1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

فرهنگ و هنر

"زن خانه‌دار" محبوب تلویزیون آلمان درگذشت!

هنرپیشه‌ی برجسته‌ی آلمانی، اولین هامن، در دهه‌های شصت و هفتاد، اغلب در نقش همسری مطیع ظاهر می‌شد و می‌کوشید با تظاهر به پیاده کردن افکار استقلال‌طلبانه‌ی جنبش آزادی‌خواهانه‌ی زنان آلمان، خود را "پیشرفته جا بزند".

اولین هامن

اولین هامن

هنرپیشه‌ی برجسته‌ی آلمانی، اولین هامن، (Evelyn Hamann) یک شنبه شب (۲۸ اکتبر) چشم از جهان فرو بست. این هنرمند توانا که از سال ۱۹۷۶ فعالیت هنری خود را با طنزپرداز معروف آلمان، لوریو، (Loriot) آغاز کرد، به عنوان "نیمه‌ی بهتر" این استاد طنز نمایشی در تلویزیون معروف شد. لوریو، که در اصل ویکو فن بولو، (Vicco von Bülow) نام دارد، در ابتدا همکاری با اولین هامن را در نقش "طرف بازی‌اش‌ در نمایش‌های کوتاه طنزپردازانه‌ی" خود رد کرد، به دو دلیل: اولاً هامن خیلی لاغر بود و بعد هم رنگ موهایش بلوند نبود! از این‌رو لوریو پیشنهاد کرد که هامن، "اول به هزینه‌ی تهیه‌کننده‌ی برنامه، آنقدر گوشت بخورد تا چاق شود". با این‌که هامن این پیشنهاد را نپذیرفت‌، با این‌حال نقش مربوطه را به‌دست آورد و تا سال ۱۹۷۹ در این سریال که از برنامه‌ی اول تلویزیون آلمان، ARD پخش می‌شد، بازی کرد. با همین نقش هامن، به چهره‌ی به‌یادماندنی نمایش‌های طنزآلود لوریو تبدیل شد.

آزادی‌خواهی ظاهری

اولین هامن در این نقش‌ها، اغلب در نقش همسر و زن خانه‌داری ظاهر می‌شد که با افکار استقلال‌طلبانه‌ی جنبش آزادی‌خواهانه‌ی زنان آلمان در دهه‌ی شصت و هفتاد به‌طوری سطحی آشنا شده است و می‌کوشد خود را "پیشرفته جا بزند". این زن ولی هرگز حاضر نشد، پایه‌های اصلی بورژوامنشانه‌ی جامعه‌ی آلمان را در این دوره، زیر علامت سئوال ببرد. به این ترتیب هامن، خود را به عنوان زن اصلی نمایش‌های کوتاه لوریو که روابط و مناسبات قراردادی جامعه‌ی آلمان را به سخره می‌گرفت، به تثبیت رساند.

منشی کارآگاه یا کارآگاه منشی؟

آخرین نقش اولین هامن، در سریال تلویزیونی برنامه‌ی اول سیمای آلمان، ARD، با عنوان "آدلهاید و قاتلان او" بود. در این سریال پربیننده و کمدی، هامن، (آدلهاید) نقش منشی دفتر یکی از بخش‌های کارآگاهی پلیس جنایی آلمان را بازی می‌کرد که هر‌چند تنها وظیفه‌ی تایپ گزارشات ماموران تجسس به عهده‌اش گذاشته شده بود، ولی تنها کسی در این اداره بود که با بکارگیری شیوه‌های هشیارانه، ماهرانه رد قاتل را می‌یافت و او را تحویل رئیس ارشد خود می‌داد. ناگفته پیداست که رئیس مربوطه همیشه، این موفقیت‌ها را نزد دیگران به عنوان توفیق‌های ناشی از هوش، ذکاوت و کارآیی خود و همکاران مردش، به نمایش می‌گذاشت.

اولین هامن، به گفته‌ی خویشان و نزدیکانش، در سن ۶۵ سالگی، "در پایان یک دوره‌ی کوتاه بیماری‌ای سخت"، در هامبورگ درگذشت.