1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

جامعه

یک تعاونی چند منظوره: "زنان نیک‌اندیش سبز"

کوی ۱۳ آبان، محله‌ای است در منطقه ۲۰ تهران و در مجاورت شهر ری. این محله، کانون اجرای طرحی به نام "شهر سالم" بود که در سال ۷۲ ارائه شد. تشکیل تعاونی "زنان نیک‌اندیش سبز" از جمله پیامدهای غیر مستقیم این طرح بود.

کارکنان تعاونی در حال بسته‌بندی

کارکنان تعاونی در حال بسته‌بندی

طرح شهر سالم، در دهه ۷۰ با هدف ارتقای سطح سلامت جامعه پا گرفت. سه محور عمده این طرح، توانمندسازی مردم، مشارکت مردم و همکاری مردم و ادارات برای بهینه سازی سلامت اجتماعی بود. کوی ۱۳ آبان به دلیل تراکم جمعیت، بافت ویژه اجتماعی و نیازهای آن، برای اجرای این طرح انتخاب شد. این محله پیش از انقلاب، کوی "نهم آبان" نام داشت.

تعاونی "خوداشتغالی" زنان

تعاونی "زنان نیک‌اندیش سبز" با تلاش‌های زنی از اهالی این کوی پا گرفته است. زنی ۵۱ ساله با تحصیلات دیپلم به نام فرخنده گوهری. او از جرقه‌ای می‌گوید که شرکت در کلاس‌های آموزشی طرح شهر سالم در ذهن‌اش زد: « در آن کلاس‌ها، به خانم‌های محله، بهداشت روان، بهداشت محیط، بهداشت خانواده، بهداشت تغذیه یا حتی پرورش گل و گیاه را یاد می‌دادند. آنجا بود که فکر کردم چقدر ما افراد محله، می‌توانیم خودمان به یکدیگر کمک کنیم و با امکانات خودمان، دست یکدیگر را بگیریم.».

انگیزه‌ها و مشوق‌ها

فرخنده گوهری، سه‌دهه در کوی ۱۳ آبان زندگی کرده و سال‌ها، سنگ صبور زنانی بوده که به آرایشگاه او می‌آمدند و از مشکلات روحی، مالی یا خانوادگی خود می‌گفتند. او با یاد کردن از همراهی مردم جنوب شهر در خیر و شر یکدیگر، می‌گوید: «با خود فکر کردم حال که فرزندانم بزرگ شده‌اند و همسرم هم موافق است، چرا برای زن‌های خود سرپرست، کم درآمد یا نیازمند، جایی برای جمع شدن و کار کردن و با هم بودن درست نکنم؟ »

فرخنده گوهری: موسس تعاونی

فرخنده گوهری: موسس تعاونی

فرخنده گوهری، انگیزه خود در فعالیت اجتماعی را، اعتماد به نفس بالا، همسر همراه و عشق به مردم می‌داند و ادامه می‌دهد: «قبلا با افراد خیر تماس می‌گرفتم و از آنها برای وصل برق و آب یا تهیه جهیزیه و رفع مشکلات مالی بعضی خانوارها، کمک می‌خواستم. وقتی به کار جمعی فکر کردم، به یاد کارگاه متروکه‌ای در محل افتادم که پاتوق معتادان شده بود. یکسال دوندگی کردم تا توانستم اینجا را از شهرداری بگیرم. سال ۸۲ اینجا را تحویل گرفتیم و سال ۸۳ رسما آن را برای ایجاد اشتغال برای زنان خود سرپرست یا زنانی که شوهران از کار افتاده دارند، درست کردیم.»

فرآورده‌های تعاونی

محصول این تعاونی که ۵۰ عضو دارد، سبزی خشک، پیازداغ، مربا و ترشی است. معمولا بین ۱۰تا ۲۰ زن در این تعاونی کار می‌کنند که اکثرشان، سهامدار آن نیز هستند.

فرخنده گوهری تاکید می‌کند که به دلیل نیازهای مالی، تنها بخش مواد غذایی و فروش این تعاونی فعال شده است. او به دورنمای ارتقای مهارت‌های اجتماعی و شغلی زنان محله اشاره می‌کند و امیدوار است در آینده، کلاس کامپیوتر، کلاس انگلیسی، کلاس گلسازی یا خیاطی نیز دایر کنند تا زنان از طریق مهارت‌های غیر سنتی‌ هم بتوانند درآمد کسب کنند.

کتابخانه ۷ هزار جلدی

کتابخانه پربار تعاونی

کتابخانه پربار تعاونی

تعاونی "زنان نیک اندیش سبز"، کتابخانه‌ای نیز دارد که با هدایای مردم محل، شورای کتاب کودک، کانون قلم‌چی، شهرداری و بخشداری سامان گرفته است. شمار کتاب‌های این کتابخانه که در آغاز ۵۰ جلد بود، اینک به ۷ هزار رسیده است.

دانش‌آموزان، دانشجویان یا زنان محله، مراجعه‌کنندگان همیشگی این کتابخانه هستند. خانم گوهری که طبقه‌بندی کتاب‌ها را از پسر دانشجویش فراگرفته، می‌گوید: «زنان بیشتر رمان و روانشناسی و شعر می‌خوانند، دانشجویان و دانش‌آموزان کتاب‌های تاریخی و درسی.»

تاثیر تعاونی بر رشد فکری زنان

اما آیا آمد و شد زنان به این تعاونی، به آگاهی اجتماعی و فردی آنها افزوده است، آیا مهارت‌های ذهنی و شخصیتی آنها بیشتر شده است؟ فرخنده گوهری، شکی در این رشد فکری ندارد و می‌گوبد: « ما کلاس‌های حقوق برای زنان محله گذاشتیم. خانم میمنت چوبک که قاضی است، به آنها آموزش می‌داد. بیشتر زنانی که اینجا می‌آیند، عوض می‌شوند. احساس غرور می‌کنند که می‌توانند کاری بکنند. قوی می‌شوند و از نظر فرهنگی رشد می‌کنند. این برای شهرستان‌ها هم الگو شده است. تازگی از بابلسر آمده بودند کار ما را ببینند. کاری که ما می‌کنیم هم ایجاد درآمد است و هم کار اجتماعی.»

مطالب مرتبط