1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

Беларусь

Кніжная “Крамбамбуля” альбо жартам пра сур’ёзнае

Днямі свет пабачыў зборнік пад назвай “Фрашкі да пляшкі”. Цяпер пра вядомых людзей Беларусі можна чытаць анекдоты ў асобнай кніжцы.

Аўтар зборніка – журналіст Севярын Квяткоўскі – сабраў пад адной вокладкай кароткія смешныя гісторыі пра знаных беларускіх палітыкаў, музыкаў, літаратараў, мастакоў і звычайных людзей – міліцыянтаў, таксістаў, бізнесоўцаў, эмігрантаў.

VIP-беларусы ў адным флаконе, кніжная “Крамбамбуля”, альтэрнатыўная гісторыя найноўшай Беларусі – усё гэта пра новую кнігу журналіста Севярына Квяткоўскага. Выданне мае адмысловую назву – “Фрашкі да пляшкі”. Слова “фрашка” прыйшло са старапольскай мовы і азначае анекдот з жыцця. Як і большасць анекдотаў, фрашкі нарадзіліся ў вясёлай кампаніі, пры распіцці пляшкі, то бок бутэлькі.

Як тлумачыць сам аўтар Севярын Квяткоўскі:

"Жанр “фрашак” узнік яшчэ ў XVI стагоддзі ў Рэчы Паспалітай, а я яго актуалізаваў у сучаснай Беларусі. У маім разуменні, фрашка - гэта кароткая жартаўлівая гісторыя, але на сур’ёзную тэму, жартам пра сур’ёзнае".

Са старонак кнігі можна даведацца, якія памылкі ў жыцьці рабіў пісьменнік Уладзімір Арлоў, хто прымусіў Станіслава Шушкевіча адказваць на непрыемныя пытанні і чаму міліцыянты паважаюць спявачку Касю Камоцкую. Аўтар аднак папярэджвае, што да ягонай кнігі трэба ставіцца як да літаратурнага твора. Адпаведна чытач ня мусіць успрымаць фрашкі як цалкам рэальныя гісторыі з жыцця.

Гаворыць Севярын Квяткоўскі:

"Я заўжды адчуваў сябе літаратарам, пісьменнікам. Я з павагай стаўлюся да сваёй прафесіі, якой зарабляю грошы, - журналістыкі. Мая кніга - гэта, канешне, літаратура, і дзесьці могуць быць факталагічныя недакладнасці. Гэта маё персанальнае бачанне падзеяў і асобаў".

Як сцвярджае Квяткоўскі, вядомыя асобы збольшага паставіліся добразычліва да таго, што іх імёны з’явіліся ў гумарыстычнай кніжцы. Так, герой адной з фрашак, малады палітык Павел Севярынец нават рады такому піяру:

"Для палітыка кепская інфармацыя – гэта некралёг, а ўдзел у гумарыстычным зборніку – гэта добра. Абсалютна нармалёва – чым больш, тым лепш. Гумар – гэта вялікая сіла і зброя".

А вось і тая гісторыя, якая ўсцешыла Паўла Севярынца. Распавядае аўтар кнігі “Фрашкі да пляшкі” Севярын Квяткоўскі:

"Фрашка мае назву “Севярынец і звычайны заказ”. Гэтую гісторыю прыпісваюць моладзеваму актывісту, палітыку Паўлу Севярынцу, які аднойчы заказваў аркестр, каб сустрэць чарговага важнага сядзельца з Акрэсціна (ізалятара часовага ўтрымання ў Менску). Дзе ўзяць аркестр ? Самы просты шлях – затэлефанаваць у пахавальнае бюро. Павал затэлефанаваў у некалькі – і паўсюль навёў жах на супрацоўнікаў.

- Добры дзень! Я б хацеў заказаць аркестр.

- Калі ласка. На калі?

- Праз 10 дзён, у 15.30.

- Як? Вы ўжо ведаеце час?!