1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

جهان

تداوم اختلاف‌هاى پاكستان و هند بر سر كشمير

در حاليكه آخرين خبرها حاكى از ۵۴ هزار كشته در زلزله پاكستان است، مناقشه ديرينه اراضى منطقه كشمير همچنان به قوت خود باقى است. مقامات پاكستانى با ادامه سوء ظن خود به مقامات هندى مانع از همكارى مؤثر آنان در مناطق زلزله زده مى‌شوند و اين امر به قيمت از دست رفتن جان بسيارى از انسان‌هاى بيگناه تمام مى‌شود.

نيروهاى امدادى در كمك به زلزله زدگان كشمير پاكستان

نيروهاى امدادى در كمك به زلزله زدگان كشمير پاكستان

زلزله پاكستان پيامدهاى وخيمى در برداشت. زمين لرزيد و از خود خسارت‌هاى بسيار، ميليون‌ها بى‌خانمان، هزاران زخمى و طبق آخرين خبرها ۵۴ هزار كشته بر جاى گذاشت. گزارش مى‌رسد كه تنها در منطقه كشمير پاكستان، ۴۰ هزار نفر جان خود را از دست داده‌اند. در اين بين مناقشه ديرينه بر سر اين منطقه همچنان ادامه دارد و امتناع پاكستان از پذيرفتن همكارى مؤثر دولت هند جز قربانيان بيشتر نتيجه ديگرى نداشته است.

تنها عده قليلى از خبرنگاران هند اجازه يافتند تا به پاكستان راه يابند و به همين عده نيز بندرت اجازه خروج از اسلام‌آباد، پايتخت پاكستان داده شد. يكى از خبرنگاران شبكه خبرى ”عاج تاك“ هند در اين باره مى‌گويد: ”خبرنگاران ديگر كشورها آزاد بودند تا به هر كجا كه مىخواهند بروند، ولى من يك هفته اينجا هستم و تا بحال به من فقط اجازه داده شده تا به همراه ماموران ارتش پاكستان به يك اردوگاه اضطرارى بروم، در حاليكه تنها هدف ما از آمدن به پاكستان اين بود كه گزارش‌هايى از اينجا به هند ببريم تا حس همدردى مردمان را بيشتر برانگيزيم و باعث كمك‌هاى زيادتر آنان شويم“.

پس از زلزله پاكستان مانموهان سينگ، نخست وزير هند به پرويز مشرف، رييس جمهور پاكستان پيشنهاد كمك داد و مشرف هم قبول كرد و اين نشانه‌اى مثبت بود، چرا كه بعد از اين توافق پس از ۳۴ سال يك هواپيماى نظامى هند كه حامل مواد كمكى بود، توانست وارد خاك پاكستان شود و در آنجا به زمين بنشيند. اما طلعت مسعود، ژنرال سابق ارتش پاكستان اين توافق را ناكافى ‌مى‌داند و مى‌گويد: ”حتى پس از توافق مذكور ورود هواپيماى هندى بايد مورد توافق مقام‌هاى ارشد ارتش هر دو كشور قرار مى‌گرفت و اين به معناى كاغذبازى و فوت وقت در شرايط بحرانى كنونى بود“.

كسب اجازه پرواز از مقام‌هاى پاكستانى و هندى در مجموع هفت روز طول كشيد و اينها همه در حاليست كه موضوع، نجات جان انسان است و بس.

مسعود مانند بسيارى از تحليگران ديگر، دراين قضيه تندروهاى ارتش پاكستان را مقصر مى‌داند. به اعتقاد او آنها از اين موضوع واهمه دارند كه سياست راهبردى ارتش هند در منطقه كشمير مثبت واقع شود. برخى ديگر از ناظران معتقدند كه پاكستان مى‌خواهد بدين ترتيب نشان دهند كه خودش به تنهايى مى‌تواند از عهده مشكلات كنونى كشمير برآيد.

تعلل پاكستان در پذيرفتن همكارى هند از سويى خشم مردم مصيبت ديده را برانگيخته و از سوى ديگر ميدان را براى بنيادگرايان و گروه‌هاى تندرو هموار كرده تا با حضور مؤثر در منطقه و كمك به مردم زلزله زده تصوير مثبتى از خود ارائه دهند. بايد گفت، در حقيقت اين تنها تندروها بودند كه از اختلاف ديرينه پاكستان و هند بر سر كشمير نهايت بهره را بردند.

  • تاریخ 17.10.2005
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A4g2
  • تاریخ 17.10.2005
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A4g2