1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

آلمان

راه دشوار آلمان برای رسیدن به دموکراسی

آلمان پس از جنگ جهانی دوم توانست یکی از استوارترین دموکراسی‌های جهان را بر روی ویرانه‌های ناسیونا‌ل‌سوسیالیسم بسازد. اما نادرست است اگر بپنداریم که نظام دموکراتیک در این کشور صرفا "هدیه‌ی متفقین" بوده است.

Friedrich Ebert heimkehrende Truppen (picture-alliance/akg-images)

فریدریش ابرت، رئیس شورای نمایندگان خلق، در دسامبر ۱۹۱۸ به سربازان بازگشته از جبهه‌های جنگ خوشامد می‌گوید

در آستانه‌ی برگزاری انتخابات پارلمانی سال ۲۰۱۷ در آلمان، همه‌ی جهانیان به این کشور به عنوان الگوی موفقی از دموکراسی پارلمانتاریستی می‌نگرند. بی‌تردید نیز آلمان در حال حاضر یکی از استوارترین دموکراسی‌های جهان است. اما تاریخچه‌ی دموکراسی در این کشور، پس از جنگ جهانی دوم آغاز نشده است. هنوز بسیاری می‌پندارند که دموکراسی صرفا هدیه‌ی متفقین غربی به آلمان بوده و همه چیز با تأسیس "جمهوری فدرال آلمان" در سال ۱۹۴۹ آغاز شده است. اما این تصور نادقیقی است. البته این سخن درستی است که بدون نابودی ماشین جنگی نازیسم، ساختمان دموکراسی در آلمان ناممکن می‌بود. اما پیشینه‌ی تلاش برای دستیابی به دموکراسی در این کشور، به بیش از ۱۵۰ سال‌ پیش از تاسیس جمهوری فدرال آلمان بازمی‌گردد و در جنبش‌های آزادیخواهانه‌ و حق‌طلبانه‌ی مردم این کشور از اواخر قرن هجدهم به این سو ریشه دارد.

آلمان در دوران نوین تاریخ خود که با انقلاب فرانسه آغاز می‌شود، تا رسیدن  به نظامی دموکراتیک، از چهار دوره عبور کرده است: "عصر ناپلئونی"، "عصر ترمیم ارتجاع و انقلاب"، "عصر امپراتوری قیصری" و سرانجام "عصرجمهوری وایمار". سرزمین‌های آلمانی در این دوره‌ی طولانی، افزون بر اصلاحات مداوم از "بالا"، دو انقلاب از "پایین" را نیز از سرگذراندند و تجربه‌ای گرانبها با "جمهوری وایمار" در تاریخ خود اندوختند تا سپس بتوانند پس از جنگ جهانی دوم، روح این اندوخته‌ها را در کالبد "جمهوری بن" و بعدها "جمهوری برلین" روان سازند. به فرازهایی از تلاش برای گسترش و ژرفش دموکراسی در آلمان در این چهار دوره نگاهی گذرا می‌‌افکنیم.

صفحه‌ها 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | تمامی نوشته

در همین زمینه:

WWW links