Pritvoreni u Šapcu, ubijeni u Karakaju | Politika | DW | 22.02.2020
  1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages
Reklama

Ratni zločini

Pritvoreni u Šapcu, ubijeni u Karakaju

U Beogradu je nastavljeno suđenje Daliboru Maksimoviću za ubistvo četvorice Bošnjaka koji su 1992. iz Šapca odvedeni ka Zvorniku i tamo mučki ubijeni. Potresna svjedočanstva ostaju u sjenci negiranja zločina u javnosti.

Ostaci ubijenih su pronađeni 12 godina nakon ubistva - 2004. godine - u masovnoj grobnici poput ove u Kamenici u blizini Zvornika.

Ostaci ubijenih su pronađeni 12 godina nakon ubistva - 2004. godine - u masovnoj grobnici poput ove u Kamenici u blizini Zvornika.

Pred Višim sudom u Beogradu u petak (21. februar) svjedočile su Mila i Zilka Karaosmanović, supruge Nedžada i Iljaza Karaosmanovića, koje je, prema optužnici, ubio Dalibor Maksimović, nekadašnji pripadnik Teritorijalne odbrane (TO) Milići.

U optužnici je navedeno da je Maksimović 18. aprila 1992. godine u objektu „Standard" u Karakaju, u opštini Zvornik, gdje je bila stacionirana njegova jedinica, osim Nedžada i Iljaza, ubio i njihovog brata Nijaza Karaosmanovića i Fadila Čiraka. Njih četvorica i jedno nepoznato lice bili su pritvoreni u „Standardu", a tog dana sprovedeni u hol zgrade, gdje je Maksimović pucao na njih.

Ubio je Fadila Čiraka, Iljaza i Nijaza Karaosmanovića, NN lice je uspjelo da pobjegne, a Maksimović je prišao Nedžadu Karaosmanoviću, koji je još uvijek bio živ i ležao na podu, i sa jednim vojnikom ga do smrti izudarao nogama.

Privedeni u Šapcu, pa nestali

Na glavnom pretresu je u petak najprije svjedočila Zilka Karaosmanović, koja je rekla da se u proljeće 1992. sa porodicom iz Zvornika preselila kod rođake u Šabac. Objasnila je da je 15. aprila sa Milom Karaosmanović otišla u Zvornik, jer je saznala da treba da prijavi imovinu. Tog dana je posljednji put vidjela svog muža Iljaza i njegovu braću, koji su, pošto su one otišle, privedeni u policiju u Šapcu.

„Poslije nekoliko dana sam saznala da su ubijeni", ispričala je Zilka Karaosmanović i zaplakala se. Nikada nije saznala zašto su Karaosmanovići privedeni u šabačku policiju.

Pročitajte još i: Ne sjeća se da je ubio, ali vjeruje svjedoku

Mila Karasomanović posvjedočila je da su ona i snaha saznale da su, poslije privođenja u Šapcu, trojica braće odvedeni u Karakaj, pa su otišle tamo da ih potraže. „Čule smo da su ubijeni, a kasnije od jednog rođaka da je opasno da budemo tu. Krajem juna otišla sam u Austriju", rekla je ona i dodala da su posmrtni ostaci braće Karaosmanović nađeni 2004. godine.

Serbien | Sonderkammer für Kriegsverbrechen am Bezirksgericht Belgrad (DW/U. Sabljakovic)

Viši sud u Beogradu

Muškarci u civilu ih pozvali u policiju

Prema izvještaju Fonda za humanitarno pravo, na glavnom pretresu u novembru 2019. svjedočila je i sestra Iljaza, Nijaza i Nedžada Karaosmanovića, Alija Handžić. Posvjedočila je da je, dok je živjela u Šapcu,u aprilu 1992. na televiziji čula izjavu tadašnjeg predsjednika opštine Zvornik, Branka Grujića, koji je pozvao stanovništvo da se vrati u grad i prijavi imovinu.

Pošto su Mila i Zilka odlučile da odu u Zvornik, Nijaz ih je odvezao na autobusku stanicu i dok je bio odsutan, u njihovu kuću došla su dva muškarca u civilu, i zatražila da se Karaosmanovići jave policiji. Oni su to učinili, a Alija Handžić više ih nikada nije vidjela. I ona je navela da je porodica kasnije saznala da su odvedeni u Karakaj. Rekla je i da je njena prijateljica Edina iz Milića ispričala njihovoj majci da joj je sinove ubio „Dača iz Milića", koji se time hvalio njenom mužu.

Na suđenju je u novembru svjedočila i Fehrija Čirak, supruga ubijenog Fadila koji je, iz Beograda, gdje su došli kada je počeo rat, otišao u Zvornik da prijavi imovinu. Nestao je, a ona je saznala da je neko od pripadnika srpske vojske stradao i da su u znak odmazde ubijeni njen muž i Karaosmanovići. Posmrtni ostaci njenog muža nađeni su 2006. godine u masovnoj grobnici Kazanbašča u Zvorniku.

Sljedeći glavni pretres za suđenje Daliboru Maksimoviću zakazan je za 2. april.

Pred Višim sudom u Beogradu protiv Maksimovića se vodio još jedan proces, a prvostepenom presudom osuđen je na 15 godina zatvora jer je kao pripadnik Vojske Republike Srpske u opštini Bratunac ubio četiri civila bošnjačke nacionalnosti, nezakonito pritvorio dvije žene, i jednu nekoliko puta silovao.

Na suđenje za zločin u Kravici nerijetko dolaze pripadnici Srpske radikalne stranke (SRS) Vojislava Šešelja, koji nose bedž sa natpisom da u Srebrenici nije počinjen genocid.

Na suđenje za zločin u Kravici nerijetko dolaze pripadnici Srpske radikalne stranke (SRS) Vojislava Šešelja, koji nose bedž sa natpisom da u Srebrenici nije počinjen genocid.

U toku istrage i suđenja, ali i negiranje zločina

Pred odjeljenjem za ratne zločine Višeg suda u Beogradu do sada je izrečeno 49 pravosnažnih presuda. Istraga se vodi za veliki broj predmeta, a u toku je 11 sudskih procesa, među kojima suđenje za otmicu i ubistvo 20 civila nesrpske nacionalnosti u Štrpcu, za ubistvo 141 civila albanske nacionalnosti na Kosovu i za ubistvo 1.313 bošnjačkih civila u selu Kravica kod Srebrenice.

Na suđenje za zločin u Kravici nerijetko dolaze pripadnici Srpske radikalne stranke (SRS) koji nose bedž sa natpisom da u Srebrenici nije počinjen genocid. Predsjednik te stranke Vojislav Šešelj, pravosnažno osuđen pred Haškim tribunalom zbog progona Hrvata u Hrtkovcima, nedavno je promovisao svoju knjigu kojom negira genocid u Srebrenici.

Promocija je u Beogradu najprije održana u sali opštine Stari grad, kada su pripadnici SRS fizički napali predstavnike nevladinih organizacija. Šešeljeva knjiga predstavljena je i u četvrtak (20.2) u opštini Novi Beograd, iako je grupa nevladinih organizacija od policije tražila zabranu skupa.

Čitajte nas i preko DW-aplikacije za Android

Preporuka redakcije