1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

Теми

Кога ќе се судрат политиката и спортот

Односот на украинските власти кон поранешната премиерка Јулија Тимошенко доведе до повици за бојкот на мечевите од Еуро 2012 кои ќе се играат во Украина. Слични бојкоти веќе се случуваа низ историјата, но со мали ефекти.

Секој ден носи нови повици од политичари и јавни личности за бојкот на дел фудбалските натпревари од Европското првенство кои ќе се играат во Украина. Многумина повикуваат на бојкот на сите мечеви кои ќе се одржат во Украина, која е ко-домаќин на првенството заедно со Полска.

Заканите за бојкот се одговор на затворската казна за поранешната премиерка Јулија Тимошенко, но и поради нејзиниот третман во затворот.

Поглед во историјата

Првата дебата за бојкот на едно големо спортско натпреварување се случи во 1936 година во пресрет на Олимпијадата во Минхен. Тогаш во САД се отвори дебата за бојкот на игрите кои се одвиваа под закрила на нацистичкиот режим, но заканите за бојкот никогаш не се материјализираа.

Yulia Tymoshenko

Јулија Тимошенко

Но заканите за првпат се остварија на Олимпијадата во Мелбурн во 1956 година. Повеќе земји ги бојкотираат игрите од причини кои немаа директна врска со домаќинот Австралија. Шпанија и Швајцарија го откажаа учеството поради советската инвазија врз Унгарија и задушувањето на демократските промени. Египет, Камбоџа, Либан и Ирак протестираа поради израелската окупација на Синајскиот полуостров.

На многу поширок бојкот беше изложена Јужна Африка поради политиката на апартхејд во таа земја, кој го достигна врвот во текот на 1970-тите години од минатиот век. На земјата и беше забрането учеството на бројни спортски манифестации, и тоа претставуваше голем притисок за властите во Јужна Африка, вели професорот Јирген Митаг од Спортскиот универзитет во Келн.

„Документирани се изјави на јужноафрикански политичари кои потврдуваат дека спортските забрани и бојкотот повеќе му наштетиле на режимот и на политичката состојба отколку економските санкции“, вели Митаг.

Големите олимписки бојкоти

Спортот и политиката повторно се судрија по советската инвазија врз Авганистан во 1979 година. Повеќе од 40 земји ја бојкотираа Олимпијадата во Москва

Olympia 1980 Flagge

Олимпијадата во Москва 1980. година

следната година поради тоа. Вклучително и САД и Германија.

Четири години подоцна, Советскиот сојуз и неговите сателити возвратија на Олимпијадата во Лос Анџелес. Официјалното образложение беше дека Американците не можат да ја гарантираат безбедноста на спортистите за време на Олимпијадата.

„Јасно е дека бојкотите од 1980. и 1984. година немаа никаков ефект“, вели Митаг.

Уште поконкретен е првиот човек на германската Олимписка Конфедерација, Михаел Веспер.

„Бојкотот не помага. Олимписките бојкоти од 1980 и 1984 година не постигнаа ништо“, вели Веспер.

Можеби тука лежи причината што оттогаш и немало поголем бојкот на некое големо спортско натпреварување. Многумина повикуваа на бојкот на Олимписките игри во Пекинг во 2008. година поради прекршувањето на човековите права во Кина и односот кон Тибет. Се одржуваа и протести, но водечките политичари, за разлика од актуелниот случај со Украина, тогаш молчеа.

ЕУРО 2012

Amnesty Report 2011 Wolfgang Grenz

Волфганг Гренц

Прашањето сега останува: дали актуелните најави за бојкот на дел од европското фудбалско првенство ќе ги охрабрат украинските власти да го подобрат односот кон Тимошенко? Од Амнести интернешнл не веруваат дека бојкотот ќе помогне во таа смисла. Поважно е „луѓето да дојдат во Украина и да создадат јавен притисок за подобрување на човековите права“, вели Волфганг Гренц од Амнести.

Веспер од Германскиот олимписки комитет, пак, препорачува дека е подобро „да се присуствува и да се контактира со опозициските сили, да се разговара со луѓето, или да се посети Тимошенко. Мислам дека тоа ќе биде понепријатно за власта, отколку едноставно да не се доаѓа“, вели Веспер.