اعتصاب غذا، محکومیت غیابی و حبس بدون ملاقات | جامعه | DW | 25.04.2013
  1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

جامعه

اعتصاب غذا، محکومیت غیابی و حبس بدون ملاقات

اعتصاب غذای یک زندانی زن، محکومیت غیابی یک روزنامه‌نگار به شش ماه حبس و چهل روز بازداشت بدون ملاقات نماینده سابق مجلس از جمله رویدادهای حقوق بشری در هفته گذشته بودند.

راحله ذکایی زندانی تبعیدشده به قرچک ورامین دراعتراض به عدم انتقالش به اوین، اعتصاب غذای نامحدود اعلام کرده است. وی از دی ماه گذشته پس از درگیر شدن با ماموران بازرسی زندان اوین، به قرچک ورامین منتقل شده است.

خانم ذکایی در جریان اعتصاب غذای زندانیان زن در اعتراض به بازدید بدنی‌شان به زندان قرچک ورامین تبعید شد.

بشنوید: برنامه ویژه حقوق بشر

این زندانی ۳۰ ساله ۱۱ سال است که در زندان به سر می‌برد. اتهام اولیه او که به دلیل آن به ۱۰ سال زندان محکوم شد، سرقت مسلحانه بود ولی پس از این مدت به دلیل ارتکاب جرائم مربوط به مواد مخدر به ۱۰ سال زندان دیگر محکوم شد.

پس از سال ۱۳۸۸ و ورود بیشتر زندانیان سیاسی و عقیدتی به زندان اوین، راحله با این زندانیان ارتباط گرفت و به اتهام داشتن ارتباط با مجاهدین خلق به اعدام محکوم شد. وی در اعتراض به این حکم به اعتصاب غذا دست زد و لب‌های خود را دوخت.حکم اعدام او در دادگاه تجدیدنظر به یک سال حبس تعزیری تغییر کرد.

بیشتر بخوانید: زندانیان زن آزار جنسی دیده‌اند

مریم حسین‌خواه٬ روزنامه‌نگاری که در مدت بازداشتش در بند عمومی زندان اوین با راحله ذکایی هم‌بند بوده٬ به دویچه‌وله می‌گوید که دلیل بازداشت اول راحله اجبار اعضای خانواده‌اش به همراهی با آنها در سرقت‌های مسلحانه بوده و دایی‌هایش از ۱۳ سالگی او را به عنوان پوشش در سرقت‌ همراه خود می‌برده‌اند.

راحله ذکایی به خانم حسین‌خواه گفته حکم ۱۰ سال حبس او در رابطه با مواد مخدر نیز به خاطر بر عهده گرفتن بخشی از مواد مخدر یکی از هم بندی‌هایش و نجات وی از محکوم شدن به اعدام بوده است.

مریم حسین‌خواه می‌گوید راحله ذکایی الان یک زندانی سیاسی محسوب می‌شود و به همین دلیل زندان قرچک ورامین دیگر برای او مناسب نیست

مریم حسین‌خواه می‌گوید راحله ذکایی الان یک زندانی سیاسی محسوب می‌شود و به همین دلیل زندان قرچک ورامین دیگر برای او مناسب نیست

مریم حسین‌خواه یکی از دلایل تبعید خانم ذکایی به زندان قرچک را تغییر نگرش او و تبدیل شدن او به یک زندانی سیاسی می‌داند و معتقد است این مسئله چندان خوشایند بازجوها و مسئولان زندان نبوده است.

تشکیل دادگاه و صدور حکم بدون حضور متهم

محمدرضا نسب عبداللهی روزنامه‌نگار مقیم شیراز در یک دادگاه غیبی به اتهام نشر اکاذیب به شش ماه حبس تعزیری محکوم شده است.

خبرگزاری کار ایران، ایلنا ضمن اعلام این خبر از قول آقای نسب عبداللهی نوشته: «سال گذشته فرماندار شهرستان انار در استان کرمان و برخی از مسئولین این شهرستان به دلیل انتشار گزارش‌هایی در رابطه با مسائل و مشکلات محلی از جمله بررسی مشکلات میراث فرهنگی، بیمارستان‌ها و عملکرد ضعیف مسئولان منطقه در یک سایت خبری، با مراجعه به دادگاه عمومی انار از من به اتهام نشر اکاذیب شکایت کردند».

به دلیل اقامت آقای نسب عبداللهی در شیراز، این پرونده به شیراز ارسال شده و دادسرای شیراز تنها یک بار وی را احضار کرده که او هم به نوع اتهامات اعتراض کرده است.


ولی چند روز پیش بدون اینکه این روزنامه‌نگار هیچ احضاریه یا دعوتی برای حضور در دادگاه دریافت کند، خبردار می‌شود که دادگاه بدون حضور او تشکیل شده و حکم شش ماه حبس تعزیری برایش صادر کرده است.

این در حالی است که حکم غیابی تنها برای متهمان فراری یا مجهول‌المکان صادر می‌شود.

۴۰ روز بازداشت بدون ملاقات

حسین لقمانیان نماینده مجلس ششم و رئیس شاخه همدان جبهه مشارکت اسلامی که از ۲۶ اسفند سال ۱۳۹۱ در زندان است، همچنان اجازه ملاقات با خانواده‌اش را پیدا نکرده است.

کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران از قول خانواده آقای لقمانیان نوشته که وی به بیماری قند و فشار خون مبتلاست و به همین دلیل خانواده‌اش نگران سلامتی او هستند.

آقای لقمانیان زمانی که به همراه چهار نفر دیگر برای دیدار با محمد خاتمی رئیس جمهور پیشین ایران، راهی تهران بوده‌اند بازداشت می‌شوند.

نفرات همراه آقای لقمانیان به قید وثیقه آزاد شده‌اند اما وی به دلیل غیر قانونی دانستن بازداشت خود از تودیع وثیقه خودداری کرده است.

حسین لقمانیان در سال ۱۳۸۰ به دلیل ایراد نطقی در مجلس دراعتراض به بازداشت فعالان ملی مذهبی دستگیر و به ۱۰ ماه زندان محکوم شد اما اعتراض شدید مهدی کروبی رئیس وقت مجلس و تهدید او به استعفا، باعث آزادی آقای لقمانیان شد.

مطالب صوتی و تصویری مرتبط