1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

جهان

قتل هاى ناموسى

سالانه حدود ۵۰۰۰ دختر و زن جوان در سراسر جهان قربانى قتل هاى ناموسى مى شوند. البته ميزان واقعى اين جنايات بسيار بالاتر از رقم اعلام شده است، زيرا پرونده ى بسيارى از قتل هاى ناموسى به دادگاه نمى رسند و در مراحل اوليه بسته مى شوند.

default

در بسيارى از كشورهاى جهان به رغم قوانينى در محكوم كردن اين قتل ها، يا پرونده ها به طور جدى رسيدگى نمى شوند و يا با مجازات هايى بسيار خفيف پايان مى يابند.

نه فقط در پاكستان، اردن، ايران، تركيه و ديگر كشورهاى اسلامي، بلكه در كشورهاى غيرمسلمان نيز چنين قتل هايى اتفاق مى افتند. مثلا در اروپا و در كشور آلمان نيز شاهد چنين قتل هايى هستيم. همين امر باعث شده است تا على قزلجاى، رئيس شوراى اسلامى آلمان در ماه مارس سال جاري خشونت بر زنان را محكوم كند و از مسلمانان اين كشور بخواهد تا به چنين اقداماتى دست نزنند.

سازمان عفو بين الملل از سال گذشته تبليغات وسيعى را در سراسر جهان به مبارزه با خشونت بر زنان اختصاص داده و شعار مى دهد كه: ”مداخله كنيد و جلوى خشونت بر زنان را بگيريد.” تبليغات سراسرى اين سازمان جهانى ِ مدافع حقوق بشر فقط متوجه مردم عادى نيست، اين سازمان از دولت هاى جهان نيز مى خواهد تا با تدوين قوانيني، با قتل هاى ناموسى به مقابله برخيزند و حقوق زنان را پاسدارى كنند.

اوته فويگت، يكى از كارمندان عالى رتبه وزارت كشور آلمان بر اين نظر است كه ديدگاه ليبرالى حاكم بر آلمان و شهروندان اين كشور سبب شده است تا آنها به محض روبرو شدن با چنين خشونت هايى با اين توضيح كه مسائل ديگران به خود آنها مربوط است، دخالت نكنند و جلوى خشونت را نگيرند. او در اين مورد مى گويد:

”البته ما به سنت ها و فرهنگ ديگران احترام مى گذاريم ، اما آنچه بالاتر از اين سنت ها و فرهنگ هاى متفاوت است، احترام به انسانيت است و شخصيت زن كه بايد مورد حمايت قرار گيرد و در قانون اساسى آلمان هم به آن به دقت تاكيد شده است. به همين جهت بود كه ما در ماه فوريه سال جاري، قوانينى را به تصويب رسانديم كه مجازات حبس تا ۵ سال را براى كسانى در نظر مى گيرد كه ديگران را مجبور به ازدواج مى كنند.”

كريستا اشتوله، رئيس سازمان Terre des Hommes ، سازمانى كه در سال ۱۹۸۱ ميلادى تاسيس شده و از همان ابتداى كار با خشونت در مورد زنان به مقابله پرداخته، در اين مورد مى گويد:

”در كشورى مثل آلمان، گروه هاى مهاجر بسيارى زندگى مى كنند كه خود را از جامعه ى آلمان جدا ساخته و به زندگى پدرسالارانه خشن خود همچنان ادامه مى دهند و زير سرپوش مدارا و تفاوت هاى فرهنگى و تحمل ديدگاه ديگران خشونت نسبت به زنان را به شدت اِعمال مى كنند. اما چندى ست كه بسيارى از قربانيان سكوت خود را شكسته و در مبارزه با خشونت بر زنان پيشگام شده اند. يكى از اين زنان سراپ چِچِلى ست، كه با نوشتن كتابى به مخالفت با ازدواج هاى اجبارى دست زده و و دانش آموزان مدارس را نسبت به اين موضوع حساس كرده است.”

مجيده ريويزا، عضو كميسيون ملى حقوق زنان در پاكستان است. او در مورد قتل هاى ناموسى در كشورش مى گويد، سالانه ۱۵۰۰ زن و دختر در پاكستان به خاطر مسائل ناموسى به قتل مى رسند. ريويزا مى گويد ، در پاكستان فقط بدگويى پشت سر يك زن كافى ست تا او مجازات شود و مجرمان در اغلب مواقع از اعضاى خانواده مقتولند. پرويز مشرف، رئيس جمهور پاكستان، چندى پيش قانونى را به تصويب رساند كه بر مبناى آن مجازات هاى سختى براى مجرمان چنين قتل هاى ناموسى در نظر گرفته شد. اما تصويب اين قانون هم به بهتر شدن شرايط زنان در پاكستان منجر نشد.

