پلاتینی، ستاره‌ای که در حسرت قهرمانی جهان ماند (جام ۱۹۸۲) | جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ | DW | 05.06.2018
  1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸

پلاتینی، ستاره‌ای که در حسرت قهرمانی جهان ماند (جام ۱۹۸۲)

میشل پلاتینی، مغز متفکر تیم ملی فرانسه در دهه‌ی ۱۹۸۰ میلادی، در طول فعالیت حرفه‌ای خود افتخارات زیادی در سطح ملی و بین‌المللی کسب کرد. شاید قهرمانی جهان تنها عنوانی باشد که پلاتینی از کسب آن محروم ماند.

در فهرست ۱۰۰ فوتبالیست برتر قرن بیستم که فدراسیون جهانی فوتبال، فیفا، منتشر کرد، میشل پلاتینی پس از پله، یوهان کرویف، فرانس بکن‌باوئر، آلفردو دی استفانو، دیگو مارادونا و فرانس پوشکاش، رده‌ی هفتم را به خود اختصاص داده و فرانسویان نیز او را به‌عنوان بهترین فوتبالیست کشورشان در قرن بیستم برگزیده‌اند.

میشل پلاتینی بدون شک چهره‌ی درخشان آسمان فوتبال جهان در نیمه‌ی نخست دهه‌ی ۱۹۸۰ میلادی است.

او در سه دوره (۱۹۷۸، ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶) تیم ملی فرانسه را در مسابقات جام جهانی همراهی و هدایت کرد، اما با وجود مهارت‌ها و توانایی‌های فوق‌العاده‌اش، چه در بازی‌سازی و چه در گلزنی نتوانست طعم شیرین قهرمانی جهان را بچشد. تنها موفقیت پلاتینی در پیراهن تیم ملی، کسب عنوان قهرمانی فوتبال اروپا در سال ۱۹۸۴ بود.

ورودزودهنگامبهفوتبالحرفه‌ای

میشل پلاتینی در روز ۲۱ ژوئن ۱۹۵۵ به دنیا آمد. فعالیت باشگاهی را در سن ۱۰ سالگی آغاز کرد و در سن ۱۷ سالگی به تیم دسته اول آ.اس. نانسی پیوست.

نخستین بازی او در لیگ دسته‌ی اول فرانسه به سوم ماه مه سال ۱۹۷۳ برمی‌گردد. نانسی اگر چه در آن فصل به لیگ دسته‌ی دوم سقوط کرد، اما بلافاصله توانست این ناکامی را جبران کند و بار دیگر به جمع دسته اولی‌ها بپیوندد.

به کانال دویچه وله فارسی در تلگرام بپیوندید

پلاتینی، استاد در زدن ضربات آزاد

پلاتینی، استاد در زدن ضربات آزاد

یکی از چهره‌های کلیدی در این موفقیت پلاتینی جوان بود که در تمریناتی ویژه، تکنیک خود در زدن ضربات آزاد را به کمال رسانده بود.

در همان دهه‌ی ۱۹۷۰ میلادی میشل پلاتینی به یکی از امیدهای بزرگ فوتبال فرانسه تبدیل شد. فرانسویان با یاری او توانستند پس از ۱۳ سال انتظار، رقابت‌های مقدماتی را با موفقیت پشت سر بگذارند و در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین شرکت کنند. البته فرانسه پس از دور اول، در پی شکست در برابر آرژانتین، بازی‌ها را وداع گفت.

کابوسیبهنامآلمان

پلاتینی پس از جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین، بازوبند کاپیتانی تیم ملی را برعهده گرفت و تا پایان فعالیت‌اش در تیم ملی، هدایت‌کننده‌ی تیمش بود.

فرانسه که در جام جهانی ۱۹۸۲ اسپانیا مثلث جادویی پلاتینی، ژیرس و تیگانا را در خدمت خود داشت، به بزرگترین مدعی کسب عنوان قهرمانی بدل شد، اما یکی از بزرگترین شکست‌های خود را تجربه کرد، آن هم در مرحله‌ی نیمه‌نهایی در برابر آلمان.

فرانسویان که در آغاز وقت اضافی دو گل به ثمر رسانده و ۳ بر یک از آلمانی‌ها پیشی گرفته بودند، در کمال ناباوری دو گل دریافت کردند و در ضربات پنالتی از ملی‌پوشان آلمان شکست خوردند.

