1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

جهان

تعويق يك ‌روزه در تصميم شوراى حكام

جلسه‌ی روز جمعه سوم فوريه شورای حكام آژانس بين‌المللى انرژی اتمی در وين برگزار نشد و اين نشست به ساعت ١٠ صبح فردا / شنبه ، موكول گرديد. روز جمعه مقامات ايران در وين تلاش بسيار بخرج دادند تا مانع از ارجاع پرونده‌ى ايران به شوراى امنيت شوند و كشورهاى غيرمتعهد عضو شوراى حكام نيز تلاش داشتند در قطعنامه‌ى اروپا درباره ايران تعديل‌هايى صورت گيرد، با اين‌همه كشورهاى اروپايى و آمريكا همچنان بر "گزارش" پرونده‌ی ايرا

محمد البرادعى، رئيس آژانس بين‌المللى انرژى اتمى در وين

محمد البرادعى، رئيس آژانس بين‌المللى انرژى اتمى در وين

ن به شورای اصرار دارند. تصميم نهايی در اين باره احتمالاً فردا اتخاذ خواهد شد.

در تهران ، على‌اكبر هاشمى رفسنجانى، رئيس مجمع تشخيص مصلحت جمهورى اسلامى ايران در خطبه‌ى نماز جمعه‌ى تهران اعضاى شوراى حكام آژانس بين‌المللى را فراخواند، با تقاضاى ارجاع پرونده‌ى ايران به شوراى امنيت مخالفت كنند. رفسنجانى گفت: ”اگر پاى پرونده‌ى ايران به شوراى امنيت باز شود، حقيقتا يك اشتباه بزرگى است.” به گزارش خبرگزارى آلمان، رفسنجانى افزود، بى‌شك راه‌هاى ديگرى براى اعتماد‌سازى وجود خواهند داشت.

در وين و در محل آژانس بين‌المللى انرژی اتمی نيز كشورهاى غيرمتعهد عضو شوراى حكام آژانس بين‌المللى با سه كشور اروپايى ارائه‌دهنده‌ى پيش‌نويس قطعنامه‌‌ در حال مذاكره بودند تا تعديل‌هايی در آن وارد كنند. كشورهاى عربى نيز تلاش داشتند، عبارتى را وارد قطعنامه كنند تا خاورميانه بعنوان يك منطقه‌ى عارى از سلاح اتمى اعلام گردد. ادامه‌ى جلسه‌ى شوراى حكام كه قرار بود شامگاه جمعه برگزار گردد، بازهم تعويق افتاد و آخرين خبرها حاكى از آن است كه تصميم در مورد پرونده‌ى ايران به فردا شنبه موكول شده است.

بر اساس پيش‌نويسی كه اروپا ارائه‌داده و مورد حمايت آمريكا و احتمالاً روسيه و چنين نيز است، ”مورد ايران” بايد هر چه سريع‌تر به شوراى امنيت گزارش شود و شوراى امنيت نيز بايد تا اجلاس بعدى شوراى حكام در ۶ مارس دست نگاه دارد و سپس وارد عمل شود. در اين پيش‌نويس سياست اتمى ايران، بويژه بى‌اعتنايى اين كشور به قرارداد منع توليد و گسترش سلاح‌ كشتار جمعى و شمارى از قطعنامه‌هاى شوراى حكام شديدا مورد انتقاد قرار گرفته است.

ديپلمات‌هاى اروپايى در وين اعلام داشتند كه حاضر نيستند تغيير محتوايى زيادى به متن اين قطعنامه بدهند. روسيه نيز همانند چين با متن اين پيش‌نويس موافقت كرده‌اند. هر دوى اين كشورها روز سه‌شنبه‌ى گذشته با سه كشور اروپايى فرانسه، آلمان، بريتانيا و نيز ايالات متحده‌ى آمريكا به اين نتيجه رسيده‌اند كه «پرونده‌ى ايران» را به شوراى امنيت سازمان ملل در نيويورك بسپارند. تاكنون سوريه و ونزوئلا رأى منفى خود را اعلام داشته‌اند و آفريقاى جنوبى با ايران اعلام همبستگى كرده است. در رأى‌گيرى آخرين اجلاس در پايان سپتامبر سال گذشته ۲۲ كشور از ۳۵ كشور موافق بودند و ۱۲ كشور رأى ممتنع دادند. فقط ونزوئلا بود كه مخالفت كرده بود.