يكى از راه هاى فرار از مجازات، راه حل هاى قانونى فراوانى ست كه در اين كشور وجود دارد و مجرمان را از مجازات مى رهاند. مثلا در صورتى كه خانواده مقتول با دريافت پولى از شكايت عليه متهم دست بردارد، پرونده قتل مى تواند مختومه اعلام شود.

سال هاست، سازمان هاى مدافع حقوق بشر و از جمله عفو بين الملل اين شيوه ى رهايى از مجازات را در پاكستان محكوم مى كند. بايد گفت كه اعتراض هاى پى در پى اين سازمان جهانى تا كنون نتيجه اى به بار نياورده و قتل هاى ناموسى همچنان در اين كشور اتفاق مى افتند.

مجيده ريويزا، عضو كميسيون ملى حقوق زن در پاكستان، خواهان آن است كه پليس و مقامات قضايى كشورش در دوره هاى آموزشى گوناگونى شركت كنند تا به مسائل زنان با حساسيت بيشترى برخورد نمايند. او از مقامات دولتى كشورش مى خواهد تا با احداث خانه هاى زنان به آنها در شرايط دشوار كمك كنند. مجيده ريويزا در اين مورد مى گويد:

”ما بايد به اونها تذكر بديم كه تبعيت ِ بى چون و چرا از سنت، مذهب و مقررات مذهبى نبايد در مقابل انسان دوستى قرار بگيره. بله، حقوق انسان ها بايد هميشه محفوظ بمونه. اما چنين آموزش هايى به زمان احتياج داره و يكباره درست نمى شه.”

قتل هاى ناموسى در موردهاى بسيارى براى برقرارى مجدد شرافت خانوادگى صورت مى گيرد و معمولا يكى از اعضاى زير ۱۸ سال و مجرد خانواده ماموريت قتل را به عهده مى گيرد. دليل چنين انتخابى اين است كه اگر پرونده قتل به دادگاه كشيد، اين افراد به خاطر سن كم شان ، مجازات شان سبك تر باشد. معمولا مجازات اين قاتلان بسيار اندك است و از يك هفته تا شش ماه حبس براى شان در نظر گرفته مى شود و محكوميت هاى سنگين تر مثل حبس هاى طولاني، فقط در شرايط بسيار نادر صادر مى شود. اين در حالى ست كه در صورت شكست طرح اجراى قتل ناموسى و زنده ماندن زنان، آنها بايد تا مدتى طولانى تحت نظر پليس باشند تا خشونتى بر آنها نرود و به قتل نرسند.

در اردن، مسئله ى زنان و خشونت از كنفرانس جهانى سال ۱۹۹۵ پكن مورد بحث و بررسى قرار گرفته است. در اين كشور نيز سنت هاى ريشه دار با قوانين شرعى اسلامى مخلوط گشته و مورد قبول بسيارى از شهروندان است.

آمارهاى اين كشور ميزان قتل هاى ناموسى را سالانه ۲۵ تا ۳۰ مورد برآورد مى كنند. البته شمار دقيق اين قتل ها همان گونه كه در كشورهاى ديگر نيز ذكر شد، بسيار بالا تر است، زيرا بيشتر اين قتل ها در خانواده انجام مى شود و افراد خانواده آن را به عنوان خودكشى و يا حادثه اى ناگوار، كه در آن كسى تقصيرى نداشته، اعلام مى دارند. گاهى نيز پس از قتل، خانواده مقتول به پليس مراجعه كرده و اعلام مى كند كه او از خانه رفته و ديگر بازنگشته. به اين ترتيب پليس پس از مدتى جستجوى نافرجام، پرونده را مختومه اعلام مى كند.

هانى جَهشاه، يكى از پزشكان قانونى كشور اردن، كه بعضى از قربانيان قتل هاى ناموسى را شخصا مى شناخته، بر اين نظر است كه در بسيارى از كشورهاى عربى و اسلامى خشونت بر زنان مخفيانه مورد قبول شهروندان بوده و تنها راه مقابله با چنين تعدى وسيعي، تقويت زنان و تحكيم حقوق آنها در جامعه است. او در اين باره مى گويد:

”ما بايد در تمامى آحاد جامعه، فعاليت هامون رو توسعه بديم و با استدلال، به مردم بگيم كه قتل هاى ناموسى نادرستند و بايد مرتكبان به چنين قتل هايى به شدت مجازات بشند. از طرف ديگه بايد با زنانى كه تحت ستم هستند همبستگى داشت و به كمك آنها شتافت. با كمك به زنان و دختران ِ در خطر، مى شه به اونها روحيه داد و در مقابل خطرات احتمالى تقويت كرد.”

  • تاریخ 26.04.2005
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A7WS
  • تاریخ 26.04.2005
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A7WS