1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

جهان

انتخابات آتى در عراق، بررسى نتايج كنفرانس آب و هوا

انتخابات آتى در عراق و نتايج كنفرانس آب و هوا در مونترال كانادا از جمله موضوعات مورد توجه روزنامه‌های چاپ امروز اروپاست. در عراق انتخابات پيش رو ‌ پايان دوره انتقالی در استقرار دولت و نهادهای حكومتی در اين كشور است و از اين نظر بااهميت تلقی می‌شود. در خصوص كنفرانس آب و هوا نيز همچنان موضع آمريكا و همراهی آن با قعطنامه‌ی پايانی‌ كنفرانس مورد توجه رسانه‌هاست.

default

روزنامه فاينانشال تايمز چاپ لندن در مورد انتخابات پارلمانى آتى عراق مى‌نويسد:

”شركت وسيع مردم، بويژه در مناطق سنى نشين عراق می‌تواند به دولت آينده عراق قانونيت بيشترى ببخشد و پايه جديدى براى حل سياسى مشكلات گردد. انتخابات در اين كشور اولين قدم در جهت آشتى اجتناب ناپذير گروه‌هاى متخاصم در عراق است. اگرچه تأثير اين گروه‌ها بر سياست روزمره عراق رفته رفته كاهش می‌يابد، ولى آمريكا می‌بايد نقش خود را در رفع اختلافات ميان گروه‌هاى سنى و شيعه مذهب، كردها و عرب‌ها ايفا نمايد. حال مسئوليت بزرگ رهبرى عراق در اين امر ديده می‌شود كه تمام تلاش را براى جلوگيرى از متلاشى شدن و تقسيم اين كشوربه عمل آورد. “

روزنامه اسپانيايى لا وانگوارديا چاپ بارسلون نيز در شماره امروز خود درباره انتخابات عراق می‌نويسد:

”هزارو يك روز بعد از شروع حمله نيروهاى نظامى كشورهاى متفق به عراق، مردم اين كشور به شركت در انتخابات فراخوانده شده اند. اين انتخابات می‌بايد به معنى پايان دادن به دولت انتقالى در اين كشور باشد. اما در واقعيت عراق امروز حتى شرايط پيش از دموكراسى نيز موجود نيست. رأى دادن در وضعيت فعلى، به دليل جنگ و خشونت در اين كشور خود يم عمل قهرمانى محسوب می‌شود.“

روزنامه فرانسوى ليبراسيون چاپ پاريس در شماره امروز، دوشنبه خود در مورد نتايج كنفرانس جهانى آب و هوا در كانادا می‌نويسد:

”گزارش ساده لوحانه‌اى از كنفرانس جهانى آب و هوا در مونترال می‌تواند اين ابهام را بوجود آورد كه اين كنفرانس با شكست آمريكا عليه تمام كشورهاى ديگر جهان انجاميد. واشنگتن واقعا در لحظه آخر به قطعنامه اين كنفرانس نظر موافق نشان داد. آنچه كه به عنوان يك اقدام تاريخى از جانب سازمان ملل قلمداد می‌شود. اما اگر به متن قطعنامه توجه شود، آتش اين شادمانى خاموش می‌گردد. زيرا آمريكا فقط با دو سال ديگر حرافى بدون هدف موافقت كرده و حتى يك قدم از موضع گيرى خود را در رد كامل مسئوليت كشورها در قبال پايين آوردن توليد گازهاى گلخانه اى، تغيير نداده است. اما اين كنفرانس موفق شد كشورهاى درحال رشد را به قبول داوطلبانه تصميمات اتخاذ شده، ترغيب كنند. اگرچه ميزان توليد گازهاى سمى به نسبت جمعيت، اين كشورها قابل قياس با آمريكا نيست. اينكه قبول اندك واشنگتن را به عنوان يك پيروزى قلمداد كنيم خود نشان دهنده آن است كه چه شكافى عميقى با بقيه كشورهاى جهان موجود است.“

  • تاریخ 12.12.2005
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A5eF
  • تاریخ 12.12.2005
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A5eF