1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

جهان

۴۲ کشته و زخمی دیگر در درگیری‌های قاهره

بحران در مصر ادامه دارد. در جریان درگیری‌های روز سه‌شنبه در قاهره که میان اسلام‌گرایان هوادار محمد مرسی و مخالفان او و اخوان‌المسلمین روی داد٬ دست‌کم ۹ نفر دیگر کشته و ۳۳ نفر زخمی شدند.

پرجمعیت‌ترین کشور جهان عرب همچنان درگیر بحرانی سیاسی است که هر روز قربانی‌های تازه‌ای می‌گیرد. خبرگزاری‌های دولتی مصر گزارش داده‌اند که این درگیری‌ها از صبح سه‌شنبه (۲۳ ژوئیه / ۱ مرداد) و در حاشیه تظاهرات اخوان‌المسلمین در حوالی دانشگاه قاهره آغاز شد؛ در مکانی که حامیان محمد مرسی از زمان برکناری او توسط ارتش در آنجا تجمع کرده‌اند.

به گفته مقامات پلیس مصر٬ حامیان آقای مرسی با ساکنان این منطقه درگیر می‌شده و زندگی روزمره آنها را مختل کرده بودند. دست‌کم ۱۵ اتومبیل هم در همین منطقه و در جریان درگیری‌ها به آتش کشیده شد. به این ترتیب تعداد کشته‌های درگیری‌های دو روز اخیر در قاهره به ۱۴ نفر رسیده است.

از زمان برکناری محمد مرسی از سوی ارتش که سه هفته از آن گذشته٬ تا کنون نزدیک به ۱۰۰ نفر در جریان خشونت‌ها کشته شده‌اند.

اخوان‌المسلمین همچنان می‌گوید که نیروهای وفادارش «در واکنش به کودتای ارتش» تا زمان آزادی محمد مرسی در خیابان‌ها خواهند ماند. محمد مرسی که توسط نیروهای ارتش بازداشت شده٬ در مکانی نامعلوم در حبس به سر می‌برد. خانواده محمد مرسی اعلام کرده که «اقدام غیرقانونی ارتش را نوعی آدم‌ربایی می‌داند و آن را از راه‌های قانونی پی‌گیری خواهد کرد.»

این‌ها از نشانه‌های بزرگ بی‌ثباتی در مصر این روزها است که دولت موقتش به ریاست عدلی منصور به تازگی منصوب شده و تحت حمایت ارتش قصد دارد، زمینه برگزاری انتخابات را تا شش ماه آینده فراهم کند.

ایالات متحده که سالانه کمکی بالغ بر یک میلیارد و ۳۰۰ میلیون دلار در اختیار نیروهای نظامی مصر قرار می‌دهد٬ در کنار دیپلمات‌های اتحادیه اروپا٬ خواستار آزادی سریع محمد مرسی و پایان یافتن «همه بازداشت‌ها و حبس‌های سیاسی در مصر» شده است.

یاسر الشیمی٬ تحلیلگر امور مصر در گروه جهانی بررسی بحران‌ها٬ در گفت‌وگو با خبرگزاری رویترز گفته: «هرچقدر این تقابل‌ها ادامه پیدا کند، اوضاع بغرنج‌تر خواهد شد و احتمال خشونت‌ورزی هم افزایش خواهد یافت.»

به گفته او مصر نیازمند «یک معامله یا مصالحه سیاسی اورژانسی و فوری» است، اما در هیچ یک از دو طرف دیگر «نشانه‌ای از تمایل به تحقق آن دیده نمی‌شود.»