1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

جامعه

جوانان و انتخابات در پيش

۲۴ آذر ماه دو انتخابات در ايران صورت مى‌گيرد، انتخابات چهارمين دوره مجلس خبرگان و سومين دوره انتخابات شوراهاى اسلامى شهر و روستا. شكى نيست كه اين دو انتخابات از ديد بسيارى از جوانان به اهميت انتخابات رياست جمهورى نيست، اما با شكل گيرى جريانات مختلف سياسى، تبليغات بسيار گسترده‌اى در رسانه‌هاى ايران براى اين انتخابات صورت گرفته است.

جوان‌ها اگر مطمئن باشند كه انتخابشان مى‌تواند مؤثر باشد در انتخابات شركت می‌كنند.

جوان‌ها اگر مطمئن باشند كه انتخابشان مى‌تواند مؤثر باشد در انتخابات شركت می‌كنند.

آگاهى سياسى جوانان ايرانى نسبت به مسايل سياسى كشورشان در چه حدى است؟ آيا رفتن رييس جمهور قبلى و آمدن رييس جمهور فعلى تفاوتى در زندگى روز مره آنها ايجاد كرده است؟

رعنا در پاسخ مى گويد: «راستش من آگاهى چندانى ندارم ولى اينكه چه كسى رييس‌جمهور ماست در زندگى روزمر‌ه‌مان كه شامل مسائل زيادى براى يك جوان مى‌شود، تأثير بسيارى دارد. ضمنا هم تفاوتى در زندگى ما جوان‌ها ايجاد نشده. مسائلى كه ماها باهاش سر و كار داريم مثل دانشگاه‌ها، محيط‌هاى كارى، اجتماع و غيره همان وضعيت قبلى را دارند.»

بسيارى علت شكست اصلاح طلبان در انتخابات گذشته را عدم شركت مردم و بخصوص جوانان در انتخابات مى‌دانند. ولى آيا اين تبليغات گسترده كه ماه هاست در رسانه هاى ايران صورت مى‌گيرد، تاثيرى در بالابردن سطح آگاهى سياسى جوانان داشته است؟ آيا انگيزه‌هاى آنها براى شركت در انتخابات افزايش پيدا كرده است؟

مجيد معتقد است: «با توجه به نوع تبليغاتى كه من دارم مى‌بينم در رسانه‌ها و در سطح شهر تهران كه من در آن زندگى مى‌كنم، با توجه به شرايط و شناختی كه دارد به مردم ابلاغ مى‌شود، فكر نمى‌كنم آنقدر مؤثر باشد. چون چيزى كه من دارم مى‌بينم و حس مى‌كنم فقط يك جور ترغيب مردم به انتخابات است واگرنه آنچنان شناختى به مردم نمى‌دهد كه مردم بدانند به كسى كه مى‌خواهند رأى بدهند، آيا واجد شرايط هست يا نيست. ولى روى هم رفته فكر مى‌كنم بيشتر به اعتقاد مردم از نظام و به كسانى كه از اين فيلتر گذشتند بستگى دارد تا نوع تبليغاتى كه دارد مى‌شود.»

قطعا از جوانانى كه انگيزه كافى براى شركت در انتخابات رياست جمهورى را ندارند، نمى‌توان انتظار شركت در انتخابات مجلس خبرگان و شوراهاى شهرها را داشت، خوب شايد همين مسله هم خواسته برخى سيستمداران باشد، نظر يكى از جوانان ايرانى را در مورد دو جناح اصلاح طلب و اصول‌گرا جويا شديم، آيا با مواضع و فعاليت‌هاى اين دو جناح سياسى در داخل ايران آشنا هستند؟

به گفته رعنا: «راستش از اين جناح‌ها چيزى نمى‌دانم. واقعيت اين است كه من از سياست چيزى سر در نمى‌آورم. علاقه‌اى هم به دانستنش ندارم، ولى فكر هم مى‌كنم كه اين طبيعى است كه همه‌ى افراد اجتماع علاقمند به سياست و پيگير آن نباشند. نه، چيز زيادى راجع به آن نمى‌دانم.»

اگر جوانان ايرانى براى شركت در انتخابات انگيزه كافى ندارند، علتش را در چه چيزى مى‌توان جستجو كرد؟ آيا آنها با دانستن اين مطلب كه عدم شركتشان در انتخابات كار را براى جناح به اصطلاح سخت‌گيرتر در مسايل اجتماعى هموارتر مى‌كند، باز هم حاضر به شركت در انتخابات نيستند؟

مجيد بر اين باور است كه «جوان‌ها اگر مطمئن باشند كه انتخابشان يعنى رأى دادنشان مى‌تواند مؤثر باشد در انتخاب آن جناحى كه مورد نظرشان هست، مطمئنا اين كار را مى‌كنند ولى با توجه به شرايطى كه وجود دارد من فكر نمى‌كنم آنقدر رأى تأثير داشته باشد كه بخواهند با حضورشان در انتخابات رأى خودشان را ثبت بكنند و به نتيجه‌اى كه مى‌خواهند برسند با توجه به اين، چندان تفاوتى نمى‌كند كه اگر بتوانند در انتخابات شركت كنند به نتيجه‌اى برسند كه دلشان مى‌خواهد.»

كاوه بهرامى

  • تاریخ 14.12.2006
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A6RE
  • تاریخ 14.12.2006
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A6RE