1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

جهان

بازگشت ایران به سیاست تعلیق درغنی سازی

با حضور علی لاریجانی دبیر شورای امنیت ملی ایران در کنفرانس امنیتی مونیخ، به نظر می‌رسد که فصل جدیدی در مذاکرات هسته‌ای ایران با کشورهای اروپایی آغاز شده است. بااین حال، تفاوت‌هایی میان پیشنهادهای تهران و اروپا در خصوص مسئله هسته‌ای ایران وجود دارد که چه بسا رسیدن به یک نتیجه قابل قبول برای دو طرف را غیرممکن سازد.

على لاريجانى در كنفرانس امنيتى مونيخ

على لاريجانى در كنفرانس امنيتى مونيخ

روزگذشته علی لاریجانی مسئول تیم مذاکره کننده هسته‌ای ایران در دیداری با رییس جمهور سوئیس به گفت‌وگو و رایزنی درخصوص مسئله هسته‌ای ایران و راهکارهای ممکن برای بسته شدن این پرونده پرداخت. این دیدار دیپلماتیک اما درحالی برگزار شد که پیشتر و در حاشیه اجلاس مونیخ نیز برخی گزارش‌ها حکایت از آن داشت که دیپلمات‌های سوئیسی به نمایندگی از برخی کشورهای اروپایی، پیشنهاداتی را در خصوص پرونده هسته‌ای ایران تقدیم علی لاریجانی کرده‌اند.

گفته می‌شود که طرح پیشنهادی سوئیس در راستای طرح آقای البرادعی است که پیشتر خواستار تعلیق همزمان غنی‌سازی از سوی ایران و تحریم‌ها از سوی شورای امنیت سازمان ملل شده بود. برمبنای این گزارش دیپلمات‌های سوئیسی به علی لاریجانی پیشنهاد کرده‌اند که ایران با بازگشت به پای میز مذاکره، تزریق گاز هگزافلوراید اورانیوم به دستگاه‌های غنی‌سازی خود را تا پایان مذاکرات به تعلیق درآورد.

به رغم این پیشنهاد اما خبرگزاری رویترز به نقل از یک دیپلمات بریتانیایی، پیشنهاد سوئیس را حاصل «تک روی برخی کشورهای عضو اتحادیه اروپا» خواند و مدعی شد که کشورهای اروپایی برسر ارائه چنین پیشنهادی به ایران به توافق با یکدیگر نرسیده‌اند. گفتنی است که البته بریتانیا و ایالات متحده امریکا، پیش از این نیز مخالفت خود را با طرح پیشنهادی آقای البرادعی به ایران اعلام کرده بودند.

بااین حال برخی گزارش‌ها حاکی از آن است که ایران در برابر پیشنهاد برخی کشورهای اروپایی مبنی بر تعلیق کوتاه مدت غنی‌سازی، پیشنهاد دیگری را مطرح کرده و اعلام آمادگی کرده است تا غنی سازی اورانیوم را حداکثر تا دستیابی به غلظت چهار درصد ادامه دهد و غنی‌سازی بیشتر را از دستور کار خود خارج نماید.

درهمین حال آقای لاریجانی در گفتگو با روزنامه آلمانی«زود دویچه سایتونگ» نیز اعلام کرده است که ایران تعلیق را به عنوان پیش شرطی برای مذاکرات به هیچ وجه نخواهد پذیرفت. این سخن آقای لاریجانی اما به مفهوم مخالفت بی‌قید و شرط ایران با تعلیق غنی‌سازی نخواهد بود. کمااینکه روز گذشته آقای حسینی سخنگوی وزارت خارجه ایران نیز اعلام کرد که ایران همه موضوعات حتی تعلیق را در چارچوب مذاکره قابل بررسی می‌داند.

بااین حال و به رغم آنکه سیاست‌های هسته‌ای ایران با تصمیم نهایی رهبر ایران اتخاذ می‌شود و تغییر دولت‌ها نیز تفاوتی در مواضع هسته‌ای ایران ایجاد نمی‌کند، به نظر می‌رسد که مقامات دولتی در تهران رضایت چندانی از حرکت آقای لاریجانی به سمت پذیرش پیش شرط برای مذاکرات ندارند.

روز گذشته آقای منوچهر متکی وزیرامورخارجه ایران نیز در گفت‌وگویی با خبرگزاری دانشجویان، ایسنا، سخنانی را مطرح کرد که برخی تحلیلگران، آن سخنان را پاسخی به آقای لاریجانی دانستند. آقای متکی در این گفت و گو اعلام کرده بود که « برخی اظهارنظرهای داخل که خلاف حرکت مردم و بیانات مقام معظم رهبری است،باعث سوءاستفاده غربی ها می شود و با اینگونه اظهارنظرها، غربی های فکر می کنند که همه چیز در ایران تغییر کرده است.»

آقای متکی اما امروز در کنفرانس خبری مشترکی با همتای کویتی خود بدون اشاره به پیشنهادهای مشخص آقای لاریجانی و کشورهای اروپایی در مذاکرات، گفت: «ایران غنی سازی را در سقف موردنیاز تولید سوخت برای انرژی تعریف می‌کند و سوخت لازم برای انرژی، غلظتی معادل سه و نیم تا پنج درصد دارد.»

اکنون مسئولان تیم هسته‌ای ایران درحالی از قابل مذاکره بودن تعلیق کوتاه مدت غنی‌سازی سخن به میان می‌آورند که پیش از این، انتقادات تندی را متوجه حسن روحانی و شیوه مذاکرات او که به پذیرش تعلیق از سوی ایران انجامیده بود وارد می‌کردند.

سه سال پیشتر هنگامی که آقای روحانی مطابق با دو قرارداد "سعدآباد" و "بروکسل"، تعلیق داوطلبانه و کوتاه مدت غنی سازی را پذیرفت، مسئولان فعلی پرونده هسته‌ای ایران وی را به دادن "در غلطان" و گرفتن "آب نبات" متهم کردند.

رضا خجسته رحیمی، برای دویچه وله از تهران

  • تاریخ 13.02.2007
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A3sb
  • تاریخ 13.02.2007
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A3sb