1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

جهان

تورهای گردشگری اطراف چرنوبیل

۲۵ سال از فاجعه اتمی چرنوبیل می‌گذرد؛ حادثه‌ای که هرگز از اذهان عمومی پاک نخواهد شد. با وجود خطر تششعات اتمی‌، گردشگران برای بازدید از مناطق آسیب‌دیده راهی اوکراین می‌شوند؛ حرکتی که شاید در آینده برای فوکوشیما تکرار شود.

از سال جاری منطقه‌ی مسدود شده اطراف رآکتور شماره‌ی ۴ چرنوبیل رسما به روی گردشگران باز شده

از سال جاری منطقه‌ی مسدود شده اطراف رآکتور شماره‌ی ۴ چرنوبیل رسما به روی گردشگران باز شده

خواندن برگه‌ی هشدار و توجه به دستور‌العمل‌هایی که در آن نوشته‌‌‌شده، اولین نکته‌ای است که راهنماها به گردشگرانی که به نیروگاه چرنوبیل سفر کرده‌اند، گوشزد می‌کنند؛ برگه‌ای که در آن آمده، برداشتن هر شی‌‌ای از محوطه به عنوان یادگاری ممنوع است و گردشگران مجاز نیستند دوربین‌های عکاسی‌شان را روی زمین‌‌های آلوده قرار بدهند. دستگاه‌های اندازه‌گیری تششعات همواره یکی از لوازمی است که راهنمایان تورها با خود دارند.

از سال جاری منطقه‌ی مسدود شده اطراف رآکتور شماره‌ی ۴ چرنوبیل رسما به روی گردشگران باز شده و علاقمندان از هر کجای جهان می‌توانند شاهد پیامدهای فاجعه‌ی اتمی‌ای باشند که به آن بدترین حادثه‌ی اتمی غیرنظامی جهان لقب داده‌اند.

هنوز خارج از گستره‌ی محدود اطراف نیروگاه چرنوبیل، در بخش‌های دیگری از محدوده‌ی ۳۰ کیلومتری مسدود شده، مردمی که عموما بازنشستگان سالخورده هستند، زندگی می‌کنند.

۱۵ روز اقامت مجاز

به گفته‌ی راهنمای یکی از تورهای گردشگری دلیل اصلی برگزاری چنین گشت‌هایی روایت کردن فاجعه‌ی چرنوبیل برای گردشگران است تا از نزدیک با آنچه در روز ۲۶ آوریل ۱۹۸۶ رخ داد، آشنا شوند. محوطه‌ی نزدیک به رآکتورها با حصار عظیمی از آهن و بتون محافظت می‌شود که دور تا دورش را دیوار و سیم خاردار کشیده‌اند.

گردشگران تنها چند دقیقه اجازه‌ی توقف در این مکان را دارند، زیرا هنوز بعد از گذشت این همه سال میزان تششعات اتمی بالاست و می‌تواند تهدیدی برای سلامتی باشد از همین رو نیز تمام گردشگران ماسک‌های ویژه‌ی تنفس به صورت زده‌اند و دستکش‌های مخصوصی بر دست دارند.

از زمان رخداد فاجعه‌ی چرنوبیل تا کنون حدود ۳۸۰۰ فیزیکدان، مهندس و کارگر در منطقه‌ی ۳۰ کیلومتری مسدود شده مشغول کارند و بر رآکتورهای خاموش شده و منطقه نظارت دارند. آنها تنها مجازند ۱۵ روز از ماه در منطقه کار کنند و پس از آن بایستی از آنجا خارج شوند تا استراحت کنند. این قانون برای راهنمایان گردشگری هم صادق است؛ هرچند برخی از گردشگران بیش‌تر از زمان مجاز در منطقه بوده‌اند و چندان تمایلی هم برای صحبت کردن در مورد این موضوع ندارند.

ویرانه‌های خانه‌های آلوده شدن به مواد رادیواکتیو که روی آنها را با تلی از خاک پوشاند‌ه‌اند، عروسک‌ها و اسباب‌بازی‌هایی که روی زمین جا ماند‌‌ه‌اند و کفش و لباس‌هایی که این گوشه و آن گوشه روی زمین به چشم می‌خورند، هنوز در منطقه دیده‌می‌شوند.

سالانه نزدیک به هفت هزار نفر برای دیدن چرنوبیل به این منطقه سفر می‌کنند؛ سفری که حدود ۴۰ تا ۲۷۵ یورو بسته به ملیت گردشگران قمیت دارد و از همه بیشتر بایستی گردشگران کشورهای اروپای غربی و آمریکا برای آن بپردازند.

SN/SA

در همین زمینه: