1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

فرهنگ و هنر

با مرگ جیمز ریزی دنیایی شاد و رنگین فرو ریخت

جیمز ریزی، هنرمند نامی "پاپ آرت" در نیویورک درگذشت. او یکی از معروف‌ترین و موفق‌ترین چهره‌های هنر مدرن بود. این هنرمند نوگرا به ویژه در آلمان شهرت زیادی داشت و کارهای رنگین و شاد او حتی روی تمبر پستی قرار گرفت.

جیمز ریزی

جیمز ریزی

جیمز ریزی شامگاه ۲۶ دسامبر در خانه خود در نیویورک درگذشت. ریزی از چهره‌های برجسته سبک مردمی "پاپ آرت" بود. هنر ساده و روان او با طرح‌های هیجان‌انگیز و رنگ‌آمیزی درخشان شناخته می‌شد. او نماینده اصلی سبکی بود که "گرافیک سه‌بعدی" خوانده شده است.

کارهای جیمز ریزی دنیایی سرزنده و شاداب را تصویر می‌کنند. تابلوهای شاد و رنگین این هنرمند، با طرح‌های برجسته و پررنگ، به نقاشی‌های ابتدایی کودکان شبیه هستند. او روی همه چیز نقاشی می‌کرد و روی اشیای زندگی روزمره رنگی از شور و نشاط می‌پاشید. دهها کفش، در و دیوار، ماشین و حتی یک هواپیمای بوئینگ زیر قلم موی او رنگ شادی و نشاط گرفتند. او تابلوهای خود را همیشه با پرنده‌ای آوازخوان امضا می‌کرد.

ریزی حدود یک سال پیش در گفت‌وگویی اظهار داشت: «فکر می‌کنم مردم از شادی و نشاطی که در کارهای من هست، خوششان می‌آید. کارهای من مردم را به خنده می‌اندازد.»

ریزی با نظم و انضباطی ستایش‌انگیز کار می‌کرد و خلاقیت هنری را با مسئولیت و تعهد انجام می‌داد. هر کار را با دقت و حوصله‌ای درخور تکمیل می‌کرد. او به سلیقه و علاقه مردم احترام می‌گذاشت: «کاری که مردم برای آن پول می‌دهند، باید ارزش داشته باشد.»

مسافر دنیایی شاد و زیبا

جیمز ریزی در ۵ اکتبر ۱۹۵۰ در منطقه بروکلین به دنیا آمد و در خانواده‌ای فقیر اما خوش‌بین و امیدوار بزرگ شد. در دانشگاه فلوریدا به تحصیل هنر پرداخت. از سالهای تحصیل به آمیزش نقاشی و پیکرتراشی علاقه‌مند شد و بعدها سبکی معروف به "گرافیک سه بعدی" را ابداع کرد.

ریزی عاشق شهر خود بود. درباره نیویورک گفته بود: «من مثل سفیر این شهر هستم. خود شهر گاهی چرند است، اما مردم آن واقعا خوب هستند.» گویی او وظیفه خود می‌دانست که زادگاه خود را بهتر و زیباتر از آنچه هست به دنیای هنر وارد کند.

خانه‌ای در شهر برانشویگ که توسط ریزی نقاشی شده است

خانه‌ای در شهر برانشویگ که توسط ریزی نقاشی شده است

شهر نیویورک، با بناها و نمادهای آشنای آن، از موتیف‌های همیشگی تابلوهای ریزی است. او این شهر را زیبا و پرشور و نیرومند تصویر می‌کند. به گفته او «نیویورک برای زندگی عالی است، اما بهتر از خود شهر، مردمی هستند که در آن زندگی می‌کنند.»

جیمز ریزی همواره شوخ و مهربان بود. با وجود این که دلالان و مجموعه‌داران ثروتمند بر سر کارهای او سر و دست می‌شکستند، زندگی معمولی را، با لباس ساده و کفش کتانی، هرگز ترک نکرد.

مرگ ریزی غافلگیرکننده بود. او خود رفته رفته پیری را احساس می‌کرد. در جشن ۶۰ سالگی خود، از بیگانگی روزافزون خود در دنیایی که هرج و مرج و هیاهوی آن را دیگر درک نمی‌کرد، شکوه کرده بود: «دیگر انرژی زیادی ندارم. گاهی که به بار یا دیسکو می‌روم، که آن هم به ندرت پیش می‌آید، خودم را غریبه حس می‌کنم. از موسیقی سرسام‌آور به ستوه می‌آیم و به خودم می‌گویم من اینجا چکار می‌کنم؟ بهتر نیست که به خانه بروم و یک فیلم خوب قدیمی تماشا کنم؟»

جیمز ریزی کمابیش تمام زندگی خود را در نیویورک سپری کرد. او پس از پایان تحصیلات به شهر زادگاه خود برگشت و در محله معروف "سوهو" خانه‌ای گرفت که هم اقامتگاه و هم کارگاه او بود. او در همین خانه در ۶۱ سالگی با دنیایی که آن را شادتر و رنگین‌تر کرده بود، وداع گفت.


AA/SI