انتقاد ″عفو بین‌الملل″ از محدودیت آزادی بیان در ترکیه | جهان | DW | 27.03.2013
  1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

جهان

انتقاد "عفو بین‌الملل" از محدودیت آزادی بیان در ترکیه

عفو بین‌الملل (امنستی اینترنشنال) از سرکوب حق آزادی بیان در ترکیه گزارش داده است. در تازه‌ترین گزارش این نهاد آمده که صدها کنشگر سیاسی، روزنامه‌نگار، نویسنده و حقوق‌دان ترک به دلیل ابراز عقیده، زندانی یا تحت پیگرد هستند.

سازمان "عفو بین‌الملل" روز چهارشنبه (۲۷ مارس/۷ فروردین) گزارشی در باره وضعیت حقوق بشر در ترکیه منتشر کرد. این گزارش تاکید می‌کند که حق آزادی عقیده در ترکیه، بیش از پیش پایمال می‌شود و محدودیت‌ها بیشتر شده‌اند.

امکه دیترت، مسئول شاخه آلمان "امنستی اینترنشنال" از مجلس ترکیه خواسته که قوانین این کشور را با هنجارهای جهانی حقوق بشر منطبق سازد و حافظ حق آزادی عقیده و بیان باشد. وی افزوده است که با وجود پاره‌ای اصلاحات، آزادی اندیشه در ترکیه همچنان با توسل به مواد قانونی سرکوب می‌شود.

عفو بین‌الملل در گزارش خود، نمونه‌هایی از قوانینی در ترکیه را ذکر کرده که اغلب دستاویزی هستند برای پیگرد صاحبان عقاید "نامطلوب". بندهایی از قانون "ضد ترور" این کشور از جمله این قوانین است.

امکه دیترت، کارشناس امور ترکیه در "عفو بین‌الملل" معتقد است که دولت ترکیه به موجب قانون یادشده، جلوی سخنرانی‌های سیاسی، متون انتقادی و حضور در تظاهرات را گرفته یا افراد را به این بهانه تحت پیگرد قرار داده است.

دیترت افزوده که بحث و گفتگو درباره حقوق و مسائل کردها نیز به طور کلی با استناد به قانون "ضد ترور" در ترکیه عملی نیست و برای افراد در صورت ابراز عقیده در این زمینه‌ها، به عنوان "تبلیغات تروریستی" پرونده‌‌سازی می‌شود.

دیترت به مذاکرات صلح و آشتی میان دولت اردوغان و عبدالله اوجالان، رهبر حزب کارگران کردستان، اشاره کرده و یادآور شده که آزادی بیان یکی از پیش‌‌شرط‌های مهم پیشرفت در مذاکرات پ‌ک‌ک و دولت مرکزی است.

در گزارش امنستی آمده که ترکیه برای برآورده کردن حق آزادی بیان، تشکل و تجمع، نیاز به اصلاحات بنیادین دارد تا به این ترتیب گامی در مسیر صلح و دموکراسی بردارد.

ترکیه در گزارش سال ۲۰۱۲ سازمان دیدبان حقوق بشر، بزرگ‌ترین زندان روزنامه‌نگاران معرفی شد. پس از این کشور با ۷۶ روزنامه‌نگار و خبرنگار زندانی، ایران و چین در رده‌های دوم و سوم قرار داشتند.