در اين ميان فرانتس يوزف يونگ، وزير دفاع آلمان از حزب دمكرات مسيحى در موضوع مناقشه‌ى اتمى ايران اظهار داشت كه فعلا بحث گزينه‌ى نظامى عليه ايران در ميان نيست. به گزارش خبرگزارى رويترز، يونگ در آستانه‌ى كنفرانس امنيت مونيخ در راديوى باواريا با خوشبينى نسبت به همكارى ايران و در مورد دست كشيدن از غنى‌سازى اورانيوم در اين كشور ابراز اميدوارى كرد و افزود كه شرط آن همكارى پيگير ميان ايالات متحده‌ى آمريكا، اتحاديه‌ى اروپا، روسيه و چين خواهد بود.

* * * * * *

گزارش عبدى كلانترى از نيويورك:
تهديداتِ ايران و تصميم سازمان بين المللیِ انرژی اتمی

به دراز كشيده شدنِ جلسه‌ی اضطراریِ سازمان بين‌المللی انرژی اتمی در وين به دو روز به جای يك روز، نشان داد كه تلاش‌های ديپلماتيك ايران تاحدی نسبی موفق شد از اختلافات داخلی ميان شورای حكام بهره بگيرد ــ از اختلاف ميان آمريكا و اروپا و متحدشان از يك سو و بلوك كشورهای غير متعهد از سوی ديگر. مذاكره‌كنندگان ايرانی هم از تهديد استفاده كردند و هم از قول و قرارهای پشت پرده. آنها هم در خودِ اجلاس نامه ای رسمی از سوی علی لاريجانی تسليمِ شورای حكام سازمان بين‌المللی انرژی اتمی كردند كه تهديد می‌كند در صورت ارجاع به شورای امنيت بازرسانِ اين سازمان بايد بارشان ببندند و از ايران بروند، و هم در آخرين لحظاتِ شبِ گذشته تقاضای ملاقات خصوصی با محمد البرادعی در منزل او كردند تا سعی كنند با وعده‌های احتمالی اعتماد رييس سازمان را جلب كنند.

اعتماد مسأله‌ی كليدی ميان ايران و سازمان انرژی اتمی است. هفته نامه‌ی نيوزويك در شماره‌ی آخرش به نقل از آقای البرادعی می‌نويسد كه پس از سه سال بازرسیِ فراگير از تأسيساتِ ايران، هنوز او قادر نيست تأييد كند كه اهداف رژيم صلح آميز است. با توجه به اينكه او بايد تا يك ماه ديگر گزارش نهايی و پيشنهاداتِ خودش را راجع به تأسيسات اتمی ايران ارائه كند، جلوگيری از فعاليت بازرسان در كار او خلل ايجاد خواهد كرد. بنا به نوشته‌ی نيويورك تايمز، رژيم ايران همچنين تهديد كرده است كه در صورت ارجاع به شورای امنيت، فعاليت برای ساختن پنجاه هزار چرخه‌ی غنی سازی اورانيوم در نطنز را از سرخواهد گرفت. تهديدات ايران چنانچه عملی شوند هيچكدام از لحاظ حقوقی، تعهدات پيمان منع سلاحهای هسته ای را نقض نمی كند اما بی شك به بی اعتمادی و تَنش می افزايد.

ارجاع ايران به شورای امنيت در لحظه‌ی حاضر بيشتر حالت سمبوليك دارد تا تنبيهی. اين اقدام چه اكنون صورت بگيرد چه يك ماه يا يك سال ديگر، در وهله‌ی اول هدف‌اش تشويق و جلب ايران به پذيرش پيشنهاد روسيه است كه تعهد سپرده غنی‌سازی را در خاك خودش برای ايران انجام خواهد داد. تاكتيك رژيم ايران تاكنون وقت كُشی بوده، يك بار اين پيشنهاد را رد كردند و سپس گفتند آنرا مورد بررسی قرار خواهند داد. به گفته‌ی بعضی از مفسران در آمريكا، در مقابله ميان ايران و كابينه‌ی بوش هرچه زمان بگذرد و مذاكرات ديپلماتيك بيشتر به درازا بكشد به نفع ايران است، زيرا هزينه‌ی بالا و آينده‌ی ناروشنِ اشغال عراق و افغانستان، همراه با مشكلاتِ داخلیِ دولت بوش و پايين آمدن محبوبيت او، باعث خواهد شد كه طراحان سياستِ خارجی از راه حل‌های نظامی برای «مسأله‌ی ايران» چشم پوشی كنند.

  • تاریخ 03.02.2006
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A44D
  • تاریخ 03.02.2006
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A44D