اميد به برقرارى عدالت: لغو مصونيت ديكتاتور شيلى پينوشه | جامعه | DW | 28.08.2004
  1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

جامعه

اميد به برقرارى عدالت: لغو مصونيت ديكتاتور شيلى پينوشه

ديوان عالى كشور شيلى در روز پنج شنبه ۲۶ اوت مصونيت ديكتاتور پيشين اين كشور آگوستو پينوشه Auguste Pinochet را لغو كرد. بدين ترتيب اين اميد به وجود آمد كه بتوان پينوشه ۸۸ ساله را به خاطر موارد سنگين نقض حقوق بشر حين حكومتش در سالهاى ۱۹۷۳ تا ۱۹۹۰ ميلادى محاكمه كرد.

تظاهرات ضد آگوستو پينوشه، ديكتاتور پيشين شيلى، كه به خاطر نقض حقوق بشر بايست محاكمه شود.

تظاهرات ضد آگوستو پينوشه، ديكتاتور پيشين شيلى، كه به خاطر نقض حقوق بشر بايست محاكمه شود.

در شيلى ديگر كسى كه نتوان به او نزديك شد و از او حساب پس گرفت، وجود ندارد. اين پيام بنيادينى است كه راى ديوان عالى كشور شيلى با ما در ميان مى گذارد، اينكه مصونيت ديكتاتور شيلى ديگر اعتبارى ندارد. خودكامه ۸۸ ساله دوباره به شهروندى معمولى تبديل شده كه در صورت ارتكاب جرم بايد در برابر دستگاه قضايى پاسخگو باشد.

دولت رييس جمهور ريكاردو لاگوس Ricardo Lagos به درستى و عاقلانه از خود واكنش نشان داد، آنجا كه پس از منتشر شدن راى ديوان عالى كشور هم مردم و هم ارتش را فراخواند آرامش خود را حفظ كنند. وى اشاره كرد به اينكه در حكومتى كه مبتنى بر قانون است و به درستى عمل مى كند، بايد سياست به راى قاضيان احترام بگذارد، نه اينكه آن را تفسير كند.

پينوشه محاكمه خواهد شد و _تا جايى كه حدس و گمانها هر دم قوى تر مى شوند_ قاضى خوان گوسمان Juan Guzman سرانجام خواهد توانست عليه پينوشه به خاطر پيگرد و قتل مخالفان رژيم در خارج از مرزهاى شيلى و در چارچوب طرح كندور Condor در سالهاى دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ حكم صادر كند.

در آن دوره سازمانهاى امنيت كشورهاى ديكتاتورى آرژانتين، پاراگوئه، اوروگوئه و شيلى پيمانى در زمينه همكارى براى نابود كردن نيروهاى چپ اپوزيسيون بسته بودند. گفته مى شود كه در شيلى دستورهاى لازم در اين جهت را خود پينوشه صادر كرده بود.

مدتهاست كه ديگر وكيلان مدافع پينوشه تلاشى در جهت اثبات بيگناهى موكل خود نمى كنند. آنها بيشتر مى كوشند تا نشان دهند كه ديكتاتور سابق به عنوان پيرمردى بيمار ديگر در وضعيتى نيست كه بتواند پاسخگوى جنايتهايى باشد كه وى را مسئول آن مى دانند.

پيمان سكوتى كه هيچ گاه در باره اش سخن آشكارى گفته نمى شد، موجب شده بود كه شيلى ديگر جرات نمى كرد گذشته خود را بررسى كند: رسما گفته مى شد كه پينوشه بر اثر پيرى توان فكرى خود را از دست داده است. دادگسترى شيلى اين نظريه را كه پينوشه به خاطر ناتوانى اش نمى تواند در جلسه محاكمه شركت كند، پذيرفت و در ازاى آن ديكتاتور پيشين از حضور در مجامع عمومى پرهيز نمود.

كسى كه جنايتها و موارد نقض حقوق بشر وى را يادآور و خواستار عدالت مى شد را مجادله جويى دائمى و دست چپى اى خسته كننده و تلخ مزاج مى خواندند كه مخالف تبديل جامعه شيلى به جامعه اى جوياى لذت و تفريح بود.

اما پينوشه خود اين پيمان را شكست: اعتياد وى به جلب توجه و اشتياقش براى به نمايش گذاشتن خود سرانجام برايش شومى به بار آورد. ماجرا اين گونه آغاز شد كه قاضى گوسمان گزارشى را به آگاهى عموم رساند كه نشان مى داد حدود ۵۰۰ قربانى رژيم ديكتاتورى نظامى با هليكوپتر به دريا انداخته شده بودند. پينوشه در واكنش به اين گزارش در ماه نوامبر سال ۲۰۰۳ در مصاحبه اى با فرستنده اى تلويزيونى در ميامى امريكا گفت كه خود را به هيچ وجه مقصر نمى داند و معذرت نمى خواهد، بلكه اين ماركسيستها و كمونيستها هستند كه بايد تقاضاى بخشش كنند. در آن ميان ديكتاتور سابق به هيچ وجه به لحاظ فكرى ناتوان به نظر نمى رسيد.

از سوى ديگر آشكار گشت كه پينوشه در بانك خصوصى امريكايى ريگز Riggs حسابهاى مخفى دارد. ميزان پس انداز وى در اين حسابها هشت ميليون دلار بود. خود بانك مجموع دارايى پينوشه را بين ۵۰ تا ۱۰۰ ميليون دلار برآورد مى كند. هنگامى كه در ماه ژوييه آشكار گشت كه چنين حسابهاى بانكى اى موجودند، ماموران اداره ماليات شيلى آغاز به تحقيق كردند.

براى كشورى كه از خود به عنوان به لحاظ اقتصادى موفق ترين كشور امريكاى جنوبى نام مى برد و جهان نيز ان را به اين عنوان مى شناسد، عجيب است كه درست افشاى اين حسابهاى مخفى است كه افكار عمومى را به حيرت مى افكند. افشاى اين حسابها دادگسترى شيلى را بار ديگر به ميدان فراخواند.

آنجا كه پينوشه حدود ۴۵ دقيقه براى قاضى در باره منشا دارايى اش توضيح مى داد، روشن بود كه نمى شود اين شخص كه اين گونه براى نجات ميليونها دلارش از خود توانايى فكرى و روحى نشان مى دهد، در رابطه با مسئله حقوق بشر ناتوان از پاسخگويى باشد.

اينك در درجه نخست مهم اين است كه حقيقت در باره عمليات كندور روشن شود. اينكه آيا مستبد پير پينوشه دوره آخر عمر خود را پشت ميله هاى زندان بگذراند يا نه، موضوع ديگرى است.

با اين همه يك چيز مشخص است و آن اينكه آگوستو پينوشه به عنوان متهم با اصول حكومتى مبتنى بر حق روبروست و خانواده وى مى تواند از اين بابت مطمئن باشد _ برخلاف خانواده هاى قربانيان عمليات كندور، كه اسير تروريسم دولتى شدند.

ميريام گركه Mirjam Gehrke

  • تاریخ 28.08.2004
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A639

مطالب مرتبط

  • تاریخ 28.08.2004
  • چاپ چاپ مطلب
  • لینک کوتاه شده http://p.dw.com/p/A639