1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

جهان

سلاح هسته‌ای اسراييل و برنامه اتمی ايران

جمهورى اسلامى تهديد كرده است، چنانچه پرونده ايران به شوراى امنيت ارجاع شود، به همكاريهاى داوطلبانه خود با آژانس بين‌المللى انرژى اتمى پايان خواهد داد. در اين ميان اسراييل هياتى را به روسيه فرستاده تا مقامات آن كشور را براى برخوردهاى تندتر با ايران متقاعد كند. اسراييل نيز مانند آمريكا و اتحاديه اروپا، اعتقاد دارد كه ايران در جهت توليد سلاحهاى اتمى تلاش مى‌كند.

سيلوان شالوم: ايرانى‌ها تمام تلاش خود را مى‌كنند تا به بمب اتمى دست يابند. اين امر مى‌تواند كابوسى براى تمام دنيا باشد.

سيلوان شالوم: ايرانى‌ها تمام تلاش خود را مى‌كنند تا به بمب اتمى دست يابند. اين امر مى‌تواند كابوسى براى تمام دنيا باشد.

در نزديكى شهر كوچك «يروخام» قله‌ى عظيمى از بتون ديده مى‌شود. «دىمونا»! اين نام براى بمب اتمى اسراييل به كار مى‌رود. اين مكان رسما يك كارخانه‌ نساجى‌ست، اما از زمان ماجراى جنجال‌برانگيز جاسوسى «موردخاى وانونو» هر كودكى در اسراييل مى‌داند كه در اينجا چه بسيار مواد حساس و خطرناك توليد مى‌شود. در ميان اسرار دولتى اسراييل برنامه هسته‌اى جايگاه اول را دارد، با وجود اين چنين برآورد مى‌شود كه اسراييل تا ۲۰۰ كلاهك هسته‌اى دارد. يعنى مقام ششم در ميان زرادخانه‌هاى سراسر جهان.

تاكنون هيچ دولتى در اسراييل در اختيار داشتن سلاح‌هاى هسته‌اى را تاييد نكرده، اما در عين حال تكذيب هم نكرده است. از دهه‌ها پيش، تنها پاسخ در مقابل پرسش دارا بودن سلاح‌هاى هسته‌اى از سوى اسراييل چنين است: ”اسراييل نخستين كشورى نخواهد بود كه منطقه را اتمى كند“. آيا اين فريبى آگاهانه است؟ از نظر شيمون پرز پدر برنامه اتمى اسراييل، آرى، اما فريبى مشروع. پرز زمانى در يكى از مصاحبه‌هاى معدودى كه در رابطه با اين موضوع انجام داده بود، گفته بود: ”اگر كسى بخواهد تو را بكشد و تو براى نجات جان خود به فريبى متوسل شوى، كار غيراخلاقى‌يى انجام نداده‌اى. اگر ما دشمنانى نمى‌داشتيم، نه نيازى به فريب مى‌داشتيم و نه به ايجاد رعب و وحشت“.

در دهه ۵۰ ميلادى پرز كه از مقامات بلندپايه جوان وزارت دفاع بود، آغاز به عملى كردن برنامه هسته‌اى اسراييل كرد، امرى كه اسراييليان آن را موفقيت‌آميز ارزيابى كرده‌اند. سياست اتمى اسراييل كه آن را سياستى دوپهلو مى‌نامند نشان داده است كه توانايى ايجاد رعب و وحشت را دارد. به همين دليل است كه اسراييل در رابطه با ازسرگيرى برنامه اتمى ايران با خونسردى برخورد مى‌كند. گرچه كسى در اسراييل درمورد مقاصد ايران براى دستيابى به سلاح‌هاى اتمى ترديدى ندارد، اما آنگونه كه چندى پيش «دن هالوتس» رييس ستاد فرماندهى اسراييل عنوان كرد اين تنها اسراييل نيست كه در خطر است، بلكه برنامه اتمى ايران تهديد براى تمام جهان است.

سيلوان شالوم وزير خارجه اسراييل نيز در همين راستا حركت كرده و دعوت به خونسردى مى‌كند. شالوم بر آن است كه ايران با ازسرگيرى برنامه اتمى‌اش مى‌خواهد نشان دهد كه دنيا را به هيچ مى‌گيرد: ”ايرانى‌ها تمام تلاش خود را مى‌كنند تا به بمب اتمى دست يابند. من فكر مى‌كنم اين امر مى‌تواند كابوسى براى تمام دنيا باشد. نه فقط براى اسراييل بلكه همچنين براى اروپا. و از آنجا كه ايرانى‌ها موشك‌هايى با برد بالا توليد مى‌كنند، همينطور براى جنوب روسيه“.

كارشناسان اسراييلى ترديدى ندارند كه ايران حداكثر شش ماه با ساخت بمب اتمى فاصله دارد. طبق گفته‌هاى سيلوان شالوم نبايد به مستبدى مانند محمود احمدى‌نژاد رييس جمهور ايران اين اجازه داده شود كه جهان را به آتش بكشد. شالوم تاكيد مى‌كند كه وقت تنگ است و به همين خاطر سازمان ملل بايد همين حالا تحريم اقتصادى عليه ايران را اعمال كند.

با وجود سخنان ضداسراييلى اخير احمدى‌نژاد، شالوم مخالف اخراج ايران از سازمان ملل است، زيرا از نظر او چنين اقدامى فقط به تقويت اسلامگرايان تندرو و كشورهاى عربى عضو سازمان ملل مى‌انجامد.

وزير خارجه اسراييل تاكيد كرده كه نمى‌خواهد عليه ايران دست به اقدامى يكجانبه بزند. گويا سياست اسراييل اينك بيشتر تشويق آمريكا و اروپا به تحريم ايران در ابعاد وسيع است. روزنامه اسراييلى «هاآرتص» امروز (چهارشنبه ۱۸ ژانويه) گزارش داد كه مقامات اين كشور خواستار مهيا كردن طرح كامل اين تحريم شده‌اند، تا در صورت اتخاذ تصميم در اين مورد بتوان آن را اجرا كرد.

پيشنهاد اسراييل، مجازات ايران به شكل تحريم صادرات نفتى جمهورى اسلامى، ممنوعيت حضور تيم ملى فوتبال ايران در رقابتهاى جهانى فوتبال، ممنوعيت ورود نمايندگان جمهورى اسلامى به كشورهاى ديگر و اعمال محدوديت براى پروازهاى خارجى هواپيمايى ايران است.

  • تاریخ 18.01.2006
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A4eQ

مطالب مرتبط

  • تاریخ 18.01.2006
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A4eQ