1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

اقتصاد

آلمان، باز هم قهرمان صادرات جهان

آلمان در سال جاری میلادی نیز با صدور بیش از هزار میلیارد یورو کالا و خدمات، همچنان قهرمان صادرات جهانی باقی می‌ماند. بازار صادرات این کشور، بیش از همیشه به جای آمریکا در روسیه، چین و هند گسترش می‌یابد

default

کالاهای صادراتی در یک بارانداز شهر فرانکفورت اندر اودر

کسب عنوان قهرمان صادرات به این معنا نیست که کاهش رشد اقتصادی جهان بر صادرات آلمان اثر نخواهد داشت. این تاثیر به ویژه در مبادلات آلمان با ایالات متحده آمریکا مشهود است. از صادرات آلمان به آمریکا در سال جاری کاسته می‌شود. در مقابل، روسیه، چین و هند، بازارهای عمده کالاها و خدمات آلمانی را تشکیل می‌دهند.

یک سوم فرصت‌های شغلی، مدیون صادرات

شرکت‌های صادراتی آلمان به موفقیت خو گرفته‌اند. آن‌ها می‌توانند از این واقعیت به خود ببالند که در تحکیم پایه‌های اقتصاد آلمان نقشی بنیادین ایفا می‌کنند و یک سوم فرصت‌های شغلی کشور، مدیون فعالیت آنان است. اما چشم‌‌انداز آینده، اینچنین روشن نیست. شرکت‌های آلمانی هنوز از سفارشات خوب سال گذشته بهره می‌برند.

آنتون بورنر، رئيس اتحادیه عمده فروشان و تجارت‌خارجی، رشد صادرات را برای سال آینده تنها ۴ درصد پیش‌بینی می‌کند. او می‌گوید:

« تجارت‌خارجی آلمان، در سال آینده به هیچ عنوان با شکست روبرو نخواهد شد، اما سهم کمتری در تحرک اقتصادی ایفا خواهد کرد. با توجه به کند شدن نبض اقتصاد داخلی، من رشد تولیدناخالص ملی را برای سال جاری یک و هفت دهم درصد و برای سال ۲۰۰۹ فقط یک درصد پیش بینی می‌کنم

».

نقش چین، روسیه و هند در رفاه آلمان

۶۵ درصد کالاها و خدمات صادراتی آلمان روانه کشورهای عضو اتحادیه اروپا می‌شوند. صادرات این کشور امسال تنها پنج ونیم درصد رشد می‌کند. صادرات آلمان به آمریکا، که تاکنون مهم‌ترین شریک تجاری کشور در خارج از اتحادیه اروپا بوده است، امسال تنها ۲ درصد رشد کرد. به اعتقاد رئیس اتحادیه تجارت خارجی، در این شرایط وجود کشورهای شکوفائی مثل روسیه و چین برای آلمان مغتنم است.

آنتون بورنر، در این مورد اظهار می‌دارد: « صادرات آلمان به روسیه در نیمه نخست سال جاری ۲۳ درصد افزایش یافت و به ۱۶ میلیارد یورو رسید. در مقابل واردات آلمان از روسیه نیز، با توجه به افزایش بهای مواد سوختی با یک افزایش ۲۴ درصدی مرز ۱۷ میلیارد یورو را پشت سر نهاد. این، روسیه را پیش از چین، به پرتحرک‌ترین شریک بازرگانی آلمان تبدیل می‌کند».

آلمان، در نیمه نخست سال جاری همچنین ۱۷ میلیارد یورو کالا و خدمات به چین صادر کرد که افزایشی ۲۱ درصدی را نسبت به سال پیش نشان می‌داد. در مقابل، این کشور ۲۷ میلیارد یورو کالا از جمهوری خلق چین وارد کرد. با این همه، واردات آلمان از چین تنها شش‌و‌نیم درصد رشد داشت. مبادله کالا با هند نیز، در شش ماهه نخست امسال، رشدی جهشی داشت. آلمان در برابر۱۰۴ میلیارد یورو کالا، دو میلیارد و ۶۰۰ میلیون یورو کالا از هند وارد کرد. این ۲۳ درصد افزایش در صادرات، و نه درصد افزایش در واردات را نشان می‌داد.

به گفته رئیس اتحادیه بازرگانی خارجی آلمان، در دو سال گذشته رشد مبادلات بازرگانی با روسیه، چین و هند سبب شده است که آلمان بتواند از اثرات زیان‌بار کاهش مبادلات با ایالات متحده آمریکا مصون بماند. وی معتقد است که این روند در سال‌های آینده نیز ادامه می‌یابد، یعنی گرانی‌گاه مبادلات بازرگانی آلمان، از آمریکا به چین، روسیه و هند انتقال خواهد یافت.

توسعه اقتصادی، زمینه‌ساز مردم‌سالاری؟

سه کشور چین، روسیه و هند نیازهای بزرگی دارند که زمینه‌های مساعدی در اختیار اقتصاد آلمان قرار می‌دهد، زیرا صادرات آلمان بیشتر روی کالاهای سرمایه‌گذاری متمرکز است. در حال حاضر، این بیشتر زیرساخت‌های ترابری، نوسازی ماشین‌آلات و خطوط تولید و تکنولوژی ساخت نیروگاه‌های برق است که خریدار دارد. اما در آینده، فن‌آوری زیست‌محیطی، انرژی‌های تجدیدشونده و فن‌آوری‌های مربوط به بهره‌برداری بهتر از انرژی رونق خواهد یافت.

با این همه، گسترش مبادلات با کشورهائی مثل چین، روسیه و هند که ارزش‌های غربی را در عرصه مردم‌سالاری و حقوق بشر رعایت نمی‌کنند، به این پرسش دامن زده است که آیا می‌توان به معاملات نامحدود با این کشورها ادامه داد؟

آنتون بورنر در این مورد چنین نظر می‌دهد: «آیا چرخش سیاسی از طریق معامله عملی است؟ آیا در این کشورها توسعه اقتصادی مطالبه مردم‌سالاری و مشارکت سیاسی را به همراه خواهد آورد؟ من به صراحت می‌گویم بله. زیرا با رشد رفاه و افزایش سطح آموزش، خواست مشارکت سیاسی نیز رشد می‌کند. ما همراه با صدور کالا و سرمایه‌گذاری، استانداردهای اجتماعی، زیست‌محیطی و جهان‌بینی خود را نیز به این کشورها صادر می‌کنیم».

تنش‌های سیاسی، تنها هنگامی اثرگذار هستند که بحران‌ها به مفهوم واقعی یا پایدار باشند یا به انفجار منتهی شوند. به این دلیل است که آنتون بورنر به رغم تنش گرجستان نمی‌تواند رد پای ترمزی را در معامله با روسیه نشان بدهد.