1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

فرهنگ و هنر

نسل جوان هنرمندان ایرانی در جشنواره‌ی ‌کلن

در جشنواره‌ی "تصاویر زنان"، شش هنرمند زن جوان ایرانی، با برپایی جلسات داستان خوانی، نمایشگاه عکس و چیدمان، تصویر دیگری از ایران به‌دست می‌دهند. گفت‌وگوی ما را با گلبرگ توکلیان، یکی از این هنرمندان، بخوانید.

لوگوی تشکیلات غرب، شرق، هنر، فرهنگ و دیالوگ در شهر کلن که برگزارکننده‌ی جشنواره‌ی تصاویر زنان است

لوگوی تشکیلات "غرب، شرق، هنر، فرهنگ و دیالوگ" در شهر کلن که برگزارکننده‌ی جشنواره‌ی "تصاویر زنان" است

سومین دوره‌ی جشنواره‌ی "تصاویر زنان" با موضوع محوری ایران‌، روز جمعه (۱۳ مارس) در شهر کلن گشایش یافت. در این جشنواره که تا روز ۲۱ مارس ادامه دارد، ۳۹ زن هنرمند از ۱۳ ملیت شرکت دارند و علاوه بر مراسم داستان خوانی و نمایشگاه عکس، نقاشی، چیدمان هنری، فیلم و ... جلسات بحث وگفت‌وگو نیز برپا می‌کنند.

تصویری دیگر از ایران

روز افتتاح این نمایشگاه، مسئول فرهنگی شهر کلن، یوهانس بونک، نیز حضور داشت و اظهار امیدواری کرد که بازدیدکنندگان از این جشنواره، تصویر دیگری از ایران، «این سرزمین هنر و ادب و تمدن که به غلط به کشور "برنامه‌ی هسته‌ای" معروف شده است»، به‌دست ‌آورند.

در میان هنرمندان شرکت‌کننده در این جشنواره، شش نقاش، نویسنده، کارگردان و طراح ایرانی نیز حضور دارند؛ از جمله لیلا صادقی، نویسنده‌ی آوانگاردی که در ایران زندگی می‌کند. او در شب گشایش، چند داستان کوتاه از کتاب جدید خود، با عنوان "خاطرات برعکس" را معرفی کرد.

بخش فیلم‌های سینمایی و کوتاه

در جشنواره‌ی "تصاویر زنان"، چندین فیلم از سینماگران و فیلم‌سازان زن ایرانی نیز نشان داده می‌شود. فیلم مستند خانم افسر سونیا شافعی که در سوئیس زندگی می‌کند، در شب پانزدهم مارس به نمایش در آمد. شافعی در این فیلم، به ماجراهای بازگشت خود به ایران، پس از ۲۵ سال زندگی در تبعید، پرداخته است. فیلم کوتاه "میان دنیاها" از پریسا کریمی نیز در همین روز نشان داده شد. ازسپیده فارسی، کارگردانی که در ایران و فرانسه زندگی می‌کند، فیلم سینمایی "نگاه" به نمایش در می‌آید. فیلم‌های کوتاه نوشین کیانی با عنوان‌های "سنگ جادویی" و "ساخت.."، از دیگر برنامه‌های این جشنواره را تشکیل می‌دهند.

سخنرانی درباره‌ی "تقاطع فرهنگی"

