο και τότε υπουργό Εξωτερικών Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάιερ ότι αντιμετώπισε «την σχέση με τη Ρωσία ως ιερή, ανεξάρτητα από όσα συμβαίνουν, όπου ακόμα και ένας επιθετικός πόλεμος δεν παίζει σημαντικό ρόλο». Ουδέποτε στο παρελθόν στην μεταπολεμική ιστορία της Γερμανίας ο πρώτος πολίτης της χώρας έχει επικριθεί τόσο έντονα από έναν ξένο πρέσβη.

Η κριτική δεν αφορά μεμονωμένους πολιτικούς, αλλά την γερμανική εξωτερική πολιτική, την πολιτική ασφαλείας και την πολιτική εμπορίου των τελευταίων 30 ετών. Ο ουκρανός πρέσβης Μέλνικ συνοψίζει: «Υπερβολικά πολύς διάλογος και υπερβολικά λίγη σκληρότητα έναντι του Κρεμλίνου».

Την εκτίμηση του Άντριγ Μέλνικ μοιράζεται ο πολιτικός επιστήμονας Στέφαν Μπίρλινκ από το Πανεπιστήμιο Ρέγκενσμπουργκ. Μιλώντας στην DW δηλώνει: «Από τότε που ο Πούτιν ανέλαβε πρόεδρος οι καλές, χωρίς προστριβές, σχέσεις με τη Ρωσία ήταν σημαντικότερες απ΄ ότι η μοίρα της Ουκρανία. Η στάση αυτή ενθάρρυνε εν τέλει το Κρεμλίνο να εισβάλει στην Ουκρανία».

Σε παρόμοιο στυλ η πολιτική έναντι του Πεκίνου

Μέρκελ, Βερολίνο, εξωτερική πολιτική

Έντονες επικρίσεις δέχεται η Μέρκελ για την εξωτερική της πολιτική

Στο ίδιο μοτίβο κινείται και η γερμανική πολιτική έναντι της Κίνας, εκτιμά ο Στέφαν Μπίρλινγκ «Κολακείες με ζητούμενο οικονομικά οφέλη, αφελείς ιδέες περί φιλελευθεροποίησης μιας αυτοκρατορίας από το εξωτερικό, υποχωρήσεις  στον σεβασμό δημοκρατικών αξιών και ανθρώπινα δικαιώματα για μην ενοχληθούν οι κρατούντες στο Πεκίνο». Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και η Ουάσιγκτον επέκριναν εδώ και χρόνια την πολιτική της Γερμανίας έναντι Ρωσίας και Κίνας. Το Βερολίνο όμως δεν συγκινούνταν, έως ότου ο ρωσικός στρατός εισέβαλε στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου.

Ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάιερ παραδέχτηκε δημοσίως την Τρίτη μετά την κριτική του ουκρανού πρέσβη Μέλνικ «λανθασμένες εκτιμήσεις», όπως για παράδειγμα σχετικά με την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream 2, οι οποίες έπληξαν την αξιοπιστία της Γερμανίας.

Σύμφωνα με τον ειδικό Χένινγκ Χοφ στόχος θα πρέπει να είναι τώρα: η ταχύτατη απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, η αναβάθμιση της Γερμανίας ως σημαντικού παίκτη σε στρατιωτικό επίπεδο ανάλογα με το βάρος που της αντιστοιχεί στις δομές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, καθώς και μια «κοινή ευρωπαϊκή πολιτική απέναντι σε Ρωσία και Κίνα».

Κρίστοφ Χάσελμπαχ

Επιμέλεια: Στέφανος Γεωργακόπουλος