1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

جامعه

اعتراض "عفو بین‌الملل" به نقض حقوق در "اعترافات" تلویزیونی

سازمان "عفو بین‌الملل" با انتشار بیانیه‌ای اعترافات تلویزیونی مازیار ابراهیمی و ۱۱ تن دیگر را که متهم به مشارکت در ترور دانشمندان هسته‌ای ایران هستند، مورد انتقاد قرار داد و آن را خلاف موازین بین‌المللی دانست.

در روز ۶ اوت (۱۶ مرداد) پنج زن و ۷ مرد در تلویزیون دولتی جمهوری اسلامی ایران ظاهر شدند و اعتراف کردند که در ترور دانشمندان هسته‌ای ایران دست داشته‌اند.

سازمان "عفو بین‌الملل" با صدور بیانیه‌ای این نوع اعترافات را مورد انتقاد قرار داده و نسبت به احتمال اعدام این افراد ابراز نگرانی کرده است.

"عفو بین‌الملل" می‌نویسد، یکی از اعتراف‌کنندگان مازیار ابراهیمی است. وی که بنیان‌گذار یک شرکت تولید فیلم در کردستان عراق است در ۱۲ ژوئن (۲۳ خرداد) توسط نیروهای وزارت اطلاعات در تهران دستگیر می‌شود.

پس از دستگیری مازیار ابراهیمی، خانواده‌ی او می‌کوشند با وی تماس بگیرند ولی این تقاضا "به دلایل امنیت ملی" از سوی وزارت اطلاعات رد می‌شود. مازیار ابراهیمی اجازه گرفتن وکیل مدافع اختیاری را نیز نداشته، زیرا مقام‌های ایران اعلام کرده‌اند که پرونده او همچنان "در دست تحقیق" است.

در پی آن تلویزیون دولتی ایران در ۶ اوت برنامه‌ای ۳۹ دقیقه‌ای پخش می‌کند زیر عنوان "کلوب ترور". این برنامه به "اعترافات تلویزیونی" مازیار ابراهیمی و ۱۱ زن و مرد دیگر اختصاص داشته است. همه این افراد در ژوئن ۲۰۱۲ دستگیر شده بودند.

در این برنامه مظنونان اعتراف کردند که در خاک اسرائیل چندین هفته آموزش نظامی و امنیتی دیده‌اند. هدف از این آموزش ترور شخصیت‌ها در ایران بوده که در پی آن این ترورها را اجرا کرده‌اند.

در بیانیه "عفو بین‌الملل" آمده است که در این برنامه تلویزیونی غیر از اعترافات مظنونان هیچ سند دیگری دال بر تأیید اتهام‌های وارده ارائه نمی‌شود.

مجید جمالی فشی یکی دیگر از دستگیرشدگان بوده است که در ۱۵ مه (۲۶ اردیبهشت) اعدام شد. وی پیش از آن در اعترافات تلویزیونی که در ژانویه ۲۰۱۱ پخش شد، به ترور مسعود علی‌محمدی، استاد فیزیک هسته‌ای دانشگاه تهران اعتراف کرده بود.

"عفو بین‌الملل" در بیانیه خود آورده است که "اعترافات" تلویزیونی حقوق افراد مظنون را نقض می‌کند. از سوی دیگر با این گونه اعترافات "حق برخورداری از یک دادگاه منصفانه" را از متهمان سلب می‌کند؛ به‌ویژه ‌که اصل "فرض بر برائت تا اثبات جرم" در مورد این افراد رعایت نمی‌شود.

عفو بین‌الملل می‌نویسد که افرادی که مظنون به دست داشتن در یک جنایت هستند باید طبق هنجارهای بین‌المللی حقوق انسانی با آنها رفتار شود.

اعترافات تلویزیونی که ده‌ها سال است در جمهوری اسلامی ایران به شیوه‌ای برای محکومیت افراد بدل شده است، از نظر نهادهای حقوقی فاقد ارزش و اعتبار است.

این نوع "اعترافات" تلویزیونی که اصل را بر گناهکار شمردن افراد قرار می‌دهد برای صدور یک حکم قضایی کفایت نمی‌کند، زیرا مشخص نیست در چه شرایطی این افراد مجبور به اعتراف شده‌اند.