بیشتر بخوانید: میشل پلاتینی؛ آمیزه‌ای درخشان از رقصنده‌ی باله و ماتادور

تلاش یکی از مدافعان آلمان برای مهار میشل پلاتینی در نیمه‌نهایی جام جهانی ۱۹۸۲

تلاش یکی از مدافعان آلمان برای مهار میشل پلاتینی در نیمه‌نهایی جام جهانی ۱۹۸۲

یک سال بعد، میشل پلاتینی در پیراهن باشگاه یوونتوس تورین بار دیگر شکست تلخی را در برابر آلمانی‌ها تجربه کرد. یوونتوس که به همراه پلاتینی در آن زمان بهترین باشگاه اروپا محسوب می‌شد، در بازی فینال جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا یک بر صفر از تیم هامبورگ شکست خورد.

آخرین دوره‌ی جام جهانی که با شرکت میشل پلاتینی برگزار شد، رقابت‌های ۱۹۸۶ مکزیک بود. این‌بار هم فرانسویان با طلسم آلمان روبرو شدند و باز هم در مرحله‌ی نیمه‌نهایی سر تسلیم در برابر رومنیگه و یارانش فرود آوردند.

درخور توجه آن‌که ملی‌پوشان فرانسه پیش از شکست‌شان در برابر آلمان در جام ۱۹۸۶ تیم‌های ایتالیا و برزیل را از میدان به در کرده بودند.

اوجدرخشش "شاه" نحیف

پلاتینی که به موتزارت فوتبال شهرت دارد و فرانسویان او را "شاه" (Le Roi) خطاب می‌کند، بزرگترین موفقیتش را در سال ۱۹۸۴ جشن گرفت. سال ۸۴ سال پلاتینی بود. این درخشش شاید تا اندازه‌ای از این سرچشمه می‌گیرد که پلاتینی در آن زمان دچار مصدومیتی نشده و در شرایط کاملا مطلوب به سر می‌برد.

او تیم ملی فرانسه را در جام ملت‌های اروپا که در سال ۱۹۸۴ در خاک کشورش برگزار شد، به بهترین وجه هدایت کرد و با گل‌های تماشایی و بازی خلاق خود، عنوان قهرمانی اروپا را برای فرانسویان به ارمغان آورد. تیم ملی فرانسه در این تورنمنت مجموعا ۱۴ گل وارد دروازه‌ی حریفان کرد که ۹ گل آن را پلاتینی به تنهایی به ثمر رساند.

این ستاره‌ی بزرگ گذشته از این موفقیت، پیروز‌ی‌ها و عنوان‌های زیادی را با باشگاه‌های سن اتین و یوونتوس جشن گرفت. پلاتینی بین سال‌های ۱۹۷۶ و ۱۹۸۷ درمجموع ۷۲ بازی برای تیم ملی کشورش انجام داد و ۴۱ بار دروازه‌ی حریفان را گشود.

پلاتینی که با ۱۷۸ سانتی‌متر قد نسبتا لاغراندام بود و وزنش هرگز از ۷۳ کیلوگرم فراتر نمی‌رفت، "نحیف" بودن خود را بیش از همه با دو چیز جبران می‌کرد، یکی تکنیک فوق‌العاده و دیگری ذهن خلاق در "ساختن" بازی و "خواندن" بازی.

صعود و سقوط

میشل پلاتینی اگر چه نتوانست به عنوان کاپیتان قهرمانی جهان را برای فرانسویان به ارمغان آورد، اما موفق شد این رویا را در قالب برنامه‌ریز جام جهانی ۱۹۹۸ به تحقق برساند.

ملی‌پوشان فرانسه در آن دوره با برتری کامل برزیل را در دیدار نهایی ۳ بر صفر شکست دادند و به عقیده‌ی اکثریت فرانسویان، پلاتینی نقش مهمی در این موفقیت تاریخی داشته است.

ناگفته نماند که پلاتینی در فاصله سال‌های ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۲ سرمربی‌گری تیم ملی فرانسه را برعهده داشت، اما موفقیت چندانی به دست نیاورد.

او هرگز در تلاش مربی‌شدن نبود، اما درخشش او به عنوان برنامه‌ریز جام جهانی ۹۸ فرانسه، سبب شد که راه او برای رسیدن به مسئولیت‌های بزرگتر در فوتبال جهان هموار شود.

در همین زمینه:

WWW links

مطالب مرتبط