1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

جهان

قطعنامه شوراى امنيت سازمان ملل متحد عليه سودان

در روز شنبه گذشته شوراى امنيت سازمان ملل متحد با ۱۱ رأى از مجموع آراء ۱۵ عضو شركت كننده، قطعنامه عليه درباره سودان را تصويب كرد. اين قطعنامه با استناد به منشور سازمان ملل متحد عليه قتل عام عمومى مردم نوشته شده است.

فراريان از منطقه دارفور در سودان

فراريان از منطقه دارفور در سودان

سرانجام حركتى در شوراى امنيت سازمان ملل متحد به چشم مى خورد. جنبشى آرام مانند چرخش سنگ آسياب، اما در جهتى درست. اگرچه نااميدى و يأس درباره قطعنامه سودان، در آخر ماه جولاى ، در بسيارى ازحكومت هاى غربى و بيشتر از آن، در سازمان هاى امدادگرى كه در منطقه دارفور مشغول به كار بودند، بسيار بزرگ بود، شرايط بعد از تصويب قطعنامه ۱۵۶۴ روز شنبه گذشته، هجدهم سپتامبر، به گونه ديگرى وضع را تغيير داد. اين قطعنامه در با استناد به منشور هفتم سازمان ملل نوشته شده است. موردى كه به ندرت پيش مى آيد. به اين معنى كه شوراى امنيت شرايط سودان را به عنوان تهديدى عليه صلح جهانى و امنيت بين المللى و ثبات منطقه ارزيابى كرده است.

اين ضربه سختى بر رژيم حاكم بر سودان محسوب مى شود كه تقريبا بر اين باور بود كه در سرزمين خود و يا به عبارت دقيقتر در مناطق هنوز تحت كنترل خود، مى تواند هر چه را بخواهد انجام دهد و يا به انجام گمارد. آن طور كه نشان داده شده و از مذاكرات بى نتيجه در ابيجان پايتخت نيجريه به چشم مى خورد، حكومت سودان ترس زيادى از اتحاديه آفريقا ندارد. اين موضوع به نوعى، استراتژى البشير ديكتاتور سودان را تأييد مى كند، كسب وقت براى خود و حل بحران دارفور فقط با اقدامات انسانى گروه هاى امدادگر. حكومت سودان حتى براين امر متقاعد بود كه برگ سياسى برنده را در اختيار دارد تا به زعم خود براى حل بحران دارفور راهى بيابد.

اما حال باد در جهت ديگرى وزيدن گرفته، درجهتى مخالف رژيم خارطوم. شوراى امنيت سازمان ملل متحد با تصويب قطعنامه سودان براى اولين بار در تاريخ، مشخصا به كنوانسيون ۱۹۴۸ درباره قتل عام عمومى مردم استناد مى كند. حكومت آلمان به شكل فعالانه اى در اين امر شركت داشته است كه جنبه قتل عام مردمى و به دنبال آن اقدامات لازم عليه حكومت سودان در قطعنامه مطرح شود. حال مى بايد اتهامى كه تا به حال فقط از جانب آمريكا به سودان زده مى شد، از طرف سازمان ملل در اين كشور مورد بررسى قرار گيرد. در اينجا مى بايد به سهل انگارى سخت سازمان ملل در بحران رواندا نيز پرداخته شود. اينكه اين كنوانسيون در قطعنامه مورد توجه است، بطور حتم نتيجه اقدامات كوفى عنان نيز مى باشد كه قتل عام رواندا را شخصا نقطه ضعف فعاليتش در سازمان ملل مى بيند.

حال پيام جامعه بين المللى به حكومت سودان صريح، روشن، بدون هرگونه سوء تفاهمى است. براى رژيم خارطوم زمان كوتاهى باقى مانده، يا به اين تصميم سر خم كند و يا سختترين تحريم غيرنظامى را به جان بخرد كه آن چيزى نيست غير از تحريم نفتى اين كشور و هم چنين اقدامات تعيين شده عليه اعضاى حكومت سودان. اگر واقعا مسئله تا اين حد پيش رود، براى پيشگويى سرنوشت اين حكومت، احتياج به قدرت تخيل فوق العاده اى نيست.

دو قدرت داراى حق وتو، يعنى چين و روسيه مانع از تصويب اين قطعنامه غيرمعمول نشدند و فقط از دادن رأى امتناع كردند. اما رهبرى سودان در خارطوم مى بايد حال واقعا شب هاى بى خوابى را سپرى كند تا از سردرگمى خود ايجاد كرده دارفور، بدون سقوط از حكومت، خلاصى يابد. راه حل مشخص است، مواد قطعنامه مى بايد بدون چون و چرا اجرا شوند وهم چنين نكته ديگرداراى اهميت اينكه قرارداد صلح در جنوب سودان به امضاء برسد. زيرا مردم خواستار صلحند. در سودان و در هر كجاى ديگر. اما كسى كه اين خواست را لگدمال كند، مى بايد مجازات شود. ابزار اجراى اين عمل مهياست و اين موضوع فقط در مورد سودان صادق نيست.

  • تاریخ 20.09.2004
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A5Sj
  • تاریخ 20.09.2004
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A5Sj