1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

جهان

مشكلات آموزش در افغانستان

۲۳ سال جنگ و ويرانى در افغانستان سبب گشته است كه سيستم آموزشى اين كشور به كلى از ميان برود. حتا امروز، چهار سال پس از سرنگونى طالبان ، بسيارى از بخش‌هاى دورافتاده اين كشور بدون امكانات آموزشى هستند. كمبود مدرسه، كمبود امكانات آموزشى و كمبود معلم دست در دست هم داده اند و مشكل آموزش را در افغانستان عميق ساخته‌اند.

عطش شديدى براى يادگرفتن و آموزش در ميان كودكان افغانى وجود دارد

عطش شديدى براى يادگرفتن و آموزش در ميان كودكان افغانى وجود دارد

سازمان جهانى امدادگر Care ، شعبه‌ى آلمان تصميم دارد با كمك مردم افغانستان دست به احداث مدارسى در اين كشور بزند. اين سازمان بخصوص براى دختران افغانى ، كه در دوران طالبان هر گونه امكانات آموزشى را از دست داده بودند، طرح هاى فشرده اى را در دست اجرا دارد.

اما فقط با ساختن مدرسه ، مشكلات آموزشى در افغانستان برطرف نمى‌شود. در كنفرانسى كه در شهر بن آلمان، در محل دويچه وله در مورد مشكلات آموزشى در افغانستان برگزار شد، اين معضل بزرگ آموزشى مورد بحث قرار گرفت.

موضوع اين كنفرانس ”آموزش، آينده و آزادى در افغانستان” بود. دكتر راينهارد هارت‌اشتاين، معاون دويچه وله، صداى آلمان، در سخنان خود به ارتباط آموزش با دمكراتيزه شدن جامعه اشاره كرد و آموزش را پيش شرط اين روند اجتماعى دانست. در بحث‌هاى گوناگونى كه در اين مورد انجام شد ، سازمان‌هاى گوناگون فعال در افغانستان، تجربيات خود را به اطلاع حاضران رساندند. دكتر عزيز نجيبي، مشاور وزير آموزش و پرورش افغانستان به مشكل تداوم طرح‌هاى آموزشى در افغانستان اشاره كرد و گفت:

”بعد از سه سال كه اقدامات عاجل آموزشى فقط براى برداشتن مشكلات مشخص روز انجام شد، اكنون ديگر وقت آن رسيده كه اقدامات ريشه‌اى انجام گيرند و با تداوم آنها مشكلات افغانستان به تدريج برطرف شوند، زيرا آموزش كليد پيشرفت‌هاى اقتصادى و اجتماعى ست.”

همه‌ى حاضران ِ در اين كنفرانس بر ارتباط طرح‌هاى كوتاه مدت با طرح‌هاى طولانى تاكيد و به مشكلات مالى‌اى كه براى انجام اين طرح‌ها ضروری‌‌اند اشاره كردند.

نكته ديگرى كه در اين كنفرانس مطرح شد، شرايط كمك‌هاى آموزشى بود. يكى از شركت كنندگان تاكيد كرد كه بايد اين كمك‌ها به گونه‌اى باشد كه بعد از مدتی، موسسات آموزشى در افغانستان خودكفا گردند و ديگر احتياجى به كمك‌هاى خارجى نداشته باشند. و در اين راستا تحقق اين نكته مى‌تواند به تدريج به كمك جامعه جوان افغانستان بيايد كه سن ۴۲ درصد جمعيت‌اش زير ۱۵ سال است.

يكى از حاضران مطلع ِ در اين كنفرانس اظهار داشت كه عطش شديدى براى يادگرفتن و آموزش در ميان كودكان افغانى وجود دارد و با باز شدن هر مدرسه بسيارى از كودكان براى يادگيرى و شركت در كلاس‌ها ثبت نام مى‌كنند و در كلاس‌ها حاضر مى‌شوند. اما اين خواست كودكان در مقابل امكانات ناكافى مدارس و شرايط معلمانى قرار دارد كه متاسفانه سطح آموزشى‌شان بالا نيست و نمى‌توانند از پس ياد دادن كتاب‌هاى آموزشى به كودكان برآيند.

  • تاریخ 24.11.2005
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A4fJ
  • تاریخ 24.11.2005
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A4fJ