1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

جهان

گرامی‌داشت ياد قربانيان پنج‌شنبه‌ى خونين لندن

امروز در سالروز انفجارهاى لندن، مردم سراسر بريتانيا با برپايى مراسم يادبود، خاطره‌ى قربانيان را گرامى مى‌دارند. يك‌سال پيش چهار سوء قصد‌كننده‌ى انتحارى تقريبا بطور همزمان در يك اتوبوس و سه قطار زيرزمينى خود را منفجر كرده و با خود ۵۲ نفر را به كام مرگ كشاندند. صدها تن زخمى شده و مردم لندن را هراسى عمومى از ناامنى فراگرفت. پس از آن تحقيقات گسترده‌اى انجام شد. نتيجه‌ آن بود كه اين چهار نفر گروهى مستقل بوده و طر

دسته گلى بر سردر كنسولگرى بريتانيا در هامبورگ به ياد قربانيان انفجارهاى لندن

دسته گلى بر سردر كنسولگرى بريتانيا در هامبورگ به ياد قربانيان انفجارهاى لندن

�، تأمين مالى و اجراى آن را خود بر عهده داشتند.

حوالی ساعت ۹ صبح هفتم ژوئيه‌ى سال ۲۰۰۵ ميلادى، پخش گزارش‌هايى فورى آرامش مردم لندن را بر هم زد. در ابتدا معلوم نبود، چه پيش آمده، صحبت از فشار بالاى شبكه‌‌ى برق بود، بعد موضوع روشن شد: انفجارهايى خونين در سطح شهر رخ داده است.

به ناگهان لندن را سراسيمگى فراگرفت. شهر پر شد از صداى آژيرها، اخطار پليس در بلندگوها و هياهوى مردم. گروه‌هاى امداد و نجات از ديگر جاها راهى لندن شدند و پليس، خيابان‌ها و راه‌هاى منتهى به ايستگاه‌هاى راه‌آهن را مسدود كرد. اندكى پس از ساعت ۱۰ صبح خبر فورى ديگرى پخش شد: اتوبوسى در لندن منفجر شده است.

پيام‌هاى اضطرارى خبر مى‌دادند: طى شش انفجار پياپى تعداد زيادى زخمى شده‌اند، حركت اتوبوس‌ها و متروها متوقف شده است، براى حفظ امنيت خودتان بهتر است، در همان جايى كه هستيد، باقى بمانيد.

خبرها ابتدا ضد و نقيض بودند، اما كمی بعد معلوم شد كه چهار انفجار رخ داده، سه انفجار در نزديكى ايستگا‌ه‌هاى قطار و يك انفجار در يكى از اتوبوس‌هاى دو طبقه‌ى شهر.

گيل هيكس زن استراليايى كه در يكى از اين قطارها حضور داشته واقعه را اينگونه توضيح مى‌دهد: "هر دو پايم تقريبا قطع شده و به قسمت آسيب‌نديده‌ى اندام تحتانى‌ام آويزان شده بود. با يك دستمال هر دو را بستم، آنها را بالا آوردم و به قسمت دسته‌ى صندلى تكيه دادم و بعد صبر كردم و صبر كردم..."

حدود يك ساعت بعد نيروهاى امداد رسيدند. آنها با انبوهى از مجروحان مواجه شدند، بطوريكه انتخاب اينكه چه كسى بايد اول نجات داده مى‌شد، مشكل بود.

ملكه اليزابت دوم يك روز بعد از اين رويداد، از بيمارستانى ديدن كرد، كاركنانش را مورد ستايش قرار داد و مجروحان را به داشتن شهامت فراخواند. او گفت: مى‌خواهم در اينجا از مردم پايتخت تحسين كنم، مردمى كه آرام وصبور، مصمم‌اند تا زندگى عادى خود را از سر گيرند. اين است پاسخ صحيح به چنين جنايتى.‌

مردم بريتانيا پس از اين رويدادها، خويشتن‌دارى پيشه كردند، مىخواستند، نشان دهند كه مغلوب ترور نمى‌شوند و زندگى‌شان بدون هيچ هراسى ادامه مى‌يابد.

گيل هيكس زن استراليايى كه طى اين حملات پاهايش را از دست داد، در دسامبر گذشته با پاهاى مصنوعى، در مراسم ازدواج خود شركت كرد. او سمبلى شد تا نشان دهد كه عشق به زندگى و اراده‌ى قوى سرانجام بر مرگ غلبه خواهد كرد: "دعا نكردم، بلكه با خدا مستقيما حرف زدم، فكر مى‌كنم وقتى تصميم گرفتم بهوش بمانم، تصميمى كاملا ‌آگاهانه گرفتم، به اطرافم نگاه كردم و گفتم: من اينجا نخواهم مرد. اين پايان راه نيست. اينجا آنجايى نيست كه در آن گيل هيكس مى‌ميرد."

  • تاریخ 07.07.2006
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A5Ee
  • تاریخ 07.07.2006
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A5Ee