نمایشگاه عکس، چیدمان و سخنرانی هنرمند و طراح جوان ایرانی، گلبرگ توکلیان با عنوان "تقاطع فرهنگی، درهم‌آمیزی، انتگراسیون و هویت"، یکی از بخش‌های اصلی برنامه‌ی گشایش این جشنواره بود. توکلیان در سخنرانی خود نتایج پژوهش‌هایش را درباره‌ی "تأثیر فرهنگ غربی بر شکل و شیوه‌ی زندگی ایرانی و اشکال حفظ فرهنگ سنتی ایرانی درجامعه‌ی آلمان" عنوان کرد. این پژوهش بخشی از پروژه‌ی پایان تحصیلی توکلیان را تشکیل می‌دهد که دو بخش را شامل می‌شود. بخش دوم به چیدمانی به نام "تشنگی" اختصاص دارد که عناصر سنتی و مدرن "چای‌خوری" را در برمی‌گیرد. در این چیدمان، به‌ویژه رومیزی‌ای که در بافت آن، سیم‌های حرارتی برای گرم نگهداشتن وسایل چای، به‌کار رفته، قدرت ابتکار و تازگی طرح او را برجسته می‌کند. او برای ساخت عناصر چیدمان خود از شیشه و چینی که نشانه‌ی شفافیت و اصالت است، سود جسته است.

برای آشنایی بیشتر با پروژه‌ی "تقاطع فرهنگی ..." گلبرگ توکلیان با او گفت‌وگو کرده‌ایم:

دویچه وله: پروژه شما با موضوع "تقاطع فرهنگی، درهم‌آمیزی، انتگراسیون و هویت" شامل چه نکاتی می‌شود؟

گلبرگ توکلیان: من در کارم به مسئله‌ی درآمیزی فرهنگ سنتی ایرانی با شیوه‌ی زندگی امروزی آلمانی پرداخته‌ام. در این رابطه خواستم بدانم که هویت ایرانی‌ها در حوزه‌ی زندگی روزمره و استفاده از لوازم خانگی چگونه بازتاب می‌یابد و این دو فرهنگ تا چه حد درهم آمیخته می‌شوند.

گلبرگ توکلیان، طراح جوان ایرانی:«برخی از ایرانی‌ها می‌کوشند در فضای شخصی خود، مینیاتوری از وطن بسازند.»

گلبرگ توکلیان، طراح جوان ایرانی:«برخی از ایرانی‌ها می‌کوشند در "فضای شخصی" خود، مینیاتوری از "وطن" بسازند.»

برای این منظور ابتدا به زیبایی‌شناسی شیوه‌‌‌ی زندگی و چیدمان، استفاده از وسایل زندگی و وجوه فرهنگی آن‌ها پرداختم. سپس نحوه‌ی زندگی ایرانی‌ها را در این زمینه بررسی کردم و سر آخر، آن‌ها را در چارچوب سه برداشت Synkretismus, Hybridität و Kreolismus مورد پژوهش قرار دادم.

آیا این مسئله که شما ایرانی هستید، در انتخاب این موضوع نقشی بازی ‌کرد؟

من به عنوان کسی که در ایران به دنیا آمده و حدود ۲۵ سال از عمرش را در آلمان زندگی کرده، با این دو فرهنگ و نشانه‌های آ‌ن‌ها‌‌آشنا هستم. طبیعی است که این "جایگاه" به من، برای این که ویژگی‌های دو فرهنگ را بررسی کنم، خیلی کمک کرد.

شما در پروژه‌ی خود هم از نظر تئوری و هم از نظر عملی به این موضوع پرداخته‌اید. معمولاً هنرمندان یا پژوهشگران تنها یک جنبه را مد نظر می‌گیرند. چرا این روش غیرمعمول را انتخاب کردید؟

من هم مثل بسیاری از انسان‌هایی که تباری مهاجرتی دارند، به قول معروف حاصل "تداخل فرهنگ‌ها" هستم، به عبارتی به بخشی از "جامعه‌ی مختلط" تعلق دارم. به عنوان "طراح" هم با دید ویژه‌ای به جهان تولید و وسایل تولیدی نگاه می‌کنم. برای من هیچ "کالا"ی نابی از این دو دنیا وجود ندارد که "هویت دوگانه‌ی" مرا نشان دهد. این انگیزه‌ی من بود برای این که ابژه را طرح بریزم که عناصر هر دوی این فرهنگ‌ها را در بر بگیرد و از سوی دیگر هم، از نمودهای زندگی مدرن الهام گرفته باشد.

در همین زمینه: