1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

جهان

فاجعه بغداد

در پى ايجاد حالت وحشت عمومى بين زائران حرم امام موسى كاظم روى پل رودخانه دجله موسوم به جسرالأئمه و شكستن قسمتى از آن صدها نفر كشته يا در رودخانه غرق شدند. اين واقعه غم انگيز روشنگر مسائل بزرگ و لاينحل عراق امروز است و اينك تفسيرى در اينباره نوشته مفسر صداى آلمان پتر فيليپ.

default

بهترين قانون اساسى به چه درد عراق ميخورد در حاليكه كشور در وضع فعلى قرار دارد كه از هفته ها قبل مشاجره بين گروههاى مختلف قومى و مذهبى بر سر قدرت و نفوذ و حفظ امتيازات ويژه سابق و تقسيم عادلانه درآمد نفت و نقش دين در دولت و جامعه عراق درگير است؟ و در خيابانها كشتار مردم بيگناه همچنان ادامه دارد كه نتيجه مبارزه شورشيان با آمريكائيها و اركان دولت عراق است و البته همين امر در جهت عكس هم جريان دارد، يا كار تروريست ها عليه مردم عادى است. عاملين اين آدمكشى ها خيلى وقت است كه ديگر دنبال بهانه براى كار خود نميگردند و عذرى براى آنهم خودبخود وجود ندارد.
حال واقعه دردناك ديروز هم مزيد بر همه اينها شده و صدها نفر بر اثر بوجود آمدن حالت ترس و وحشت عمومى جان خود را از دست دادند. مسبب وقوع اين واقعه آن بود كه ناگهان بين صدها هزار نفر كه عازم حرم امام موسى كاظم بودند ولوله افتاد كه سوءقصدكنندگان انتحارى در ميان جمعيت هستند و قصد دارند بمب منفجر كنند.

نمايندگان دولت عراق اين واقعه را تصادفى غم انگيز خوانده اند نه اقدامى تروريستى و بطريق اولى تقصيرى را متوجه دولت ندانسته اند. سه روز هم عزاى ملى اعلام كرده اند كه البته همه اينها عكس العمل شايسته و متناسب با ابعاد فاجعه پل رود دجله نيست. آيا انسان ميتواند چنين واقعه اى عادى بداند و بگويد اين واقعه مانند يك سانحه طبيعى غير قابل اجتناب بود؟ آيا وحشت عمومى قابل مقايسه با تسونامى اخير آسيا يا گردباد فعلى آمريكا است؟ يا اين واقعه تجلى و حاصل ترورى است كه مردم عراق هر روز در معرض آن قرار دارند؟ مردم عراق بر اثر ترور مداوم مرعوب و رروحيه آنها متزلزل شده و لذا در برابر هر شايعه كارهائى خلاف عقل سليم و ضبط نفس ميكنند. در واقع عاملين ترور كار را به اينجا كشانده اند كه ديگر احتياجى به منفجر كردن بمب ندارند و كافى است كه ندائى بدهند تا مردم متقابلأ يكديگر لگد مال كنند.

البته جلوگيرى كامل از اينگونه وقايع امكان پذير نيست ولى بايد بتوان خطر را كاهش داد و حفاظت از مردم را بهتر كرد. براى اين كار بايد اقدامات موثر تصويب و به موقع اجرا گذاشته شود. اول از همه بايد از اين خيال بيهوده دست برداشت كه هر گاه بمبى منفجر نشود زندگى مردم در شهر بغداد به حالت عادى در آمده است، چون هيچ چيز در اين شهر عادى نيست. بهمين جهت بايد از هرگونه تجمع مردم مانند تشكيل دستجات زيارتى صرفنظر كرد بدون اينكه اين كار تبعيض مذهبى تلقى شود، بلكه كارى است طبق مصلحت كه براى حفاظت اهالى صورت ميگيرد. ديگر اينكه دولتين عراق و آمريكا هم بايد ديگرصحبت از پيشرفتى نكنند كه فقط در فكر و اعتقاد آنها وجود دارد.

  • تاریخ 01.09.2005
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A5Jf
  • تاریخ 01.09.2005
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A5Jf