1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

ایران

تجمع کارگران فولاد زاگرس در خیابان پاستور

گروهی از کارگران فولاد زاگرس برای پیگیری خواسته‌های خود در خیابان پاستور تهران تجمع کردند. علت این گردهمایی اعتراضی اخراج ۲۳۵ تن از کارگران این کارخانه و مطالبات پرداخت نشده‌ی آنهاست.

به گزارش خبرگزاری کار ایران (ایلنا) صبح امروز (دوشنبه ۲۴ تیر/ ۱۵ ژوئیه) نزدیک به ۱۸۰ نفر از کارگران اخراج شده‌ی کارخانه فولاد زاگرس برای رسیدگی به خواست‌هایشان در خیابان پاستور جمع شدند.

بنا بر این گزارش هفته گذشته فعالیت فولاد زاگرس به علت "ناتوانی مالی و زیان‌ده بودن تولید" متوقف شده و ۲۳۵ تن از کارگران این کارخانه اخراج شده‌اند.

ابراهیم ملابیگی، مدیر عامل شرکت ذوب آهن فولاد زاگرس، به ایلنا گفته است که معوقات حقوقی کارگران پرداخت می‌شود و آن‌ها "تا زمان مشخص شدن تکلیف نهایی کارخانه به اداره کار شهرستان قروه معرفی خواهند شد و از مستمری بیمه بیکاری استفاده خواهند کرد".

این کارخانه در سال ۱۳۸۲ برای توسعه اقتصادی واشتغال در شهرستان قروه ایجاد شد و بنیادگذار آن محمدرضا رحیمی، معاون اول محمود احمدی‌نژاد و استاندار وقت کردستان بود.

مدیر عامل شرکت فولاد زاگرس هم‌چنین به ایلنا گفته است: «در طول این ده سال، به دلیل آن که صنایع بالادستی و پایین‌دستی تولیدات این کارخانه در منطقه ایجاد نشده است، فولاد زاگرس هر ساله حدود ۵ تا ۱۵ میلیارد تومان زیان داده است به طوری که تا کنون این شرکت حدود ۹۰ میلیارد تومان زیان داده و ۶۰ میلیارد تومان انباشت سرمایه دارد.»

اعتراض در قروه به جایی نرسید

کارگران معترض هفته گذشته دو تجمع در مقابل استانداری و اداره کار قروه برای پی‌گیری مطالبات خود، برگزار کردند.

Arbeiter Iran Protest

اخراج، کمی دستمزد و به تعویق افتادن پرداخت آن، زندگی کارگران را فلج کرده است.

از آن‌جا که این اعتراض‌ها به جایی نرسید، آن‌ها تصمیم گرفتند در تهران دست به تجمع بزنند.

یکی از کارگران معترض به خبرنگار ایلنا گفته است: «کارگری که ۲۰ سال در یک کارگاه کار کرده و از سنین جوانی‌اش گذشته است در این شرایط اقتصادی چگونه می‌تواند شغل دیگری برای امرار معاش بیابد.»

بسیاری از کارشناسان علت تعطیلی مراکز صنعتی و تولیدی ایران را تحریم‌های یک‌جانبه آمریکا و اتحادیه اروپا می‌دانند. تحریم‌هایی که صنعت نفت و نظام بانکی ایران را شامل می‌شود، از جمله مهم‌ترین دلایل رکود صنایع و بحران اقتصادی ایران به شمار می‌آیند.

شروع کار روحانی و نوک کوه یخ

اخراج، پرداخت نشدن دستمزدها، پایین بودن دستمزدها و بلاتکلیفی کارگرانی که بدون قرارداد به کار گماشته می‌شوند، از جمله معضلات بزرگ کارگران است.

علاوه بر تحریم‌ها، به ناكارآمدی و بی‌برنامگی دولت‌های نهم و دهم برای رشد تولید و اقتصاد ایران اشاره می‌شود. پرداخت

وام‌ برای شرکت‌های به اصلاح زودبازده، افزایش هزینه‌های تولید با اجرای طرح هدفمند کردن یارانه‌ها، که باعث بسته شدن بسیاری از کارخانه‌ها در دو سال اخیر شد، از جمله این موارد به شمار می‌رود.

روز گذشته (یکشنبه ۲۳ تیر/ ۱۴ ژوئیه) حسن روحانی، رئیس جمهوری منتخب ایران، در مجلس گفت که وضع بسیار خراب‌تر، تورم و بیکاری به مراتب بیشتر از آن چیزی است که تا کنون به آن اذعان شده است.

هم‌زمان کمال علیپور خنکداری، نماینده مجلس گفت که حقوق کارگران فولاد که به بیش از ۸۲ هزار نفر می‌رسند ۳ ماه است که پرداخت نشده است.
کارشناسان ازکوه مشکلات دیرپا و دوران دشواری سخن می‌گویند که دولت یازدهم برای حل ‌آن‌ها فقط چهارسال فرصت دارد.