1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

جهان

مدت مذاكره با اروپا فرصتى بود براى تكميل تأسيسات فرآورى اصفهان

به گزارش خبرگزارى فرانسه به نقل از يك منبع پاكستانى، بازرسان آژانس بين‌المللى و كارشناسان پاكستانى روز دوشنبه ۲۲ اوت بررسى‌هاى خود را پيرامون اين مسئله آغاز كردند كه آيا اثرات اورانيوم غنى‌شده در تأسيسات ايران ناشى از آلودگى دستگاه‌هايى بوده است كه در گذشته بطور غيرقانونى و در خفا از پاكستان به ايران انتقال يافته بود يا اين آلودگى ناشى از فعاليت غنى‌سازى ايران است. از سوى ديگر حسين موسويان يك عضو شوراى عال

مذاكرات ايران و اروپا در مناقشه‌ى اتمى

مذاكرات ايران و اروپا در مناقشه‌ى اتمى

ى امنيت ملى ايران گفته است كه ايران از فرصت مذاكره با اروپا استفاده كرد و تأسيسات اصفهان را تكميل ساخت.

منبعى كه به دليل حساسيت موضوع خواست تا نامش فاش نشود، به خبرگزارى فرانسه گفت كه كارشناسان در حال بررسى داده‌ها و اطلاعات هستند. در ماه مى امسال پاكستان قطعاتى از سانتريفوژهاى خود را به آژانس بين‌المللى فرستاد تا اثرات نوع اورانيوم اين دستگاه با اثرات اورانيومى كه در سانتريفوژهاى ايران يافت شده، مورد مطابقت قرار گيرند. يك ديپلمات غربى نزديك به آژانس بين‌المللى در اين زمينه اظهار داشت كه بر اساس نتيجه‌ى آزمايشات، به نظر مى‌آيد كه ”اورانيوم غنى‌شده با غلظت بالا ناشى از آلودگى دستگاه‌هاى وارد شده از پاكستان باشد”.

بايد اشاره كرد كه «عبدالقدير خان»، پدر بمب اتم پاكستان خود اعتراف كرده بود كه در بازار سياه بين‌المللى فن‌آورى هسته‌اى به ايران فروخته است.

حال روزنامه‌ى «فرانكفورتر آلگماينه تسايتونگ» در شماره‌ى روز دوشنبه ۲۲ اوت اشاره مى‌كند به اظهارات حسين موسويان، عضو شوراى عالى امنيت ملى ايران در شبكه‌ى دوم تلويزيون جمهورى اسلامى ايران. موسويان كه مدت مديدى يكى از اعضاى طرف مذاكره با اروپايى‌ها بود است، در اين گفتگوى تلويزيونى با صراحتى بى‌سابقه گزارش مى‌دهد كه چگونه در اوت سال ۲۰۰۳ در مناقشه‌ى اتمى اختلافاتى در درون جبهه‌ى حكومتى ايران ايجاد شد. موسويان مى‌گويد كه در آن زمان ايران يكسال فرصت نياز داشت تا مركز فرآورى اورانيوم اصفهان آماده‌ى بهره‌بردارى شود و ”آن كسانى كه به ما انتقاد داشتند”، معتقد بودند كه فقط بايد با آژانس بين‌المللى همكارى داشت. ولى ”حكومت” يك ”سياست دوگانه” را در پيش گرفت: ”همكارى نزديك با آژانس بين‌المللى” همزمان با مذاكرات ”در سطح بين‌المللى و سياسى”.

موسويان در ادامه‌ى اظهارات خود مى‌گويد: بدين طريق ما آن ۵۰ روز مهلت آژانس بين‌المللى را دور زديم و ”بدون ترديد” مانع از خطر ارجاع پرونده‌ى ايران به شوراى امنيت شديم. اين عضو شوراى عالى امنيت ملى افزود: ”به بركت مذاكراتى كه با اروپايى‌ها داشتيم، يكسال ديگر جلو افتاديم و تأسيسات اصفهان را تكميل كرديم ...”

اين روزنامه‌ مى‌افزايد: حتا در تأسيسات غنى‌سازى نطنز كه قلب برنامه‌ى اتمى ايران است، طى همين يكسال مذاكرات به مرحله‌اى دست يافته شود كه چنانكه موسويان مى‌گويد: ”شمار قليلى دستگاه‌هاى سانتريفوژ براى كار مقدماتى بكار انداخته شوند”.

به گفته‌ى موسويان: ايران امروز ”يك گام به پيش رفته است ... اصفهان ساخته شده و در آنجا گازهاى اورانيوم تتروفلوريد و اورانيوم هكسوفلوريد توليد مىشوند و ما در اين زمان موفق شديم ذخاير بزرگى را توليد وانبار كنيم، از جمله تبديل ۳۶ تن اورانيوم غليظ شده به گاز كه انبار شده است.”

موسويان در بخش ديگرى از اين گفتگو اظهار داشت، مدت مذاكرات اتمى با اروپا ايران را حتا دو سال به جلو انداخته است.

  • تاریخ 23.08.2005
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A47w
  • تاریخ 23.08.2005
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A47w