1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

Македонија

Германски третман на македонскиот јазик

Повеќе од два века интелектуалната јавност, публицистите и историчарите во Германија, пишуваат автентично и неутрално за постоењето и посебноста на македонскиот јазик, за културата и идентитетот на македонскиот народ.

default

Истакнатиот германски славист и македонист Волф Ошлис во својот труд „Моменти и аспекти на германско-македонската заемност низ вековите“, од 2007 година, посочува на германскиот географ Антон Фридрих Бишинг, кој уште во 1788 година во своето дело „Опис на земјата“ констатира: „Македонците го имале својот сопствен јазик, кој е различен од јазиците на околните народи.“

„Самобитноста на македонскиот јазик е неспорна“

Географот Леонард Шулце Јена во својата книга „Македонија - слики од пејзажот и културата“, од 1927 година, ја објавил својата теза дека Македонците се, „барем од средниот век еден самобитен народ, кој го зборува својот сопствен јазик.“ Според Ошлис, Јена е основоположникот на современата германска македонистика. Јена не само што вели дека Македонците имаат свој јазик, туку тој го внесол овој јазик во долги списоци со зборови - всушност, го составил првиот македонско-германски речник.

Geografische Karte Mazedonien

Во тоа време, во научниот печат во Германија беа објавени нови студии на етнологот Г.А. Киперс за свадбите во Галичник, на географот и историчар Норберт Кребс, на публицистот Франц Тирфелдер, на славистот Алфонс Маргулиес, за кого „самобитноста на македонскиот јазик е неспорна“ и бројни други.

Во екот на борбата околу идентитетот на Македонците, вели Ошлис во својот споменат труд, најдобриот одговор го даваше новинарот Макс Давид Фишер. Тој во 1934 година напиша: „Што се Македонците? Во Белград се вели дека се Срби, во Софија се вели дека се Бугари, а посетителот од странство може да добие дебели или тенки публикации во кои наоѓа ’докази’ за саканите теории. Тие веќе одамна ми омразнаа, бидејќи тоа за мене се соништа. Јас велам едноставно: Македонецот и припаѓа на онаа нација, чиј буквар го учи. Никој не може да се сомнева дека Македонците ... беа едно јужнословенско племе, кое имаше своја самобитност и кое ја чуваше“.

Ein Buch in mazedonisch

Во 1940 година, во еден зборник под наслов „Македонија“, германскиот славист Герхард Геземан пишува дека „македонскиот јазик, од никого непризнаен, сепак е познат, сакан и говорен надвор од Македонија - во форма на испеаната македонска народна песна!“. „Македонската народна песна, на почетокот раширена од македонските печалбари, во текот на еден до два века го освојувала целиот Балкан во таква мера, што подоцна во Балканските војни, во 1912 / 1913 година, војските на балканските Словени ги следеле трагите кои многу порано ги оставила токму песната на Македонците“, напиша Геземан.

На наредната страница:

„Македонскиот јазик - посебен лингвистички ентитет“