1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

جامعه

ميتينگ اعتراضی در مقابل سفارت جمهوری اسلامی در برلين

امروز جمعه ۲۷ خرداد، همزمان با برگزاری نهمين دوره ی انتخابات رياست جمهوری در ايران، از طرف گروهی از ايرانيان مقيم برلين، ميتينگی اعتراضی در مقابل سفارت جمهوری اسلامی ايران در پايتخت آلمان برگزار شد. اين ميتينگ که از طرف کميته ی دفاع از زندانيان سياسی ايران و کانون پناهندگان سياسی ايرانی در برلين سازمان يافته بود، از جمله خواستار آزادی بی قيد و شرط دکتر ناصر زرافشان و ساير زندانيان سياسی ايران شد.

در فراخوانی که به اين مناسبت انتشار يافت، کارنامه ی رژيم جمهوری اسلامی در نقض منظم حقوق بشر و فشار و سرکوب عليه مخالفان، سياه و منفی اعلام شده است. اين فراخوان خاطر نشان ساخته است که حذف دگرانديشان در انتخابات رياست جمهوری در ايران، بيانگر غير دمکراتيک و فرمايشی بودن اين انتخابات است و تبعيض نسبت به زنان، بر پايه ی آپارتايد جنسی صورت می گيرد و بنابراين چنين انتخاباتی فاقد هرگونه محتوای حقوق بشری و دمکراتيک است.

روايت ارقام حاکی از آن است که از ۱۰۱۴ نامزد انتخابات، تنها ۸ تن مورد تأييد شورای نگهبان واقع شدند که همگی آنان از وابستگان عالی رتبه ی نظام جمهوری اسلامی هستند و در ميان آنان اسامی افرادی به چشم می خورد که از بدو تأسيس جمهوری اسلامی، در سرکوب دگرانديشان و نقض حقوق بشر و تروريسم دولتی مسئوليت درجه اول داشته اند. از طرف ديگر، در ميان رد صلاحيت شدگان از جمله نام ۹۳ زن به چشم می خورد که صرفا" به دليل تعلق جنسی خود از کارزار انتخابات کنار گذاشته شده اند. جمهوری اسلامی ايران از آغاز تأسيس خود تا کنون، صلاحيت هيچ زنی را برای نامزدی رياست جمهوری در ايران نپذيرفته است.

تظاهر کنندگان يادآور شدند که دولت آلمان و ساير کشورهای عضو اتحاديه ی اروپا، طی ماه های گذشته با مسأله ی برنامه ی اتمی ايران مشغول بوده اند و موضوع نقض خشن حقوق بشر در اين کشور، تقريبا" به فراموشی سپرده شده است. اما در ايران جنبش بزرگی برای آزادی و دمکراسی در جريان است که هر روز گسترده تر می گردد و نيروهای بيشتری را از لايه های گوناگون اجتماعی به صفوف خود جلب می کند

شرکت کنندگان در اين ميتينگ اعتراضی، در شعارهای خود خواهان لغو مجازات اعدام در ايران، لغو مجازاتهای غيرانسانی مانند سنگسار و شکنجه و قطع اعضای بدن، آزادی همه ی زندانيان سياسی و عقيدتی، پشتيبانی از اعتصاب غذای زندانيان سياسی، جدايی دين از دولت، برابری حقوق زنان و لغو حجاب اجباری و نيز آزاديهای سياسی مانند آزادی تشکل و اجتماعات شدند.

بهرام محيی، گزارشگر صدای آلمان در برلين

  • تاریخ 17.06.2005
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A613
  • تاریخ 17.06.2005
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A613