1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

جهان

"سناریو"ی نخست‌وزیری پوتین

تصور این که پوتین زیر دست کسی که خود او پیشنهاد کرده، به عنوان نخست‌وزیر کار کند دشوار است؛ لااقل تا موقعی که تقسیم وظایف رئیس جمهور و نخست وزیر به شکل فعلی بماند. این مسئله‌ای است که پوتین به خوبی از آن آگاه است.

default

پوتین و مدودف

در نگاه اول همه چیز خیلی ساده به نظر می‌رسد: دیمیتری مدودف، کاندیدای ولادیمیر پوتین قرار است جانشین او، یعنی رئیس جمهور روسیه بشود و خود پوتین به عنوان نخست‌وزیر دیمیتری مدودف، هم‌چنان قدرت را در دست داشته‌باشد. این امکان که از تابستان ۲۰۰۸، مدودف و پوتین مشترکا بر روسیه حکومت کند، منتفی نیست. ولی اگر خوب بنگریم، در عملی بودن این سناریو شک خواهیم کرد: چگونه می‌توان در آینده چنین ترکیبی را متصور شد؟ صبح‌ها پوتین به عنوان نخست‌وزیر به کرمل می‌رود تا به رئیس جمهور مدودف حساب پس بدهد و درباره‌ی موفقیت‌ها و عدم موفقیت‌های طرح‌های ملی گزارش دهد؟ بعد رئیس جمهور مدودف، دوست، بزرگتر و سلف خود پوتین را تحسین یا در صورت ارتکاب اشتباهات بزرگ سرزنش خواهد کرد؟

در بهترین حالت، این جریان همچون یک سناریوی طنزآمیز جلوه خواهد کرد و در بدترین حالت، مدودف افسانه‌ی "رهبر ملی" بودن پوتین را بی‌اثر می‌سازد.

نه‌! تصور این که پوتین زیر دست کسی که خود او پیشنهاد کرده، به عنوان نخست‌وزیر کار کند دشوار است؛ لااقل تا موقعی که تقسیم وظایف رئیس جمهور و نخست وزیر به شکل فعلی بماند. این مسئله‌ای است که پوتین به خوبی از آن آگاه است.

از این رو نباید سناریوی نخست‌وزیر شدن پوتین تحت ریاست جمهوری مدودف را به عنوان سناریویی قطعی تلقی نمود. تصمیم پوتین برای پذیرش پست نخست‌وزیری دلایل ملموس‌تری دارد. تنها هدف او تا دوم ماه مارس ۲۰۰۸، تنها این است که مدودف رئیس جمهور روسیه شود.

با وجود کارزار تبلیغاتی عظیمی که برای دستیابی مدودف به مقام ریاست جمهوری به راه‌ افتاده و مثل همیشه تمام منابع دولتی فعال شده‌اند، با این حال مدودف به پشتیبانی پوتین نیاز دارد. به این دلیل اعلام می‌شود که پوتین تحت ریاست جمهوری مدودف، نخست وزیر خواهد شد. همان‌طور که حزب پوتین توانست در انتخابات مجلس دوما با کاندیداتوری پوتین پیروز شود، باید مدودف هم که هنوز چهره‌ی شناخته شده‌ای برای همه نیست و چندان وجهه‌ای هم ندارد، با کمک پوتین به عنوان نخست‌وزیر به مقام ریاست جمهوری برسد. به این ترتیب می‌تواند انتخابات ریاست جمهوری بعدی به رفراندومی برای پوتین تبدیل شود؛ تحت این عنوان که: «اگر مدودف را انتخاب کنید، پوتین را هم دارید!»

پشتیبانی پوتین از مدودف تنها نشانه‌ای برای مردم روسیه و کسانی که در انتخابات شرکت می‌کنند، نیست. سناریوی " مدودف/رئیس جمهور ـ پوتین/نخست‌وزیر" هم‌چنین هشداری است برای بخشی از برگزیدگان کرمل که از ریاست جمهوری مدودف چندان خشنود نیستند. این یک شایعه‌ی پذیرفتنی است که بخشی از نیروهای برگزیده‌ی کرمل می‌خواستند و هم‌چنان می‌خواهند که پوتین‌، رئیس جمهور باقی بماند. آن‌ها نگرانند که تحت ریاست جمهوری مدودف نفوذ خود را و در نتیجه منافعی که تا به حال کسب می‌کردند را از دست بدهند. پوتین درست به این گروه مخالفان مدودف، به گونه‌ای روشن هشدار می‌دهد که باید مدودف را به عنوان رئیس جمهور بپذیرند، چون او خود هنوز قدرت را در دست دارد، منتها به عنوان نخست وزیر. این گروه نخبه حداقل از نظر تئوری در شرایطی هست که مطالب رسوایی‌آور در مورد مدودف سرهم کند و سر زبان‌ها بیندازد.

در حال حاضر این موضوع که پوتین تحت ریاست جمهوری مدودف، نخست وزیر روسیه شود، نه منتفی و نه حتمی است. تصمیم نهایی باید پس از دوم مارس در کرمل گرفته ‌شود. پرده‌ی دوم این تئاتر سیاسی تا آن زمان این خواهد بود: مدودف باید به هر قیمتی شده، رئیس جمهور روسیه شود.

Ingo Mannteufel / ب. الف