1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

ایران

بحث در مورد فعالیت‌های اتمی دولت ایران در سنای آمریکا

در سنای آمریکا بحث در مورد سیاست بهینه در برابر ایران آغاز شده است. پرسش این است که چه سیاستی می‌تواند هم راه مذاکره را باز کند و هم در مقابل برنامه‌های اتمی حکومت ایران خط سرخی بکشد که این حکومت نتواند از آن گذر کند.

سناتور جان کری

سناتور جان کری: آمریکا برای پیشبرد سیاستش در مقابل حکومت ایران به یک جدول زمانی نیاز دارد

بحث سنای آمریکا پیرامون سیاست بهینه در برابر حکومت ایران، از دیروز (سه‌شنبه، ۳ مارس / ۱۳ اسفند) آغاز شده است و در تمام طول هفته ادامه خواهد داشت. این بحث در کمیته‌ی روابط خارجی سنا پیش می‌رود که رئیس آن سناتور جان کری (John Kerry) است.

انتقاد از سیاست دو پهلو

جان کری در آغاز بحث هشدار داد که سیاستی که تا کنون جامعه‌ی بین‌المللی در برابر جمهوری اسلامی پیش برده، اگر نخواهیم بگوییم "ناکارآمد" دو پهلو بوده است.

او ضعف سیاستی را که تا کنون پیش برده شده، این گونه توضیح داد: «در حالی که ایران مشغول گفت‌وگو با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و اروپاییان بود، آشکارا از هر خط قرمزی که جامعه‌ی بین‌المللی در برابر آن نهاد، عبور کرد و بدان سمت پیش رفت که در آستانه‌ی تبدیل شدن به یک قدرت هسته‌ای قرار گیرد.»

تهدید و تشویق

آمریکا به یک جدول زمانی نیاز دارد. سناتور جان کری گفت که در این جدول زمانی، بایستی "پیشرفت‌های اساسی" در مذاکره با ایران قید شود. جان کری نیز به سیاست دوگانه معتقد است: تشویق و تهدید؛ مساعدت، اگر حکومت ایران از در همکاری درآید، مجازات اقتصادی، اگر برخورد منفی کند.

سناتور جان کری گفت که پشتوانه‌ی پیشرفت در گفت‌وگوها تهدیدهایی واقعی است، تهدید به تحریم‌های سفت و سخت تجاری و مالی.

جو عمومی در واشنگتن

جو عمومی در واشنگتن اینک به برخورد مثبت با ایران گرایش دارد. این نظر مطرح است که دولت جدید نباید در منظر افکار عمومی خط قرمزهائی را در برابر دولت ایران قرار دهد که در صورت عبور جمهوری اسلامی از آن، نتواند واکنش لازم را نشان دهد.

نمونه‌ی این نگاه مثبت به جمهوری اسلامی را می‌توان در نظر ریچارد ناتان هاس (Richard Nathan Haas) پیرامون موضوع غنی‌سازی دید. این دیپلمات آمریکایی که رئیس مؤسسه‌ی استراتژیک "شورای امور خارجی" (CFR) در واشنگتن است، معتقد است که باید در مورد ایران "حق غنی‌سازی" اورانیوم را به رسمیت شناخت. او تأکید می‌کند که بایستی بحث در مورد فعالیت اتمی ایران را، در این جهت برد که میزان آن چیست، تا چه حد شفاف است و تا چه حد زیر مراقبت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار دارد.

موضوع اسرائیل

خبرگزاری فرانسه در گزارش خود پیرامون بحث‌های سنای آمریکا، از قول سناتور جیمز ریش (James Risch) می‌نویسد که سادگی است اگر تصور کنیم که اسرائیل بی هیچ واکنشی نظاره‌گر تبدیل ایران به یک قدرت اتمی می‌شود.

جیمز ریش معقتد است که «بحث جاری بایستی دربرگیرنده‌ی این موضوع نیز باشد که چه پیش می‌آید اگر اسرائیل آن کاری را کند که من فکر می‌کنم بدان دست می‌زند تا ایرانیان را از دستیابی کامل به سلاح اتمی باز دارد.»

ریش، برای اثبات نظر خود به سابقه‌ی اقدام‌های نظامی اسرائیل علیه مراکز اتمی عراق و سوریه استناد می‌کند.

فرانک ویسنر (Frank Wisner)، دیپلمات پرسابقه‌ و سفیر سابق آمریکا در هندوستان در مورد این‌که اسرائیل بیکار نخواهد نشست، با ریش همنظر است و به ایرانیان هشدار می‌دهد که واکنش اسرائیل را از نظر دور ندارند. او می‌افزاید که در صورت واکنش تند اسرائیل، همه در «وضعیت بسیار دشواری» قرار خواهند گرفت.

یک بمب کافی نیست

در بحث‌های کمیته‌ی روابط خارجی سنای آمریکا، نظر کارشناسان اتمی نیز پرسیده می‌شود. یکی از این کارشناسان، مارک پیتزپاتریک (Mark Fitzpatrick)، پژوهشگر یک مؤسسه‌ی استراتژیک در لندن است. در هفته‌ی گذشته، این گفته‌ی دریاسالار مایک مولن، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا که ایران برای تولید بمب اتمی، سوخت کافی در اختیار دارد، در رسانه‌ها بازتاب فراوانی یافت. مارک پیتزپاتریک، در گزارش خود به کمیته‌ی روابط خارجی سنای آمریکا در این مورد گفته که دولت ایران برای تولید سلاح اتمی، بایستی بر غنای اورانیومی که در اختیار دارد، بیفزاید. به نظر او این کار در ظرف چند هفته میسر است. او اما افزوده که داشتن اورانیوم غنی‌شده هنوز به معنای داشتن بمب اتمی نیست. برپایه برآورد او، حدود شش ماه یا بیشتر طول می‌کشد تا بتوان با استفاده از اورانیوم غنی شده، بمب ساخت.

مارک پیتزپاتریک در ادامه‌ی گزارش خود بر این نکته دست گذاشته که تولید یک بمب کافی نیست؛ یک بمب به تنهایی یک «ریسک بزرگ» است. به نظر او دولت ایران، اگر بخواهد بمب بسازد، صبر می‌کند تا آن قدر مواد در اختیار داشته باشد، تا چند بمب تولید کند.

در همین زمینه:

مطالب مرتبط